Wie uit angst en politieke correctheid niet bereid is de kernwaarden van onze democratische rechtsstaat – individuele vrijheid, gelijkheid voor de wet, scheiding van kerk en staat – te verdedigen, moet niet klagen als zij die wel bereid zijn te vechten voor hùn ideologie, onze beschaving onder de voet lopen.

Daar stonden ze dan in hun minirokjes. De zelfgenoegzaamheid droop ervan af. Tegen seksueel geweld demonstreerden zij, maar daarbij mocht de oorzaak van de geweldsexplosie in Keulen (de aanleiding van het protest) natuurlijk niet genoemd worden. Geen woord over de ongelijkheid tussen man en vrouw in de gehele islamitische wereld. Logisch, want de organisaties die hadden opgeroepen tot het ‘protest’ – de jongerenorganisaties van PvdA, GroenLinks, D66 en SP – zijn juist razend enthousiast over de kern van het probleem: de ongebreidelde import van zoveel mogelijk migranten met fundamenteel andere normen en waarden dan die bij ons gelden.

Dienstplicht

Vreemd genoeg leken hun gezichtsuitdrukkingen als zoveel druppels water op die van de vrouwelijke gemeenteraadsleden van GroenLinks die het begin 2014 nodig hadden gevonden in Almere vrijwillig een hoofddoek, wereldwijd symbool van religieus gemotiveerde vrouwenhaat en -onderdrukking, om te doen. Net als deze verwarde vrouwen vormen de mannen in minirok geen deel van de oplossing, maar juist van het probleem. Zelden heb ik zo naar de militaire diensplicht terugverlangd.

Waarom denkt u dat de verkrachter op het Hauptbahnhof de politie net zo weinig respecteert als de drugshandelaar in Bos en Lommer? 

Een minirokje of een hoofddoek, regressief links is inmiddels zo geoefend in politiekcorrecte doublethought, dat zij hetzelfde lijken te betekenen. “Ik doe tenminste iets,” is de boodschap, maar dat dat iets niets is of zelfs averechts kan werken, daar maalt het Goed Volk niet om. Wie dat ook niet doet? De verkrachters in Keulen, de criminelen in Amsterdam-West en de jihadi’s in Molenbeek. Hùn strijd is een andere, hun neofascisme is door en door mannelijk, zij lachen om de verwijfde blanke man. Zij kijken neer op tolerantie, koesteren diepe minachting voor vrijheid, democratie, rechtsstaat.

Superieur

Zij doen dat vanuit de zekerheid dat hun geloof, hun ideologie en hun toekomstbeeld superieur zijn aan de zwakte van het Westen. Waarom denkt u dat de verkrachter op het Hauptbahnhof de politie net zo weinig respecteert als de drugshandelaar in Bos en Lommer? Omdat zij weten dat zij uiteindelijk zullen winnen. Hoe kan het ook anders, welke Nederlander vecht nu nog voor iets? Waarvoor zou hij moeten vechten? Met het verdwijnen van religie (ontkerkelijking), gezin (dalend geboortencijfer en massale echtscheidingen) en ideologie (na het einde van de Koude Oorlog), blijft er nauwelijks iets over dat de Nederlandse bevolking verbindt. Terwijl wij druk discussiëren over hoeveel tolerantie je de intoleranten moet bieden, hoeveel ruimte je agressieve moslims in de openbare ruimte moet geven, némen zij deze gewoon.

Het Westen importeerde en importeert en masse de meest conservatieve, expansionistische en agressieve religie op aarde

Dit terwijl die drie fenomenen op het oog zo positief zijn: als progressief democraat juichte ik decennialang het terugdringen van geloof, afhankelijkheid van de vrouw en ideologische polarisatie toe. We leken op weg naar een prachtige, bijna utopische post-religieuze, post-chauvinistische en post-ideologische samenleving. Mens, wat wil je nog meer? Alleen rekende ik buiten de spectaculaire come-back die religie zou maken. En niet zo maar een geloof, het Westen importeerde en masse de meest conservatieve, expansionistische en agressieve religie op aarde. Een religie die in niets lijkt op ons moderne seculiere christendom, maar die met zijn groeiende, extreemrechtse politieke ideolgie, het islamisme, de derde aanval op onze democratie binnen een eeuw vormt. Een aanval die gezien immigratie en demografische ontwikkelingen wellicht zal kunnen bereiken wat communisme en fascisme niet is gelukt: een einde maken aan de democratische rechtsstaat.

We zijn uitgevochten

Anders dan tegen communisme en fascisme lijkt West-Europa immers niet meer bereid de (letterlijke en overdrachtelijke) wapens op te nemen. We zijn uitgevochten. Waar de Oost-Europeanen en Amerikanen nog wat vechtlust op kunnen brengen vanwege hun diepgewortelde nationalisme – een vies woord in ons beschaafde, Brusseliaanse West-Europa – hebben wij niets om de agressie vanuit Midden-Oosten en Noord-Afrika het hoofd te bieden. En wie dat wel probeert, wordt à la Jitse Akse, keihard op de vingers getikt.

Een land dat minder dan 1 procent van haar nationale inkomen aan defensie uitgeeft, dat geen dienstplicht heeft, dat niet bereid is zijn grenzen te bewaken, is helemaal geen land

Dus leveren we onze democratie, onze beschaving klakkeloos over en uit. Rechts net zo goed als links, want de Ruttes en Merkels staan voorop bij het openen van de sluizen. In hun hart moeten ook zij weten dat hedonisme en materialisme geen kans maakt in een strijd met de extremisten die, zoals Abou Hafs zingt, verliefd zijn op de dood, terwijl wij slechts van het leven houden. Bekijk hoe de imam het zijn volgelingen uitlegt in deze fantastische scène uit de film Syriana, het zegt alles. Wat Houellebeq voorspelde in zijn magistrale ‘Soumission’ komt uit, nog sneller dan de Franse schrijver zelf waarschijnlijk had durven vermoeden.

Islamisering

Zo schrijdt de islamisering voort, in steeds hoger tempo, en weet u wat? Misschien is dat ook wel goed zo. Als mijn generatie en de generaties na mij echt denken dat vrijheid en democratie zaken zijn die wij slechts hebben geërfd, waar wij recht op hebben zonder er een vinger voor op te tillen, dan… verdienen wij hen niet. Alleen wie bereid is voor onze beschaving te knokken, heeft recht aanspraak op haar te maken. Een land dat minder dan 1 procent van haar nationale inkomen aan defensie uitgeeft, dat geen dienstplicht heeft, dat niet bereid is zijn grenzen te bewaken, is helemaal geen land. Dat is een bedrijf en bedrijven worden overgenomen door grotere, sterkere bedrijven. En ja, zo’n overname is vaak vijandelijk.