Een open brief publiceren, meer staat je niet te doen als je kroost naar Syrie is gekidnapt door je godsdienstwaanzinnige partner. Alles wat het moslimfundamentalisme aanraakt, verandert in as en dood. En helaas zijn de fundi-tentakels lang, met veel en overal. Kinderen verdwijnen naar het kalifaat, jonge mannen reizen er uit eigen beweging naartoe, ISIS is een zwart gat dat opzuigt en vernietigt wat het in zijn invloedssfeer kan trekken.

De protestbeweging laat het afweten, in Nederland zijn de demonstraties van het afgelopen jaar enkel ‘pro-Gaza’ en ‘anti-racisme’. Zo iets als Pegida, een brede protestbeweging van islamkritische burgers, kennen wij hier niet. Wel staan onze media vooraan als het aankomt op het veroordelen van enkele extreemrechtse elementen in Pegida en de de strapatsen van de extremisten van Identitair Verzet te Gouda. Ik gok zomaar dat de laaghartige aanval op Nigel Farage, die met zijn gezin een pub moest ontvluchten, weinig verontwaardiging zal opleveren.

Protest organiser Dan Glass said the group was in fancy dress to stage “a cabaret of diversity” and included migrants, HIV activists, gay people, disabled people and breastfeeding mothers.” En na de aanval op Farage zegden zij een islamitisch gebedje op ‘voor tolerantie’. Ja, want homo’s en ‘breastfeeding mothers’ (wat de fuk?) hebben het meeste te vrezen van mensen met een anti-islamitische agenda. Oh nee wacht. Als de kalifaatfans hun zin krijgen zijn zijn homosuelen en (blootborstige) vrouwen totaal het haasje, en mooi dat er dan ook geen vrije pers meer is om wanhopige ingezonden brieven in te publiceren. Idioten.

Maargoed, die open brief dus. De vader schrijft genuanceerd en verzoenend over zijn vrouw, over de islam en over religie in het algemeen. Daarmee haarfijn het probleem met fundamentalisme illustrerend: met beheersing, nuance en begrip krijg je een mooie brief gecomponeerd die de krant graag afdrukt. Maar met radicalisme en haat stort je je eigen kinderen in het verderf, trek je een spoor van vernieling door de levens van iedereen in je omgeving, en krijg je je zin. Het is een ongelijke strijd, wil ik maar zeggen. Want zo veel haat en waanzin als ISIS en de ‘antifascisten’ moeten we niet willen opbrengen met ons allen, wat u.

Dus kan Farage niet met zijn gezin op stap, kan Wilders al meer dan tien jaar niet normaal leven en kan een vader niets tegen kinderroof doen. Naar he, dat machteloze gevoel? Je zou van minder radicaliseren. En toch doen we dat niet. Wij niet.