Ja hallo en kalispéra. Hier voor u embedded, middenin het Griekse crisisgebied, uw onderzoeksjournalist op locatie. Via een op de knijpkat aangesloten nood-modem hoop ik dit verslag naar u door te stralen, als dat niet werkt zal ik trachten een handgeschreven transcript aan boord van een vrachtboot naar Albanië te smokkelen teneinde het vanuit Tirana alsnog te publiceren. De Albanië-route is een solide plan B want Ik ken nog wel iemand op de grote vaart in de Ionische Zee die mij een gunst verschuldigd is. Maar dat is een ander verhaal, iets met kratjes contrabande en een verdwaalde postduif.

Terzake nu.

Ik weet niet wie er meeleest, het hotelpersoneel doet weliswaar traditiegetrouw of ze geen iota Engels verstaan maar dat is natuurlijk een decoy en daar trapt deze jongen mooi niet in. Dus lees goed, ik vertel het maar 1 (één) keer en dit bericht zal zichzelf na lezing vernietigen. Behalve als u de Windows 10 update al heeft geïnstalleerd, in dat geval zal uw gehele deleted browser-zoekgeschiedenis naar uw werk en familie gemaild worden. Bugje, niks aan te doen.

De situatie hier is schrijnend. Geruchten over lege winkels zijn beslist onwaar, de schappen liggen bulkend vol maar niet met voedsel en brandstof. Neen, plank na plank staat vol met keramieken peper- en zoutstrooiers, voorstellende kikkers, pinguïns en varkentjes in scabreuze posities. Even verderop: een rek houten flesopeners, waarvan het handvat gevormd is als een karikaturaal grote kopie van een zeker deel der mannelijke anatomie.

Screen Shot 2015-08-02 at 9.19.03 PM

Buitenlanders worden in niet mis te verstane teksten gewezen op ’s lands mores, waarbij de lokale bevolking haar toevlucht lijkt te nemen tot gedwongen nering: op dreigend rijm eist men aankoop van deze producten. Of anders..worden uw kinderen gemolesteerd, voor zover mijn lokale intel deze teksten kon duiden.

Screen Shot 2015-08-02 at 9.17.02 PMContant geld is in tegenstelling tot berichten in de main stream media beslist niet lastig verkrijgbaar. De pinautomaten zijn royaal voorzien van geld, doch alleen in grote coupures. De kloof tussen arm en rijk wordt pijnlijk zichtbaar als men met een briefje van vijftig een frappé (ijskoffie, red.) á €1,50 tracht af te rekenen: wanhoop en nijd strijden op het gezicht der uitbater om voorrang, waarna hij zich in winkels van hierboven beschreven aard begeeft. Uiteraard met uw vijftigje in de knuist geklemd, om er na joost mag weten wat voor duistere transactie weer uit te komen met uw wisselgeld in louter losse euromunten.

Een ander teken van stille armoe: rond zes uur des avonds, etenstijd, zijn de restaurants uitgestorven. Alleen enkele toeristen zitten rond die tijd aan een souvlaki, de plaatselijke bevolking hangt slap van de honger ergens op een schaduwrijke plek een rare zelfgestookte drank te drinken, en zelfs die wordt nog aangelengd met water. Het bocht krijgt er een melkwitte kleur van.

Ik hoop me hier nog enige tijd onopvallend te kunnen ophouden voor undercover verslaggeving vanuit het hart van de crisis. Tot nu toe hebben ze me nog niet in de smiezen, mijn vermomming als zwerfkat is niet van echt te onderscheiden en stelt mij bovendien in staat onopvallend overal rond te neuzen. Einde dispatch, een connectie met als alias ‘hostess’ (ik ben haar aan het natrekken, ze werkt voor twee hoge omes genaamd Cor en Don) heeft me aan boord van een bus weten te krijgen die het authentieke Griekse eilandleven gaat laten zien. Wat de main stream media niet willen dat u ziet, dus. Hoor verhalen over erbarmelijke omstandigheden in olijfolieperserijen en het kantklosbedrijf. Later meer.