Och jee. GroenLinks ligt geketend in haar eigen dogma’s in het donkere laadruim van de MS Politieke Irrelevantie. Traag slaat Opzichter Policor het ritme waarop zij moeten roeien met de ideologische riemen die ze nou eenmaal hebben: weg-met-ons, weg-met-ons, weg-met-ons.

De subsidiekraan voor NiNsee is dichtgedraaid. NiNsee is het Nationaal Instituut Nederlands Slavernijverleden En Erfenis, en organiseert jaarlijks het Keti Koti-festival ter herdenking van het einde van de slavernij. Er staat een even gigantisch als wanstaltig beeld in het Amsterdamse Oosterpark bij wijze van monument, daar zijn op Keti Koti speeches, een braderie-achtige markt, toespraken met hoogwaardigheidsbekleders en twee minuten stilte. Niks mis mee, de slavernij verdient het om herdacht te worden en is een deel van onze geschiedenis.

Daarom ook is er, in tegenstelling tot wat beroepsnazaten beweren, ruim aandacht voor slavernij in ons onderwijs, is het al jaren onderwerp in het publieke debat en van vele museumtentoonstellingen (onder andere in de vaste collectie van het Scheepvaartmuseum) en bezoeken regeringsvertegenwoordigers steevast de jaarlijkse herdenking. Maar het gaat de NiNsee-mensen helemaal niet om slavenschepen, maar om de zilvervloot. Ze willen herstelbetalingen. Krijgen ze niet, natuurlijk, en dan is nu ook nog de subsidie voor hun nazatenparty afgeschaft.

Enter GroenLinks, die hier schande van spreken. De grachtengordel (waar veel linkse mensen wonen, foei!) is gebouwd op het gezwoeg van slaven, stellen zij. Flauwekul, de Gouden Eeuw is een gevolg van vele geopolitieke, wetenschappelijke, artistieke en commerciële ontwikkelingen. Daaronder zeker ook de slavernij en de koloniën in De Oost. Maar dat verplicht ons anno 2015 niet tot het subsidieren van Keti Koti, zowel de nu levende bakrae (mag je zeggen van Harriët Zeurtvoort) als de huidige generatie nazaten van slaven hebben schuld noch schade aan de daden van de mensen van toen.

Opzichter Policor trommelt onverstoorbaar verder, weg-met-ons, weg-met-ons, het trotse schip Politieke Irrelevantie zet koers naar Equatoriaal White Privilege.

Het Nederlands slavernijverleden is een gesprek wat gevoerd moet blijven worden, juist ook in het licht van hedendaagse vormen van slavernij, zoals gedwongen prostitutie en kinderarbeid,” jammert de menselijke vracht van het schip. Ehm ja, maar hoe is het stopzetten van gratis geld een belemmering voor het voeren van gesprekken of het houden van een herdenking? GroenLinks doet het voorkomen alsof alle dialoog onmogelijk is zonder subsidie, tekenend voor de mentaliteit van beroepsslachtoffers. Als iets je aan het hart gaat, dan ijver je ervoor. En aangezien een sateetje op Keti Koti al gauw vier euro doet (neem die bij de ingang OLVG, das de beste), kan ik me zomaar voorstellen dat je de kraamhuur er op een dag wel uit hebt, met nog wat winst voor in de pot. Daaruit bekostig je een podium en een paar versterkers en klaar is Clarence. (En voor wie dat niet wil, is er Valtifest, dat heeft nu een beslist fatsoenlijke naam dus daar kun je je geen kwetsbuil aan vallen.)

Als jij ‘een gesprek in de kiem laat smoren’ omdat je er geen geld voor krijgt, vind je je eigen boodschap kennelijk niet zo belangrijk.

Ons schip meert aan. De GroenLinkse klagers worden gelost op de kade, onwennig knipperen zij in het felle zonlicht. “Equatoriaal White Privilege jongens… We hebben het gehaald.” “En nu?” “Nou.. Plukken maar. Pluk wat je plukken kan.” Opzichter Policor kijkt goedkeurend toe.