Donderdagavond vond er een ‘symposium’ plaats met de burgemeester van Hilversum, Pieter Broertjes, en een aantal extremistische moslims. Pacificeren was het motto. “Ik heb veel geleerd over hoe je het begrip radicalisering zou moeten ontdoen van ideologische kenmerken,” merkte Broertjes op. Weet de burgemeester wel waar hij het over heeft? En met wie? Ibrahim Wijbenga en Esther Voet schreven hem een open brief.

Geachte heer Broertjes, beste Pieter,

Met stijgende verbazing vernamen wij uw acte de présence op een symposium van het Platform Bewust Moslim in uw gemeente Hilversum afgelopen donderdagavond (gisteren). U sprak mooie woorden, die van verzoening en dialoog. U zei onder meer dat u met de groep radicale moslims in uw gemeente in dialoog wilde, en dat dat goed lukte als u maar de ideologische kenmerken van de ‘gesprekspartners’ buiten beschouwing liet. Nu lijkt het ons erg moeilijk om een ideologie uit de mens te snijden wanneer die ideologie de mens maakt. Vandaar de vraag: weet u met wie u in de zaal zat? Wij denken van niet. Daarom, speciaal voor u, deze bijscholing. Wij stellen ze graag aan u voor:

Gevaar voor staatsveiligheid
U als een van de leading speakers bevond zich in het gezelschap van Sabir Burhani, alias Maiwand Al-Afghani, die nu niet bepaald bekend staat om zijn gematigdheid en het streven naar harmonie in onze samenleving. Ook was Okay Pala aanwezig, vertegenwoordiger van de organisatie Hizb ut-Tahrir (Partij van de Vrijheid). Deze beweging is in verschillende landen verboden vanwege het oproepen tot geweld. Pala streeft naar de vestiging van een kalifaat, net als de Islamitische Staat. De organisatie wordt in diverse Europese landen beschouwd als een gevaar voor de staatsveiligheid. Helaas nog niet in Nederland.

En dan was er Abu Hafs, uw gastheer van deze avond. In werkelijkheid heet Hafs Fouad el Bouch. El Bouch is de ‘uitvinder’ van het, zoals hij het zelf noemt ‘activistisch islamisme’.  Wij noemen het liever spektakel activisme. Hij spreekt sinds drie maanden een gematigder toon om zich in te likken bij mainstream moslims. Maar kent u zijn achtergrond?

https://www.youtube.com/watch?v=PHJ12fRZIh8

Abu Hafs/Fouad el Bouch componeerde deze antidemocratische en antisemitische nashid (strijdlied), getiteld ‘Blanke tyrannie’, wat bewijst dat hij tot zijn nek in het jihadisme zat.

Hafs probeert zichzelf nu op intellectueel niveau neer te zetten als een realistische gesprekspartner, maar in werkelijkheid steunt hij extremisme, zie onder meer dit plaatje, gemaakt tijdens een demonstratie waar hij spreekt ter faveure van moslim gedetineerden, onder wie Abu Imran, alias Fouad Belkacem, die inmiddels tot 12 jaar cel is veroordeeld. Belkacem was de leider van Sharia for Belgium, die ook in Nederland jongeren aanspoorde om te gaan strijden in Syrië. Zijn volgelingen hebben meerdere ordeverstoringen in Nederland op hun naam staan. Zo belaagden zij onder anderen Tofik Dibi en Irshad Manji in De Balie. Hafs en Belkacem vissen in dezelfde ideologische vijver.

IMG-20150403-WA0031

Bij deze demonstratie in Amsterdam op 21 december 2013 spreekt Abu Hafs, oftewel El Bouch. Let op de IS-vlaggen en de aanwezigheid van Abou Moussa/Azzedine Choukoud die inmiddels in de TA (Terroristensafdeling) van de gevangenis van Vught zit. Hij staat tussen de vlaggen in, en kijkt vanaf de achterkant van de auto richting de camera

Gewapende strijd
Uw gastheer El Bouch heeft van de gewapende strijd nooit in het openbaar afstand gedaan. In tegendeel. Hij heeft zelfs geen afstand genomen van zijn eigen extremistische uitspraken uit het verleden. Wordt hem daarnaar gevraagd, dan lijdt Hafs aan instant geheugenverlies. Hij was ook gastcolumnist op de extremistische website De Ware Religie, een site die inmiddels van Internet is verwijderd. De mensen achter deze site zitten achter slot en grendel. Terecht. Zo was de site doorspekt van antisemitische artikelen. Een virus waarvan u in het verleden toch zo duidelijk heeft willen stellen daar heldhaftig tegen te willen strijden. Dat deed u naar aanleiding van een akkefietje in uw gemeente vorig jaar. Mogen we u even herinneren aan een symposium dat het Platform Bewust Moslim in uw gemeente wilde organiseren in de Al Amal moskee op 4 mei, de dag van de Nationale Dodenherdenking? Het moest een bijeenkomst worden waar de ‘Palestijnse Holocaust’ werd herdacht. Wrang, niet? Ja, dat vond u ook. Uiteindelijk werd de bijeenkomst afgeblazen ‘vanwege eventuele parkeerproblemen’. Om aan te tonen hoe zeer u met deze zaak in verlegenheid was gebracht, stuurde u zelfs boekjes naar een van de ondergetekenden om vooral te bewijzen dat u ‘aan de goede kant van de medaille’ stond. Die rel werd toen, in alle redelijkheid en in den minne geschikt. Maar nu toont u uw andere kant van de medaille. Amper een jaar later voert u bij deze extremistische gastheer zelf het woord.

U legitimeert een rabiate club
Nu begrijpen wij best dat u in uw gemeente ‘de boel een beetje bij elkaar moet houden’. Maar u legitimeert met uw aanwezigheid op dit symposium een club die u vorig jaar nog rabiaat vond. En u sluit de ogen voor het feit dat uitgerekend vanuit uw regio veel jihadstrijders zijn vertrokken, van wie naar hoogste waarschijnlijkheid zelfs een aantal is omgekomen in Syrië en Irak. U spreekt op deze bijeenkomst, waarmee u personen met rabiate denkbeelden die onze westerse normen en waarden verafschuwen, legitimeert. Aan u was het slotwoord op deze avond. En u probeerde tegenover deze groep uw eigen straatje schoon te vegen.

U zei geworsteld te hebben met de maatschappelijke roep om in te grijpen rond een familie uit Hilversum die wilde uitreizen. Rond die tijd meende u moreel en wettelijk geen basis te hebben om iemands vrijheden te beperken: wie was u om hen tegen te houden, als zij uit overtuiging wilden vertrekken? Maar u was van dat absolute recht op radicalisering toch een beetje teruggekomen. Vanwege de zorg om de kinderen die met die gezinnen meegaan, en vanwege de problemen die u ziet bij tieners in uw stad, die worstelen met de spagaat om met hun eigen identiteit een plek te vinden in de maatschappij.

Als vertrek en radicalisering een lokroep wordt voor deze kwetsbare groep om te vertrekken naar een uiterst onzekere toekomst, dan bent u niet meer zo lankmoedig. Die woorden waren een flinke relativering na deze hoogmis waarin het recht om te radicaliseren donderdagavond werd bewierookt.

Moslimleider???
Toch willen wij u met klem wijzen op het feit dat in Nederland volgens onze veiligheidsdiensten een Code Oranje heerst, de een na hoogste staat van terreurdreiging. Het is algemeen bekend dat allerlei personen met een extremistisch gedachtegoed willen uitreizen. En dan hebben we het nog niet over de dreiging dat deze mensen wel eens een aanslag in Nederland zelf zouden willen plegen. Dat gedachtegoed wordt gevoed door onder anderen uw gastheer El Bouch. U heeft zichzelf voor een extremistisch karretje laten spannen want deze heer El Bouch heeft beslist geen dempend effect op het radicaliseringsproces bij jongeren. In tegendeel. U zoekt actief de verbinding met personen die totaal niet geïnteresseerd zijn in het maken van de verbinding, maar grossieren in onderbuikgevoelens, mensen die onzekere jongeren manipuleren met het denkbeeld dat moslims in Nederland niet welkom zijn en als tweederangs burgers worden beschouwd. Bouch maakt misbruik van een vals slachtoffergevoel.

En wat doet u? U complimenteert ook nog de organisatie voor deze bijeenkomst. Sterker nog, u noemt El Bouch een moslimleider. Wij vragen ons af: wat heeft u met uw mooie praatje willen bereiken? In dit ‘Code Oranje’-land heeft u een groene kaart, kortom een vrijbrief en vrijgeleide uitgedeeld aan een extremisten.

Gefeliciteerd met deze ‘bijdrage’.

Esther Voet en Ibrahim Wijbenga