Geachte mijnheer Timmerfrans, beste Frans,

Laten we tutoyeren. Dat mag, vind ik, want we staan samen in een boek over onze muzikale held en geestelijk leidsman Bruce Springsteen. Zo iets schept een band, ik vind het bijzonder intiem dat wij onze diepste zielenroerselen bundelden in hetzelfde boek. Ik op pagina 55, jij verderop, op bladzijde 207. Onze zielen, verbonden tussen twee kaften. Nee, Frans, dat is niet overdreven, jij voelt het ook, ontken het maar niet.

Daarbij vind ik het leuk om namen te noemen van mensen die beroemder zijn dan ik, en dan zo’n beetje te speculeren over hoe belangrijk ze mij vinden. Ook dat hebben we gemeen, Frans. We zijn van hetzelfde laken een pak, jij en ik.

Jouw bijdrage behelst onder meer een kostelijke anekdote over een tête-a-tête dat jij mocht beleven met Hillary Clinton, in de tijd dat zij nog MinBuZa van de VS was, ‘mijn collega’, zoals jij haar mag noemen. Je wilde een bepaalde kant op in het gesprek, een bepaalde esprit overbrengen, maar het ontbrak je aan flux de bouche. (Ik doe in dit stukje veel Frans, Frans, want dat spreek jij. Ik ook, een beetje, en dat laat ik graag zien. Weer een overeenkomst!) En daar was Bruce. Natuurlijk was hij er. Op momenten dat je denkt, wel deksels nog aan toe, hoe breng ik dit een beetje kernachtig en in het Engels bovendien, is er altijd De Bruce.

Je gaf de staat van ons land als volgt weer aan la Clinton: “You know Hillary, it’s like the Boss says: ‘we should take care of our own’. People are increasingly worried that we will not be able to take care of our own.”

Meesterlijk gedaan. Een prachtig, krachtig lied over de sterke, trotse natiestaat Amerika, waar burgers niet leunen in sociale vangnetten of eisend de hand ophouden bij Vadertje Staat, maar weten dat ze er zelf iets van zullen moeten maken. Een lied ook met een donkere, sarcastische ondertoon: de staat heeft ook de hardwerkende, zelfvoorzienende, eerlijke burger vernacheld en in de kou laten staan. De soevereine Amerikaan geeft geen fuck Frans, want: wherever this flag is flown, we take care of our own.

Daarom, niet zo panikeren Frans. Over het mogelijke falen van de EU. Komop, waar is die Bruce-mentaliteit? We take care of our own! Niet zo dreigen met oorlog en chaos, een beetje vertrouwen in ons Nederlandje. De mensen zijn inderdaad increasingly worried, zoals jij zo ferm verwoordde tegenover Hillary, dat Nederland helemaal niet meer in staat is to take care of our own. Dat komt juist door die EU, Frans.

Wat we doen, want helaas heb ik het lanceerfeestje van ons boek gemist dus dat moeten we inhalen, we gaan een goed glas drinken. En eens fijn praten. Maar vooral luisteren. Naar Bruce Springsteen. En dan ga jij heel veel zelfvertrouwen en hoop voor een zelfstandig Nederland putten uit een ander liedje, Long Walk Home. En dan met name de tekst:

“Your flag flyin’ over the courthouse

Means certain things are set in stone.

Who we are, what we’ll do and what we won’t”

Deal? Deal.

Liefs, Bel

(Jij mag Bel zeggen.)