Qua meninkjes ben ik de moeilijkste niet. Ik lees of hoor iets, zoek meer informatie, onder mijn schedeldak voltrekt zich een denkproces, er gaat een emotie-algoritme overheen (ieuw bah emotie, ratio moet het zijn! Ja, maar zo gaat dat bij iedereen, ook bij u) en een checks and balances-dingetje voor ethiek, normen en waarden en presto, daar heb ik mijn mening over onderhavige onderwerp.

Soms gaat dat erg makkelijk. Over dingen als kinderporno (yuck), knappe brandweermannen die kittens redden (<3), haatimams (rot toch op), het faillissement ener circus (#care), fietsendiefstal (bloeddorstige wraakgedachten), de Toppers (idem), bombardementen op ISIS (hoera) en Frans Timmermans (headdesk) bepalen mijn standpunten zich bijna reflexmatig.

Anders ligt het met de wapendiscussie die na elke mass shooting in (meestal) de VS weer oplaait. Ooit was ik mordicus tegen vuurwapenbezit voor burgers, maarja, ooit was ik links en ooit dacht ik dat zwarte lippenstift een goed idee was. Het recht om een vuurwapen te bezitten vind ik zo gek nog niet, maar ik ben niet blind voor het feit dat die dingen de neiging hebben om zich niet alleen in de nachtkastjes van eerzame burgers te bevinden. Het idee dat in een wapenvrije samenleving geen doden vallen door vuurwapens klopt op zich als een bus, maar deze voorstelling van zaken lijdt aan het elfentuinisme dat veel utopisch-vredige concepten ontsiert. Een beetje zoals de stelling dat hiv en aids vanzelf ophouden te bestaan als iedereen als maagd het huwelijk ingaat en nooit vreemdgaat. Niets tegen in te brengen, maar volstrekt onrealistisch.

In een maatschappij waar wel degelijk veel vuurwapens in omloop zijn, zou ik graag zien dat het grootste deel daarvan in handen is van nette mensen en niet van criminelen, die vrij spel hebben als brave luiden zich zouden ontwapenen. De antiwapenlobby bedient zich bovendien nogal eens van emotionele en selectieve argumenten, zie dit filmpje waarin ‘awareness’ (een woord dat zo’n jeuk veroorzaakt dat je met een 9mm zou willen krabben) wordt gekweekt tegen vuurwapengeweld.

Kek bedacht, aan potentiële kopers de bloedige geschiedenis vertellen van het wapen dat zij willen kopen, maar erg selectief. Hang er dan ook de wapens op waarmee de SEALS Osama Bin Laden naar de andere wereld knalden, de wapens van de mannen die Europa bevrijdden van Nazi-onderdrukking, de wapens van agenten die onaangepaste sujetten onder schot hielden.

De pro-wapen-stelling ‘guns don’t kill people, people do’ is al even simplistisch. Een vuurwapen is gemaakt om een stuk ijzer met enige kracht in een ander mens te implementeren, niet zelden de dood tot gevolg hebbend. Met een mes, tafelpoot, suzuki swift of schroevendraaier kun je je ook heel aardig homocidaal uitleven maar die zaken zijn niet specifiek voor dat doel gefabriceerd.

En het arsenaal dat de dader van de jongste mass shooting in huis had, is wel erg groot voor gewone huis-tuin-en-keuken-zelfverdediging. Als bepaalde mensen, en daarmee bedoel ik geestelijk instabielen maar ook kleine kinderen wier ouders onverantwoord met hun wapens omgaan, geen toegang hadden tot schiettuig, zou dat aardig wat bloedvergieten schelen.

Op social media buitelen de triomfantelijke pro- en anti- berichtjes, voorzien van grafieken en cijfers en puntige oneliners, over elkaar heen. Bij vrijwel elke boodschap, pro én anti, denk ik, mja, hmm, dat is wel een goed punt. Zo komt een mens natuurlijk nooit aan een mening toe. Dus vooruit. Eigenlijk ben ik voor vrij wapenbezit, maar dan alleen voor geestelijk gezonde, meerderjarige, oppassende mensen die geen zin hebben om slachtoffer te worden van criminelen of terroristen. Een juridisch lastig vorm te geven standpunt, dat geef ik toe. En zo lang er nog ontstellend veel gekken, booswichten, radicalen, dombo’s, lone wolves en terroristen rondlopen met ongeregistreerde wapens, groepen waar justitie geen vat op heeft of krijgt, moesten we maar geen schapen op weg naar de slachtbank wezen.

Niet dat het wat uitmaakt, een meninkje meer of minder. De volgende schietpartij zal dezelfde cyclus van discussie tot gevolg hebben, en de volgende, en de volgende. Of je burgers nou be- of ontwapent, bloeddorstige mispunten hou je toch. Idealiter schiet je die tijdig voor hun kop.

beeldcc: wikimedia commons