Na de massale demonstraties afgelopen zomer is er een ander axie-dingetje uit de jaren tachtig weer helemaal en vogue: het kraken. Of preciezer, het verzet bij het ontruimen van een kraakpand. Kraken werd in 2010 bij wet verboden, maar zoals te verwachten is van types die er geen moeite mee hebben om andermans bezit te confisqueren, trekken krakers zich daar bar weinig van aan.

De kraakbeweging bestaat vooral uit lieden die leegstaande pandjes op mooie locaties betrekken en daar gedwee ophoepelen zodra de rechter ontruiming gelast. Een ander soort kraker is de Zuid-Europeaan of MOE-lander die komt zomeren in Amsterdam, de backpack-kraker. Daar zit weinig ideologie achter, deze doorgaans wat onfris ogende figuren zoeken vooral gratis logies voor zichzelf en hun grote, schurftige honden.

Maar hedenmorgen was er weer een ouderwetse ontruiming met verfbommen, barricades en verzet, te Amsterdam Oost. Stadszender AT5 zond livebeelden uit van de situatie. Er werden vanaf het dak van de vervallen panden verfbommen gegooid naar de ME. Die kwamen met een gepantserde wagen met waterkanonnen en spoten gericht, doch helaas tegen de dakgoot. Toen werd er met een kraan een container vol ME-ers op het dak getakeld, met een stok trachtten gemaskerde krakers het bungelende gevaarte weg te duwen. Tevergeefs.

Tussendoor was Leen Schaap, commissaris van de politie, af en toe aan het woord voor de camera. Schaap, laconiek, type ‘het maakt mij de pis niet lauw’, verhaalde monter over de tegenstand die zijn mensen ondervonden. “Ja via de deur ging niet. Allemaal rotzooi. Koelkasten, kerstbomen, alles. Dus gingen we via het dak. Het heeft geen zin jongens, jullie hebben 7 jaar gratis gewoond. Nu zegt de rechter, ontruimen. Er komen mooie woningen, we ontruimen niet voor leegstand. Dus mooi geweest. De confrontatie moeten jullie niet aangaan, wij ontruimen en wie zich verzet gaat met ons mee.” Zijn gezicht verried een jongensachtig plezier in de gang van zaken.

Later bleek dat enkele krakers zichzelf in beton hadden gegoten. Schaap herhaalde zijn eerdere woorden en stelde droogjes vast dat het losbikken en afvoeren van de bezetters dus iets meer tijd kostte. Na afloop, toen het pand ontruimd was en de krakers, sommigen met hun handen nog gecementeerd in buizen, in busjes werden afgevoerd, constateerde de oud-ME-er dat “het gefröbel” van de pandjesdieven zinloos was. AT5 mocht even binnen filmen. “Nou, hier zijn we klaar. Er is nog veel meer politiewerk”, besloot hij.

Ik vond het schitterende televisie. Geen terreurdreiging of bruut geweld. Een duidelijk slagveld: hunnie binnen tegen zullie buiten. Geen vermoeiende meningen of discussie, gewoon een heel concreet doel, een overzichtelijke missie. Mensen die de klus klaren, spullen om ze te beschermen, weer andere spullen om de krakers uit de rotzooi te pulken. Dichtslaande deur van een arrestantenbusje. Politiebaas doet politiedingen. Orde is hersteld. Het was bijna feel good TV. Misschien is het niet zo’n heel slecht idee als de kraakbeweging af en toe eens tegenstribbelt, als AT5 en mijnheer Schaap er maar bij zijn voor registratie en duiding voor de mensen thuis. 

Maarten Brante was er ook, en maakte deze fotoserie.