De krantenkoppen waren waarschijnlijk de dag ervoor al gedrukt, zo voor de hand liggend waren zij. De NOS opende er zelfs het journaal mee: PVV deelt ‘verzetsspray’ uit in Spijkenisse. Een goede smid laat zijn vuur niet doven, dus je moet iets als er een week geen massa-aanrandingen door migranten of grote islamitische aanslagen in Europa plaatsvinden. Geert Wilders domineert het nieuws, ook als dat er niet is.

“A spectre is haunting Europe,” schreef Karl Marx in 1848 in het communistisch manifest. Anno 2016 waart een andere geest door Europa, die van het rechtspopulisme. Het Front National in Frankrijk is nog nooit zo populair geweest, de Sverigedemokraterne zijn groter dan ooit in de Zweedse peilingen en zelfs bij onze überpolitiekcorrecte oosterburen staat Alternative für Deutschland inmiddels op tien procent. En dan is er natuurlijk de PVV met haar 32 (Politieke Barometer), 36 (EenVandaag) of zelfs 42 (De Hond) virtuele zetels.

Gij zult het gelijk van Geert Wilders niet erkennen

Toen ik vorige week schreef over de fundamentele bedreiging voor onze democratische rechtsstaat die islam(isme) vormt, vroeg een lezer zich in de reacties af of het niet eens tijd werd het gelijk van Geert Wilders te erkennen. ‘Anna’ voegde daar nog een vraag aan toe: “(Kunt u) eens duidelijk en moedig zeggen wat (u) tegen Wilders heeft?” In zijn reactie op een uitstekend opiniestuk van oud-PvdAleider Wouter Bos, formuleerde Elsevier-collega Afshin Ellian het Eerste Gebod voor Nederlandse politici en journalisten: “Gij zult het gelijk van Geert Wilders niet erkennen.” Ik sluit mij graag aan bij het betoog van Ellian (èn bij dat van Bos), maar dat is niet alles wat over het onderwerp te zeggen is.

Nooit, nooit mogen wij toegeven aan suggesties uit linkse of islamitische hoek zijn bewaking stop te zetten of niet langer te financieren

Wilders is een bijzonder interessant fenomeen, de ultieme antiheld, the man we love to hate. Politicus van het jaar, een van de langstzittende Kamerleden en al jaren stevig in de Top-10 van Al-Qaida’s moordlijst. Oké, misschien moeten we daar geen grappen over maken, want wie kan zich voorstellen hoe het is de rest van je leven bewaakt te moeten worden, nooit eens spontaan naar de film, een restaurant, de kroeg te kunnen. Wilders is een moedig man, zoveel is zeker. Daar moet je bewondering voor hebben en die heb ik zeker. En nooit, nooit mogen wij toegeven aan suggesties uit linkse en/of islamitische hoek zijn bewaking stop te zetten of niet langer te financieren. Eén dode rechtspopulistische politicus per eeuw lijkt mij wel genoeg.

Nostradamus en Cassandra

Een man die zijn boodschap niet inslikt, ondanks de dreiging hetzelfde lot te ondergaan als bijvoorbeeld Stéphane Charbonnier, mag je zelfs gerust een held noemen, ook als je het niet met hem eens bent. Daarnaast hoor je constant dat hij een visionair zou zijn, dat alles wat hij voorspelt, uitkomt. Wilders als combinatie van Nostradamus en Cassandra. Aanslagen door haatbaarden, aanrandingen door testosteronbommen, honderdduizenden nepvluchtelingen… het houdt maar niet op. Allemaal waargezegd door Geert de Ziener. Aan de andere kant, wie consequent rampspoed voorspelt, krijgt vroeg of laat altijd wel gelijk en onheilsvoorspellingen die niet uitkomen, worden over het algemeen snel vergeten.

Kopvoddentaks, koranverbod, het opsluiten van alle mannelijke asielzoekers… het zijn geen voorstellen waarbij je onmiddellijk aan vrijheid denkt

Wilders is de enige echte islamcriticus in onze politiek. Dat is zeker ook bij gebrek aan beter, want de VVD toont zich even asielgewillig en islamofiel als links wanneer puntje bij paaltje komt en het om de macht gaat. Dus tot wie moet je je wenden wanneer je het 3i-dossier (immigratie, integratie en islam) als het belangrijkste vraagstuk in de hedendaagse politiek beschouwt? Niet tot de VVD dus. Ook niet tot het CDA met de zijn christelijke vluchtelingenfetisj. Al helemaal niet tot het pseudoprogressieve midden van D66 en PvdA. En de SP heeft haar immigratiesceptische veren van weleer afgeschud en is inmiddels even regressief als (Groen)Links.

Anti-intellectualisme

En toch. Toch is de PVV het niet. En niet eens net niet, maar gewoon echt niet. Misschien is het het anti-intellectualisme dat Wilders uitstraalt met zijn one-liners. Zeker zijn het de even tenenkrommende als kansloze proefballonnen (soms gewiekste marketingstrategieën, soms niet meer dan vulgaire hersenscheten) waarmee de PVV het nieuws beheerst. Opvallend genoeg zijn zij bijna alle volledig strijdig met de naam van de partij (gratis tip voor Geert en co: maak van PVV de partij voor Vrijheid en Veiligheid, want het acroniem klopt zoals het nu is voor geen meter): kopvoddentaks, koranverbod, het opsluiten van alle mannelijke asielzoekers… het zijn geen voorstellen waarbij je onmiddellijk aan vrijheid denkt.

… een fanatisme dat normaal slechts aan pseudogoddelijke profeten uit het Midden-Oosten is voorbehouden

Dan is er de PVV-kiezer. Natuurlijk is het niet Wilders’ persoonlijke schuld dat er bij het uitdelen van zijn verzetsspray tokkies komen opdagen die vrouwen toewensen dat zij eens stevig verkracht worden. Aan de andere kant, we rekenen GroenLinks ook af op de verdwaasde, multiculverslaafde watjes die de basis van die partij vormen, dus waarom dan niet ook bij de PVV? De rechtspopulisten hebben een harde kern van Wildersfans die nog op hem zouden stemmen als hij persoonlijk een AZC in de fik stak, ware gelovigen die hem vereren met een fanatisme dat normaal slechts aan pseudogoddelijke profeten uit het Midden-Oosten is voorbehouden. Noem mij een snob, maar het is niet gemakkelijk je tot een beweging met zo’n aanhang te bekennen.

Ondemocratisch, niet antidemocratisch

Waar het kort gezegd op neer komt, is dat ik mij nooit thuis zou kunnen voelen bij een partij die zo op zijn eigen kiezers neerkijkt. Ik behoor niet tot de groep die meent dat een overwinning van Wilders een ramp voor het land zou betekenen. Met 30, 40, 50 of desnoods 76 zetels zal de democratie blijven voortbestaan. Dit omdat de PVV misschien intern een ondemocratische, maar verder zeker geen antidemocratische partij is. Bovendien, hoe zit het met het democratisch gehalte van de andere die van corruptieschandaal naar leugendoofpot hollen, waar Kamerleden vluchten omdat de fractieleider een despoot is, waar de voorzitter op zijn Russisch – zonder tegenkandidaat – wordt gekozen of waar de oud-leider een nieuwe naar voren schuift die zo onnozel is dat hij zelfs vanuit het graf nog zou kunnen doorregeren?

U mag op ons stemmen, maar nee, we vertrouwen u niet genoeg om lid van onze organisatie te worden

Toch lijkt geen partij haar aanhang zo te minachten als de PVV. U mag op ons stemmen, maar nee, we vertrouwen u niet genoeg om lid van onze organisatie te worden. Maak het vakje rood en dan beslissen wij (pluralis majestatis) wie u vertegenwoordigt en hoe dat gebeurt. Ik kan niet begrijpen hoe de moderne, mondige burger van 2016 zich zo tot willoos stemvee laat degraderen. “Ik zou nooit bij een club gaan, die mij als lid zou hebben,” zei Marx (Groucho, niet Karl). Het lijkt het credo van de hardcore-PVV’er. Maar de ontwikkelde kiezer die zich oprecht zorgen maakt over de drie i’s, verdient beter. Daarom blijf ik hopen dat die 42 zetels van Maurice de Hond niet dankzij, maar ondanks Geert Wilders op het conto van de PVV staan.