‘We sluiten de ogen voor moslimgeweld’ stond er in het Algemeen Dagblad van 18 juni. Het was de kop boven het verslag van een gesprek dat journalist Wierd Duk had met de Duitse politieagente Tania Kambouri.

Aanleiding voor het onderhoud was het binnenkort verschijnen van de Nederlandse vertaling van haar oktober vorig jaar verschenen boek “Deutschland im Blaulicht: Notruf einer Polizistin”. Daarin beschrijft ze op basis van haar eigen ervaringen hoe in Duitse steden ‘no go area’s’ ontstaan waar uit Islamitische landen afkomstige bendes de dienst uitmaken. Een hartenkreet van iemand die zelf dagelijks in de frontlinie werkzaam is. En die naast de fysieke bedreigingen waar ze in haar werk mee te maken heeft nu dus ook kan rekenen op de hoon van de salon. Bijvoorbeeld van de in de Verenigde Staten werkzame Nederlandse politiek wetenschapper Cas Mudde. Oh kijk, Duitsland heeft ook een Hirshi Ali, “exotische vrouw” die vooroordelen mag uiten op basis van “expertise” twitterde hij op 18 juni. Die achttien woorden zeggen veel over Cas Mudde. Hij lijkt nog nooit eerder (Oh kijk) van Tania Kambouri gehoord te hebben maar meent wel te kunnen concluderen dat haar relaas op vooroordelen berust. Daarmee toont Mudde zelf nogal bevooroordeeld te zijn. Tevens heeft hij blijkbaar weinig op met vrouwen als Ayaan Hirsi Ali die met gevaar voor eigen leven durven te spreken over de ondergeschikte positie van de vrouw binnen de Islam. En vindt hij het bij het uiten van zijn minachting noodzakelijk melding te maken van de ‘exotische’ (Kambouri heeft Griekse wortels) komaf van het object van zijn toorn. Ook meent hij zich vanuit de studeerkamer een aanmatigende toon te kunnen veroorloven aangaande de expertise van iemand die door haar werk op zijn minst ervaringsdeskundige genoemd mag worden. Achttien woorden slechts, waaruit een stuitende vooringenomen arrogantie spreekt. Nee, Mudde is niet de enige en we zien dit soort reacties altijd weer wanneer iemand de moed heeft om problemen rondom immigratie aan te kaarten. Maar toch ben ik iedere keer weer verbijsterd door de laffe insinuaties die mensen als Kambouri ten deel vallen.

Ook immigratie professor Leo Lucassen had uiteraard nog wat te melden. ‘Moslimgeweld‘ leek hem een onzinterm. Ter zijner informatie, daar zal Kambouri het waarschijnlijk mee eens zijn daar die term eerder bedacht zal zijn door de AD redactie. In een eerder interview in NRC Handelsblad op 14 januari zei ze dat de bendes worden gevormd door (jonge) mannen afkomstig uit Islamitische landen maar niet te weten of te beweren dat het om gelovige moslims ging.

Cognitieve dissonantie

Als Mudde en anderen met hem niet graag willen horen dat er zoiets bestaat als misdaad en criminaliteit die zich langs etnische lijnen organiseert dan doen ze er goed aan zich te realiseren wie tot de grootste slachtoffers van hun wegkijken behoren: de jongeren die opgroeien in die door bendes gedomineerde wijken. Die dagelijks onder grote sociale druk staan om zich erbij aan te sluiten. Die alleen met veel wilskracht en moed kunnen ontsnappen uit de getto. Die dankzij het negeren en bagatelliseren van de goegemeente en het uit laffe gemakzucht weigeren in te grijpen met veel meer moeite een kans kunnen maken op een normaal en productief leven dan jongeren uit andere milieus.

Maar of dit tot Mudde doordringt is twijfelachtig. Zijn gewenste wereldbeeld wijkt teveel af van de rauwe realiteit die Kambouri schetst. Iemand als Mudde is vrees ik niet in staat om over de schaduw van zijn eigen cognitieve dissonantie heen te springen. En daarom doet hij dus het enige wat iemand die blijkbaar geen argumenten heeft nog kan doen: de boodschapper die hem met die andere wereld confronteert beschimpen. Wat een held.

Ewoud Jansen is op twitter te volgen via @ewoudjansen