“Oh nee hè,” was mijn eerste reactie toen ik hoorde dat, na Jan Roos ook Thierry Baudet de politiek in wil gaan. De mannen, ooit gebroederlijk in de strijd voor een ‘nee’ tegen het associatieverdrag met de Oekraïne, worden elkaars tegenstanders tijdens de komende verkiezingscampagne.

In het verleden probeerde ik de columns van Baudet in NRC/Handelsblad weleens te begrijpen, maar toen al kon ik geen touw aan zijn betoogjes vastknopen. Ten tijde van het Oekraïne referendum was hij regelmatig op tv .Toen de Brexit een feit werd, deed 1Vandaag een tweegesprek met hem onder genot van een English breakfast. Weer probeerde ik zijn redeneertrant te begrijpen. En weer constateerde ik dat ik met de beste wil van de wereld zijn standpunten niet kon begrijpen.

Democratisch aangewezen

Afgelopen zondag keek ik naar het filmpje waarin Baudet zijn stap toelichtte. Een paar soundbites: “Heeft u ook geen vertrouwen meer in het bestaande politieke kartel waarin politici de baantjes verdelen”, “politici die nooit op hun missers worden afgerekend” “Het systeem van binnenuit openbreken”, “Bindende referenda over grote thema’s”.

Het gaat allemaal om het afrekenen, het openbreken en het ‘redden’ van de democratie. ‘Het volk’ moet meebeslissen. Net als bij VNL en de PVV. Maar binnen de drie partijen is de democratie ver te zoeken. Zo onthulde het AD onlangs dat de PVV-fractieleden niets te vertellen hebben over de standpunten van de partij. Heel onthullend was dat niet, maar bevestigend wel. Ook VNL en Forum voor Democratie hebben heel democratisch hun lijsttrekkers aangewezen.

“Dat het Roos met Geenpeil wel lukte om een schare van fans te trekken had natuurlijk alles met Geenstijl zelf te maken”

Dus tja, eerst dacht ik: “nee hè”, maar niet veel later dacht ik: prima! Laat Baudet en Roos het maar proberen. Laat ze maar falen. Laat ze op rechts maar die splinterpartijtjes zijn die geen voet aan de grond krijgen. Want nu ook PVV-leider Wilders met zijn A-4tje duidelijk heeft gemaakt dat hij niet wil regeren, zullen kiezers in de gaten krijgen dat politiek niet zomaar een spelletje van ego’s is. ‘Het volk’ zal heus zien dat er met deze zogenaamde democraten, die voor u en mij zouden gaan strijden, die u en mij vier keer per jaar naar de stembus willen duwen voor referenda, niet in staat zullen zijn om kiezers te trekken, laat staan een land te besturen. Dat het Roos met Geenpeil wel lukte om een schare van fans te trekken had natuurlijk alles met Geenstijl zelf te maken. Met een onafhankelijke club die juist wilde aantonen wat er aan het Haagse niet deugt. Maar nu hij zelf onderdeel van het establishment is, zoals dat dan zo mooi heet, is hij onderdeel van het probleem. Of vriend Baudet wel de grote groepen kiezers kan aantrekken of aanspreken, daar hoef je geeneens over na te denken. Natuurlijk niet. Iemand die aan alle kanten ‘elitair’ uitademt, kan geen man van het volk zijn. Als ik, als universitair geschoolde zijn epistels al niet kan doorgronden en zijn gesproken woord niet kan volgen, hoe zit het dan met Henk en Ingrid?

In de vergetelheid

In het verleden hebben we gezien hoe het afloopt met kansloze partijen op rechts, nog vers in het geheugen zit snorremans Mat Herben van de LPF. En niet te vergeten Hero Brinkman met de Onafhankelijke Burger Partij. Ze verdwijnen net als de andere initiatieven die niet eens de moeite van het benoemen waard zijn, in de vergetelheid. Mij stemde het dus vrolijk, al dat rumoer op rechts. Ik denk dat in de stemhokjes straks ‘het volk’, als het al komt opdagen, voor degenen zal kiezen die hebben bewezen dat ze dit land door de crisis hebben geloodst Alles is beter dan de schreeuwertjes van nieuw rechts. Of het nou Rutte, Samsom of Pechtold, Buma of Klaver is. Wat ik persoonlijk het grootste probleem vind, is dat er geen enkele vrouw in dat rijtje staat. Behalve Marianne Thieme dan, met haar man-man-man-hoedje.