Met 470.000 doden en miljoenen mensen op de vlucht was een betekenisloze wapenstilstand waar geen van de betrokken partijen zich aan zal houden wel het allerlaatste waaraan Syrië behoefte had.

Wie het Syrische conflict tot nu toe niet had gevolgd, zou wellicht denken dat het nieuws uit München over een mogelijke wapenstilstand betekent dat een einde van het conflict onder handbereik ligt. De Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken John Kerry noemde nieuwe voorstel om tot een “volledige staking van vijandelijkheden” per begin volgende week te komen “ambitieus”. In werkelijkheid is het niet zozeer ambitieus als wel totaal onrealistisch. Voor de zoveelste keer besteden betrokken partijen geen aandacht aan enkele specifieke problemen die meteen zouden kunnen worden aangepakt. In plaats daarvan richtten ze zich op het veel bredere – en, in ieder geval momenteel onmogelijke – doel van een staakt-het-vuren.

De deal, die overigens sowieso niet geldt voor acties tegen ISIS en Jabhat al-Nusra, legt geen verplichting op aan Rusland om een einde te maken aan zijn bombardementen vanuit de lucht – een campagne die tot nu toe al aan 1400 mensen het leven heeft gekost. De kans is groot dat deze deal in elkaar stort zodra eenmaal duidelijk wordt dat Rusland gewoon doorgaat met het bestoken van alle groeperingen die zich tegen Assad hebben gekeerd. Kerry gaf toe dat het alleen kan werken als Rusland van aanpak verandert: “De overgrote meerderheid van de Russische acties tot nu toe lijken gericht tegen legitieme oppositiegroeperingen.” Er is geen enkele reden om aan te nemen dat Rusland aan die oproep gehoor gaat geven.

De kans is groot dat deze deal in elkaar stort zodra eenmaal duidelijk wordt dat Rusland gewoon doorgaat met het bestoken van alle groeperingen die zich tegen Assad hebben gekeerd.

Intussen heeft sinds het aankondigen van de op handen zijnde wapenstilstand ook Turkije zich actief in de strijd gemengd. De Turken bestoken Koerdische posities in noordelijk Syrië. Tegelijkertijd maakte de Saudische brigadier-generaal Ahmed al-Assir bekend dat zijn land straaljagers heeft gestationeerd op de Turkse luchtmachtbasis Incirlik. Terwijl Turkije en Saudi-Arabië zich leken voor te bereiden op een op handen zijnde escalatie van het conflict, verklaarde Assad op zijn beurt dat zijn leger gewoon door zou gaan met zijn pogingen het hele land weer onder controle te brengen. Hij voegde eraan toe dat dit weliswaar op korte termijn onmogelijk leek maar dat het toch “het doel blijft waarnaar we zonder enige aarzeling blijven streven.” Het is belangrijk om dit te benadrukken: terwijl de hele wereld werkt aan een wapenstilstand, is er voor Assad weinig tot niets veranderd. Zijn regime heeft voor de internationale gemeenschap nog steeds dezelfde boodschap die zijn aanhangers al jaren op muren kladderen: “Assad of we branden het land tot aan de grond toe af!” Doorgaan met negeren van wat Assad zegt is onvergeeflijk. Het faciliteert het bloedvergieten in plaats van het te stoppen.

De meest recente schattingen over het Syrisch conflict hebben het over bijna een half miljoen slachtoffers. Het land kan zich niet nog een betekenisloze deal veroorloven. De onderhandelingen over beëindiging van het conflict moeten uiteraard doorgaan, maar dan alleen als de tot nu toe gemaakte afspraken daadwerkelijk door alle partijen worden geaccepteerd. In de tussentijd doet de internationale gemeenschap er goed aan zich voor te bereiden op het falen van dit akkoord – en de komst van een volgende golf mensen die Assads Syrië ontvluchten.