Het is kerst, de tijd van het jaar dat je met familie en vrienden herenigd wordt. Gezellig gourmetten, een wijntje erbij en op de achtergrond draaien de klassieke Kerstnummers. Terwijl Mariah Carey’s All I Want For Christmas honderd keer op een dag door het huis galmt, voel je de warmte van de kerstgedachte. Het idee dat we allemaal wat liever voor elkaar moeten zijn is een gedeeld gedachtegoed rond deze tijd van het jaar. Maar wat weerhoudt ons ervan om dit de rest van het jaar vol te houden?

De Paus vergeleek vorig jaar vluchtelingen met Jozef en Maria. Niemand zat op hen te wachten in Betlehem, en vandaag de dag is het maar de vraag of er plek in Nederland is voor vluchtelingen. Er is veel irrationele weerstand tegen hen door hun geloof of door de plek waar ze geboren zijn. Dit heeft de actiegroep Wij Gaan ze Halen echter niet weerhouden om naar Griekenland te gaan, om daar vluchtelingen op te halen. Vanzelfsprekend halen de goede doelen ook flink wat binnen rond deze tijd van het jaar, en de krantenbezorgers krijgen ook wat extra. Het is één barmhartige bedoeling, en dat is een prachtig idee.

Maar tellen de vluchtelingen de rest van het jaar niet? Wat zou er gebeurd zijn met de politieke gevangenen als het geen kerst was? En de hartstichting, de nierstichting? Waarom geven we alleen in december? Dit legt de hypocrisie van de kerstgedachte bloot. Begrijp me niet verkeerd, ik ben ontzettend blij met alle goede bedoelingen, maar hebben we echt twee specifieke dagen in december nodig om vluchtelingen te willen opvangen?

De Christelijke tradities kunnen veel goeds met zich meebrengen. Het zou mooi zijn als we de kerstgedachte niet laten liggen na de 26e, maar zo lang mogelijk de rest van het jaar doortrekken. Het zal er niet meer van gaan sneeuwen en de Kerstman zal nog steeds vertrekken, maar de wereld wordt er ongetwijfeld een betere plek van.

Afbeelding: Pxhere