Sommige stukken schrijf ik met pijn in mijn hart. Maar soms moet het.

 

Milo Yiannopoulos. Wat vond ik hem een held. Natuurlijk, zijn uitspraken over moslims waren mij te ongenuanceerd en zijn geflirt met Donald Trump vond ik zozo, maar het was – naar ik meende – onderdeel van een act. Milo Yiannopoulos kaartte de verstikkende politieke correctheid in Amerika aan, het feministische Nineteen Eighty-Four. Stel je de UvA voor, Gloria Wekker en Linda Duits. En dat keer 100. Zo erg is het academische en intellectuele klimaat in de Verenigde Staten. Andersdenkenden worden verketterd en voor racist en islamofoob uitgemaakt. Mensen met een andere mening mogen niet eens hun zegje doen. Het is geestelijke dictatuur. En toen kwam Milo, die met zijn Britse humor de Asha ten Broekes, Arzu Aslans en Anja Meulenbelts in hun feministische hemd zette en hun schijnheiligheid ontmaskerde.

Maar Milo is niet de verlosser, de Jessus, waar ik met smacht op had gewacht. Hij is een ordinaire provocateur met enkele zeer verwerpelijke standpunten. Iemand die pedoseksualiteit goedpraat, seks met minderjarigen, heeft echt helemaal geen moraal. Zijn uitlatingen over transgenders (mensen met een psychisch probleem) en lesbiennes (die zijn volgens Milo gemaakt, niet als lesbienne geboren) vond ik al een beetje over de rand, maar accepteerde ik omdat de politieke correctheid van transgenders en lesbiennes heiligen maakt. Een beetje provoceren – mits je dit niet echt meent – is acceptabel om tegengas te geven. En ik dacht dat Milo het allemaal niet meende. Nu ben ik daar echter niet zo zeker meer van. Hij is geen intellectuele libertijn. Hij is echt gek.

Nog geen week geleden, vlak voor de ophef over pedofilie, was Milo Yiannopoulos te gast bij Bill Maher. De atheïstische talkshowgast zei dat Milo hem deed denken aan een levende, jonge, maar homoseksuele Christopher Hitchens. Hij voegde hier echter meteen aan toe dat Milo moest ophouden met zijn onzin. De Grieks-Joods-Britse provocateur beledigde twee zwarte tafelgasten zonder echt goed hun nieren te proeven. Maher had gelijk: Hitchens kon ook heel scherp en gemeen uit de hoek komen, maar bleef te allen tijde intellectueel eerlijk en bleef nieuwsgierig naar andersdenkenden en wilde weten wat hen precies bewoog. Milo Yiannopoulos is daarentegen lui. Hij heeft het te druk met ‘fabolous’ en ‘dangerous’ zijn.

Milo’s debuutboek Dangerous, dat op 14 maart zou verschijnen, wordt niet meer uitgegeven. Simon & Schuster wil zich niet langer associëren met de schockjock.

 

 

Op Facebook discussiëren Hitchens-fans of Milo de nieuwe Hitch is. De reacties zijn niet heel positief:

Hitch Milo