Het is een veelgehoord argument deze dagen: Westerse waarden als vrijheid, gelijkheid en democratie zullen sterker blijken dan terreur, dus laten we vooral geen oorlogstaal bezigen, laten we niet toegeven aan angst, laten we geen privacy of vrijheden opgeven in ruil voor schijnveiligheid.

Nou lijkt het mij ook niet nodig dat de overheid mijn whatsapp uitleest en nee, ik bivakkeer niet met een metalen vergiet op mijn hoofd onder de trap, omringd door postapocalyptische voorraden water en droge biscuit.

Maar hoewel ik ervan overtuigd ben dat een open, vrije en seculiere democratie voor alle mensen, juist ook voor gelovigen, de beste staatsvorm is, en hoewel ik niet van mening ben dat allahs horden met hun terreur alleen in staat zullen blijken onze vrijheden en verworvenheden kapot te maken, kan ik deze pacifistische boodschap niet onderschrijven.

Vrijheid en democratie zijn zwaar en bloedig bevochten en verdedigd. Dat werk is nooit af, iedere vrede is een interbellum. Ik ben geen oorlogshitser, ik verafschuw geweld, maar ik zie wel het moment naderen waarop het blinde (en ongefundeerde) vertrouwen in de vanzelfsprekende veerkracht van onze manier van leven niet meer voldoet om deze manier van leven te beschermen.

Wat is er mis met kwetsbaren bewapenen of beschermen? Er staan al jaren politieposten en gewapende marechaussees bij joodse instellingen, mij dunkt toch geen reden om dan maar te spreken van ‘een politiestaat’. Het is bittere noodzaak, alleen het mooie principe dat joden gelijkwaardig zijn aan alle andere mensen in dit land zal hen niet beschermen tegen geweld. Waarom dan niet ons grootste goed, onze vrijheid, desnoods gewapenderhand beschermen? Waarom die angst om onder ogen te zien dat dat een serieuze optie begint te worden?

Waarom wordt het ‘reactionair’ genoemd om de grenzen te willen sluiten? We weten waar de broeinesten van radicalisering en terreur zitten, en uitgerekend uit die gebieden stromen tienduizenden mensen ongecontroleerd, ongeïdentificeerd en ongeregistreerd ons continent binnen. We weten niet wie we binnen laten, hoe kunnen we dan stellen dat die mensen geen gevaar vormen voor onze manier van leven? Misschien niet nee, maar dat weten we pas als we grenscontroles instellen en iedereen individueel screenen. En zelfs dan is het systeem niet waterdicht.

Waarom heet zelfs het benoemen van het feit dat we in oorlog zijn, omdat de radicale islam zeer tot onze spijt en eenzijdig maar alvast begonnen is een oorlog tegen ons te voeren, met bloedvergieten, soldaten en collateral damage en al, opeens ‘ISIS in de kaart spelen’? Ik sprenkel een jerrycan benzine leeg over uw interieur en houd er een lucifer bij, maar spreekt u vooral niet van brandstichting en als u probeert mij tegen te houden doet u lekker toch precies wat ik wil. Dus blijft u maar rustig zitten in uw salon.

Het privacy-argument is een lastige. Onze overheid gebruikt terreur en kinderporno al sinds jaar en dag als argumenten om te gluren en te luistervinken. Privacy en veiligheid staan in tijden als deze op gespannen voet met elkaar. Dat de overheid in deze oorlog de ‘good guy’ is, daar zou ik niet van uit gaan, het ‘Feind hört mit’ en de daarmee samenhangende voorzichtigheid geldt eerder voor de overheid dan de terroristen. Zaken die beslist prive zijn, moet men sowieso aan geen enkele communicatiedienst toevertrouwen. Persoonlijk afspreken of een niet-omkoopbare postduif nemen zijn de enige veilige opties.

Een oorlog tussen staten is dit niet, het gaat ook niet om terreinwinst of landjepik. Maar het gaat om de fundamenten van onze vrije samenleving, en die zijn weliswaar beter, maar niet per definitie sterker dan terreur, antidemocratische ideeën, culturele verschuivingen en pacifistische lafheid. Laten we, nu we nog tijd hebben, al onze opties om onze manier van leven te beschermen in overweging nemen. En gesprekken over geweld of oorlogshandelingen daarbij niet uitsluiten of taboe verklaren onder de noemer ‘dan doe je precies wat de terroristen willen.’ Ze willen helemaal geen oorlog, ze willen onze vrije democratische samenleving om zeep helpen. En als wij die niet verdedigen, dan zal ze dat lukken.