Het bloedbad op de redactie van Charlie Hebdo is een bewuste aanval van moslimextremisten tegen de meest kwetsbare van onze vrijheden.

Het is het ultieme “soft target”: een redactie met tekenaars, satiristen, nerds eigenlijk. Een gemakkelijk doelwit dus voor wie de wil, training en bloeddorst heeft die islamitische extremisten zo kenmerkt. Maar het is meer dan dat: Charlie Hebdo is – het is te pijnlijk om in de verleden tijd te schrijven – het symbool van de meest kwetsbare van onze vrijheden: de vrije meningsuiting en de persvrijheid.

Het is ook de meest gehate vrijheid onder iedereen die vindt dat de wetten van goden en hun profeten belangrijker zijn dan die van de democratische rechtstaat. Want lachen om Allah en Mohammed is een van de gevaarlijkste manieren om het keurslijf van de bloedserieuze islam wat losser te knopen. En dat is waar islamitische leiders in de hele wereld doodsbang voor zijn, iedere moslim moet immers 24/7 leven met een niet te relativeren liefde en angst voor God en zijn boodschapper.

Daarom zijn er ook geen islamitische landen waar je vrij kunt of mag praten over de islam. Daarom bestaat persvrijheid praktisch nergens waar moslims in de meerderheid zijn – zeker niet op dit gebied! Maar ook en vooral onze vrijheid in het Westen wordt gezien als gevaar voor de Boodschap en dient dus te vuur en te zwaard te worden bestreden. We hebben het al zo vaak gezien, vogelvrije kunstenaars en journalisten: Theo van Gogh, Kurt Westergaard, Lars Vilks. Charlie Hebdo was eind 2011 al doewit van een aanslag – de slachting in het 11e arrondissement is niet meer dan een logische voortzetting.

Wij verklaren jullie vrijheid de oorlog

De boodschap aan het Westen is duidelijk: wij verklaren jullie vrijheid de oorlog. Iedere journalist die durft de islam te bekritiseren, is vogelvrij, iedere kunstenaar die het waagt Mohammed af te beelden, moet dood. En laten we even heel eerlijk zijn: dit vinden niet alleen de getrainde moordenaars van de Islamitische Staat, Al-Qaida of Boko Haram. Nogmaals, er is geen islamitisch land op aarde waar je de profeet (laat staan zijn god) kunt “beledigen”, in iedere moslimstaat is dat een doodvonnis . Als het al niet de overheid is, die je ervoor een kopje kleiner maakt, zijn er altijd legioenen vrijwilligers binnen de oemma bereid deze taak op zich te nemen.

Dit is overigens zo goed als onomstreden binnen de islamitische gemeenschap en niet alleen in het Midden-Oosten of Noord-Afrika. Ook in Europa hoor ik zeer zelden moslims in het openbaar zeggen dat het prima is Allah te bespotten of Mohammed af te beelden. En daar zit hem de crux van het probleem: de laffe moordenaars in Parijs zijn niet meer dan extreme, maar tegelijk volledig logische consequentie van wat doodnormaal wordt gevonden onder moslims wereldwijd. De vrijheid van meningsuiting en de persvrijheid zijn ondergeschikt aan de regels van de islam en deze laatste gelden universeel, dus ook voor niet-moslims!

Wie gaat ervoor zorgen dat meer dan een miljard islamieten een vreedzaam, tolerant en open geloof gaan aanhangen in plaats van een veredelde doodscultus?

Het is het grootste maatschappelijke probleem van de 21e eeuw. Hoe kunnen we van islam een modern geloof maken dat niet meer haaks staat op de normen en waarden van een beschaafde samenleving? Is een islam zonder jihad en zonder grote delen van de sharia aanvaardbaar voor moslims, voor alle moslims? En wie gaat ervoor zorgen dat meer dan een miljard islamieten een vreedzaam, tolerant en open geloof gaan aanhangen in plaats van een veredelde doodscultus?

Het Westen moet en zal terugslaan. Niet met het opheffen van onze vrijheden, niet die van moslims, maar zeker ook niet die, die wij zo belangrijk vinden en die nu zo nadrukkelijk onder vuur liggen. Dat terugslaan moet gebeuren met de wet, met staatsgeweld tegen de daders van de aanslag in Parijs en mocht blijken dat er een link is met terreurorganisaties in het Midden-Oosten met keihard militair geweld om het jihadisme uit te roeien. Met wortel en tak.

Geen jihad, geen sharia

Maar die wortels groeien ook in ons midden. Het is aan de Westerse moslimgemeenschappen om de geweldsverheerlijking, de minachting voor moderne, beschaafde normen en waarden die helaas maar al te veel voorkomt onder de gelovigen, voor eens en altijd bij het grof vuil te zetten. Dus geen jihad, geen sharia, geen centimeter islamisering van onze democratische rechtstaat. Onze overheden zijn medeschuldig in de zin dat de slachting op de redactie van Charlie Hebdo een rechtstreeks gevolg is van meer dan tien jaar pappen, nathouden en theedrinken. Zij kunnen dit tij keren door absoluut niets toe te geven aan de dwaze eisen van dwaze gelovigen die intellectueel en moreel nog in de 7e eeuw leven.

Het allerbelangrijkste is echter dat moslims zelf het niet meer pikken. Ja, ga de straat op, doe afstand! Niet alleen van de moordenaars, maar van die delen van jullie geloof die hen een reden, een excuus geven keer op keer hun bloeddorst op onschuldigen bot te vieren. Er is alleen een toekomst voor de islam in het Westen als deze de basiswaarden van onze samenleving niet langer afwijst, maar innig omarmt. De vrijheid van meningsuiting is de allereerste hiervan. Zij is niet onderhandelbaar, aan haar valt niet te tornen, nooit. Predik dat in jullie moskeeën, leer het jullie kinderen, draag het uit in het openbaar. Kiezen moslims ervoor de kont tegen de krib te gooien en op de oude voet verder te gaan, is er geen enkele toekomst voor de islam in het vrije Westen.