Onthoud: ze discussiëren niet met jou maar met zichzelf.

 

Alleen wie stalen zenuwen en een zwarte band in communicatietechnieken heeft kan zich zonder al te veel kleerscheuren redden in een gesprek, debat of pennenstrijd met het geharnast rechtse, populistische collectief (dat met de dag wanhopiger wordt). Het is gewoon niet meer te doen. En al lang niet meer de bedoeling heb ik het idee. Ze hebben genoeg aan zichzelf en verheffen onlogica, psychologische spelletjes en ‘het eigen gelijk’ tot de strenge regels van het spel. Zo schreef Joshua Livestro in zijn essay in de Volkskrant dat hij klaar was met al die ‘paranoïde samenzweringsverhalen en racistische theorieën’. Want wie tegen de islam is heeft volgens de rechtse kerk gelijk. Of je nou lijsttrekker van het Forum voor de Democratie in de hoofdstad bent – Wierd Duk of een anonieme Opiniez-blogger.

Een kaartenhuis van ‘gelijk’ kan alleen maar overeind blijven door tal van verschillende afleidingsmanoeuvres. Ze zijn al zo oud als Quintus Fabius Maximus Cunctator en zo vers als elk nieuw kabinet. Niet exclusief voorbehouden aan geharnast rechts dus, maar wel hun enige business model op het moment.

 

  1. De nieuwe realist. ‘Islamisering is een feit, achter islamisering zit een plan, wij benoemen tenminste de feiten.’ Geharnast rechts beschouwt de werkelijkheid als een grabbelton, waaruit ze alleen feiten graaien die in hun negatieve narratief passen, hun ondergangsverhaal. Alles moet de schuld zijn van de islam, van vluchtelingen, van politieke correctheid.
  2. Ze snoeren ons de mond. Als geharnast rechts echt de mond zou worden gesnoerd dan zat Geert Wilders achter de tralies, waren PVV en het Forum voor Democratie verboden, had Joost Niemöller zijn boeken over Hans Janmaat, de PVV-achterban en de MH17 niet mogen uitbrengen en hadden Thierry Baudet en Martin Bosma toentertijd nooit hun columns bij NRC Handelsblad gekregen.
  3. Onlogische gesprekken from hell. Mindfucks, woordensalades, cirkelredenaties, van alles om je van het pad te brengen. Frustratie is het doel tot je schreeuwend “laat maar!” roept. Aan het eind vraag je je af hoe het gesprek überhaupt begon. Onthoud: ze discussiëren niet met jou, maar met zichzelf.
  4. Generalisaties. Mensen die intellectueel lui zijn generaliseren graag. Kritiek op de racistische uitlatingen van Baudet is dan: karaktermoord. Of erger: je demoniseert hem en maakt de weg vrij voor een nieuwe Volkert. De mensheid is volgens geharnast rechts op te delen in ‘gewone’ Nederlanders, de linkse elite en moslims/vluchtelingen/terroristen. Als individu met een eigen, andere mening pas je er gewoon niet tussen. Goed om te weten.
  5. Opzettelijk verkeerd interpreteren van je gedachten en gevoelens tot waar het absurd wordt. Het enige wat helpt is blijven herhalen: “dat zei ik niet”. Verder is er geen uitweg.
  6. ‘Nitpicking’ of ‘moving the goalpost’. Helaas is daar geen goede Nederlandse vertaling voor. ‘De lat hoger leggen’ komt in de buurt, maar de lat gaat ook heen en weer. Het is een onmogelijke standaard stellen omdat de eisen steeds veranderen. Jodenhaat is antisemitisme. Kritiek op Israël is antisemitisme. Free Palestine roepen is antisemitisme. Kritiek op Netanyahu is antisemitisme. Lid van D66 zijn is antisemitisme. Maar over de antisemitische complottheorieën van de Alt-Right zegt geharnast rechts uiteraard helemaal niets.
  7. Emotionele argumenten. ‘Ik voel mij niet meer thuis in mijn eigen wijk door al die moslims.’ (Als reactie op het feit dat er ook niet-westerse Nederlanders in de wijk zijn gaan wonen.) Werk in op die emotie door uit te leggen dat het met de integratie best goed gaat en Nedermoslims het steeds beter doen op de arbeidsmarkt. Kom met cijfers en statistieken.
  8. Van onderwerp veranderen. In een discussie over homorechten opeens over de islam beginnen. Voor maximaal effect hanteert geharnast rechts dit trucje door het te combineren met alle bovenstaande trucjes. Voor je het weet zit je in een welles-nietes over moslims die de nieuwe nazi’s zijn, en moet je je kostbare tijd en energie verspillen om uit te leggen dat het echt niet alle moslims terroristen zijn die homo’s en joden willen vermoorden. Blijf bij het onderwerp dus.
  9. Bedreigingen. Als het bovenstaande allemaal niet helpt dan maar bedreigen. Eerst verdekt, later als de kudde mee is vanachter een spandoek of tafel in een praatprogramma van de publieke omroep. Columnisten een verkrachting toewensen, de werkgever en de familie van Anne Fleur Dekker bellen zodat zij moet onderduiken, lynchfilmpjes over Sylvana Simons maken, het taarten van Wijnand Duyvendak als ‘wraak’ voor Pim Fortuyn, allemaal omdat 1 t/m 8 niet meer zo goed werken. Doe aangifte en don’t surrender.
  10. Uitschelden. ‘Gutmensch’, ‘landverrader’, ‘Mao’, ‘antisemiet’, ‘retejong’, ‘dobberneger’, ‘Sorosschandknaapje’, ‘kut-Marokkaan’, ‘haatbaard’, ‘gekaufte Journalist’, ‘ouwe wachtgeld poot’, ‘extreem-links’. Geharnast rechts micro-managment van andermans emoties. Er zit weinig variatie in dus neem het niet persoonlijk. Is vaak ook projectie (zie 2.).
  11. Lastercampagnes en stalking. Als autoritaire of bange mensen geen controle over je krijgen, kunnen ze altijd nog het beeld dat anderen van je hebben beïnvloeden door lastercampagnes. Twitteraar Kinge Siljee is hier slachtoffer van, GroenLinks-politica Judith Sargentini, maar ook Anne Fleur Dekker en Sylvana Simons die bijna dagelijks gestalkt worden door De Dagelijkse Standaard. Populistische trollen verspreiden geruchten, terloops of agressief, en hopen op de gefrustreerde, aangebrande en boze reactie van jouw kant die hun ‘gelijk aantoont’. Ook hiervoor geldt: blijf bij de feiten. Ook als het over anderen gaat. Documenteer alles als het stalken wordt. Ontmasker agressief gedrag.
  12. Controle. Alles hierboven draait om controle, het is de bewuste dan wel onbewuste modus operandi van de-weg-kwijt-rechts. Het kan allerlei vormen aannemen, ook die hierboven niet genoemd zijn. Het oude rechts, dat zich daadwerkelijk politiek onderscheidde van links, vind je alleen nog bij de VVD en bij journalisten columnisten die de waarheid belangrijker vinden dan modieuze ideologie. Bij geharnast recht hebben ideeën plaatsgemaakt voor sprookjes, debat voor duimzuigen. Neem ze serieus als het serieus wordt, maar anders niet. Voor een beter leven met iedereen, voor iedereen.

 

PS

Dit is een reactie op de apodictische column ’12 omgangsregels voor een beter leven met links’ van Sietske Bergsma. In tegenstelling tot Bergsma scheer ik uiteraard rechts niet over één kam. Het gaat alleen om de populistische, geharnaste stroming binnen rechts die het in de politiek redelijk en in opinieland heel erg goed doet. Ten onrechte.

 

Uitgelichte afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons