Een controversiële moskeebaas, aangestuurd door Koeweit, die het gezicht van de gematigde islam wordt en met ministers mag overleggen over de-radicalisering. Een groep moslims die onontwarbaar verknoopt zijn met een lokale politieke partij en grootse plannen voor een Megamoskee willen doordrukken. Als dit niet lukt, opteren zij voor een klein opstartmoskeetje. Een ambtenaar en lid van een politieke partij die twittert dat ISIS een joods complot is, en daarna niet ontslagen mag worden en zelfs excuses zou moeten krijgen van politici van de partij waar zij lid van was. Die politici hadden niet zomaar hun afschuw mogen uitspreken over die tweet.

De moskeebaas is natuurlijk Yassin Elforkani, in de moskee-bouwers herkennen wij de Goudse marokkanen achter El-Wahda en hun intense verstrengeling met de lokale PvdA en het twittergekkie is Yasmina Haifi.

Vanmorgen las ik voor het eerst de term ‘entryism’. Misschien suf van mij maar ik had het woord echt nog nooit gehoord, doch het proces wel al heel, heel vaak beschreven.

The infiltration of a political party by members of another group, with the intention of subverting its policies or objectives,” is volgens the Oxford Dictionary de definitie van Entryism. Niet te verwarren dus met infiltratie, dat het kapotmaken van de ge-enterde groep kan beogen, of spionage, dat undercover rondsnuffelen behelst. Een invloedrijke organisatie binnendringen en bijsturen, beïnvloeden en voor de eigen doelen inzetten. 

De drie hierboven genoemde actualiteitjes zijn zomaar wat voorbeelden van geslaagd entryism. Elforkani kan middenin een golf van islamitisch geweld in de eigen gelederen en tegen het Westen eindeloos campagne voeren tegen de fop-misstand ‘islamofobie’, daarbij geholpen door useful idiots als Ineke van der Valk die ten prooi vielen aan entryism.

Het Goudse dossier: entryism in de PvdA, uiteraard, maar ook het succesvol meedoen aan en voor eigen doeleinden inzetten van het democratisch proces in dit land. Het mág, maar laten we alstublieft niet denken dat de mooie woorden over samenleven en bijdragen aan de Nederlandse maatschappij ook maar een iota waarheid bevatten.

Haifi maakt gebruik van haar vrijheid van meningsuiting, zij mag zulke idiote dingen zeggen. Westerse vrijheden zijn uitstekend gereedschap voor een fijn potje entryism, nietwaar. Wel had de malle vrouw natuurlijk haar ontslag moeten krijgen van haar baan als HR projectleider bij het Nationaal Cyber Security Centrum. Dat schaadt haar vrije meningsuiting niet, maar houdt ons wel een stukje veiliger. Job Cohen denkt daar anders over en oordeelde zelfs dat niet de hate speech van Haifi, maar de reacties van Opstelten en Asscher de arbeidsverhouding met mevrouw verstoorden. In Job Cohen is dan ook de tot op heden extreemste vorm van entryism ooit waargenomen: de lange arm van totaal-islamisering komt bij zijn rectum zijn lichaam binnen en bedient hem aldus als een poppenkastpop.

Achter je, Jan Klaassen! Nee dáár! Salonfähig islamisme met een heleboel entryism!