Log, corrupt, partijdig, bureaucratisch en geldverslindend. Dat zijn de Verenigde Naties anno 2016. Minder duidelijk is hoe de VN en daaraan verbonden instanties lopen aan de leiband van de Arabische landen. En daar is Israël vooral het slachtoffer van. Vraag is: wie roept de VN tot de orde?

Het klinkt prachtig ‘De Verenigde Naties’. Hoe mooi zou het zijn als deze opvolger van de Volkerenbond daadwerkelijk symbool zou staan voor ‘De Verenigde Naties van de planeet Aarde’. Maar niets is minder waar. Deze instantie en de talloze daaronder hangende commissies en andere organisaties maakt zich keer op keer schuldig aan partijdigheid. Daarbij vooral geleid door het consortium van 56 islamitische landen die vrijwel altijd gezamenlijk hun stem uitbrengen, een machtsblok dat meer dan een kwart uitmaakt van de 193 verbonden landen. Tel daar nog eens de (veelal arme) landen bij op die vanwege de afhankelijkheid van de Arabische olie precies doen wat dit blok zegt. Plus de Westerse landen die ook vanwege de Arabische oliedollars hun oren liever naar de middeleeuwse woestijnstaten laten hangen dan de rug recht te houden tegen onrecht. Zo kom je gemakkelijk op ruim de helft van de lidstaten, die altijd zullen stemmen tegen vooruitgang en vooral ook: tegen de Joodse staat Israël.

Uit angst de islamitische landen tegen de schenen te schoppen, weigeren zelfs de meest progressieve westerse landen vóór dit mensenrecht te stemmen

Hoe dit Arabische machtsblok bijvoorbeeld samenwerkt met linkse vertegenwoordigingen, werd pijnlijk duidelijk in de documentaire ‘Onder ongelovigen’ van Boris van der Ham, voorzitter van het Humanistisch Verbond. Daarin probeert hij het recht op atheïsme door de verschillende instanties te loodsen. Immers, in 55 staten (daar zijn ze weer) is godslastering en afvalligheid (het uitkomen voor het feit dat je niet (meer) gelooft) verboden. In sommige landen wordt het zelfs bestraft met de dood. Uit angst de islamitische landen tegen de schenen te schoppen, weigeren zelfs de meest progressieve westerse landen vóór dit mensenrecht te stemmen.

Eén resolutie tegen Syrië, twintig tegen Israël

De VN en de geheime agenda’s werken ook zeer in het nadeel van die kleine Joodse staat in het hart van de Arabische wereld: Israël. In het opinieartikel ‘Vluchtelingen: waar blijven de Palestijnen?’ meldde ik al dat de Verenigde Naties in 2013 21 resoluties tegen Israël aannamen, tegenover één tegen Syrië, één tegen Noord-Korea, één tegen Myanmar en één tegen Iran. In 2014 waren dat er twintig, tegenover één tegen Syrië, één tegen Noord-Korea en één tegen Iran. En in 2015 was het al niet veel beter. Twintig resoluties tegen Israël, één tegen Iran, één tegen Noord-Korea en één tegen Syrië.

Hebben we het bijvoorbeeld over de doodstraf, dan werd die in 2014 verreweg het meest uitgevoerd China, de absolute koploper (waarbij moet worden aangetekend dat China’s bevolking een veelvoud telt van alle volgende drie landen bij elkaar), Iran als goede tweede, Saoedi-Arabië kwam op de derde plaats en Irak was nummer vier.

Absoluut belachelijk maakte de VN zich toen ze eind september 2015 niemand minder dan de Saoedische Faisal bin Hassan Trad uitriepen tot voorzitter van de UN Human Rights Council

Een land als Saoedi-Arabië, waar het diep triest gesteld is met vrouwenrechten, homorechten, christenrechten en noem maar op, bleef echter qua aangenomen resoluties in de VN opvallend buiten schot. Even voor de goede orde: sinds de oprichting van de staat Israël is er maar één keer de doodstraf uitgesproken en uitgevoerd. Dat was in 1962: de executie van Adolf Eichman. Absoluut belachelijk maakte de VN zich toen ze eind september 2015 niemand minder dan de Saoedische Ambassadeur Faisal bin Hassan Trad uitriepen tot voorzitter van de UN Human Rights Council. Nog een paar voorbeelden: half juni 2015 kreeg Syrië, ja Syrië, in de persoon van Bashar Ja’afari een zetel toebedeeld in de VN Dekolonisatie Raad. En Iran, het land waar vrouwenrechten nu niet bepaald bovenaan de prioriteitenlijst staan, mocht toetreden in de Board of UN Women.

De Klaagmuur Palestijns erfgoed

Dit is slechts een kleine greep uit de reeks blunders die de VN in 2015 maakte. Nog een blunder? Wel, wat te denken van de UNESCO? U weet wel, dat VN-orgaan dat pal staat voor de bescherming van het werelderfgoed? Al jaren moet het lijdzaam toezien hoe islamistische groeperingen huishouden in schatkamers van de wereldgeschiedenis: van het opblazen van eeuwenoude Boeddhabeelden in Bamyan (Afghanistan) door de Taliban in 2001 tot de vernietiging van het Syrische Palmyra in 2015 door ISIS. En zoals zo vaak: als een VN-instantie ten opzichte van grote problemen een papieren tijger blijkt, concentreert het zich maar op wat kleinere zaken, waar het liefst Israël mee kan worden gepest. Dus leek het de UNESCO wel aardig om de Klaagmuur, de heiligste plek in het Jodendom, die paar stenen die resten van de Tweede (Joodse) Tempel, uit te roepen tot, let op, Palestijns erfgoed. Een onzalig plan dat op het nippertje kon worden voorkomen, maar de intentie was duidelijk: het Joodse recht op Jeruzalem als hoofdstad van de Joodse staat Israël zoveel mogelijk ondergraven.

De onderliggende gedachte was dat een religie geen land nodig heeft, maar een volk, kijk bijvoorbeeld naar ook de Koerden, heeft wel degelijk recht op zelfbeschikking

Het is het zoveelste voorbeeld in de lange traditie van de Verenigde Naties om Israël te demoniseren. Ja, dat woord mag hier rustig worden gebruikt. Vorig jaar november was het veertig jaar geleden (1975) dat door de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties resolutie 3379 werd aangenomen, waarin stond dat zionisme een vorm van racisme is. Daarbij geheel voorbijgaand aan het feit dat Joden niet alleen een bepaalde religie vormen, maar voor- en bovenal een volk zijn (het merendeel van de Israeli’s noemt zichzelf atheïst). De onderliggende gedachte was dat een religie geen land nodig heeft. Maar een volk, kijk bijvoorbeeld naar ook de Koerden, heeft wel degelijk recht op zelfbeschikking. Na veel getouwtrek werd de resolutie later toch weer ingetrokken, maar ook hier was de intentie duidelijk. De Israëlhaters lieten niet los en kregen tijdens de conferentie in Durban in 2001 een tweede kans. Dit keer kwam de pure haatwet er wel doorheen. En ik hoef u niet te vertellen wie de vurigste ‘pro’-lobbyisten waren: de Arabieren en uiterst linkse politieke krachten. Overigens, tot 1917 werd nooit over Palestijnen gesproken, tot dan toe waren het Arabieren.

De UNWRA-industrie

De voorbeelden zijn legio, te veel om op te noemen. Vooral als je al die resoluties vergelijkt met de dramatische, onmenselijke gebeurtenissen in Irak, Syrië, Liberia en Soedan. Wat te denken van Oekraïne, het grensconflict tussen China en Japan om maar niet te spreken van dat gevaarlijk psychopathische rolmopsje in Noord-Korea? Toch is een greep uit de anti-Israël houding van de VN niet compleet zonder het noemen van de UNWRA, een tot een industrie uitgegroeide subsidiespons die teert op een volledige scheefgroei van het begrip ‘vluchteling’ en die het probleem van de Palestijnse vluchtelingen alleen maar verergert in plaats van vermindert. Want ten eerste heb je in de wereld de ‘gewone vluchtelingen’, die onder de UNHCR (United Nations High Commissioner for Refugees) vallen. Alle vluchtelingen wereldwijd worden gemonitord en bijgestaan door deze organisatie.

Behalve de Palestijnen. Die hebben hun eigen clubje. De VN is overigens de 850.000 Joden die sinds de oprichting van de staat Israël uit Arabische landen hebben moeten vluchten (denk aan Marokko, Algerije, Egypte, Iran enz.) totaal vergeten. Die tellen niet mee. Alleen al het land dat ze in de Arabische landen achterlieten, wordt geschat op een oppervlakte ter grootte van Frankrijk. Op vooral initiatie van de Arabische landen (die al die Palestijnen ook niet in hun eigen land wilden opnemen) hebben de Palestijnen dus hun eigen, speciaal op hen toegespitste organisatie, de UNWRA.

Stelt u zich voor, een achterkleinkind van een Syrische vluchteling die nu Nederland binnenkomt, zal tegen de tijd dat hij of zij wordt geboren, nog steeds aangemerkt worden als vluchteling

Voor Palestijnen gelden andere regels dan voor ‘gewone vluchtelingen’. Stelt u zich voor, een achterkleinkind van een Syrische vluchteling die nu Nederland binnenkomt, zal tegen de tijd dat hij of zij wordt geboren, nog altijd worden aangemerkt als vluchteling omdat overgrootopa of -oma ooit uit Syrië is gevlucht. Beetje ridicuul niet? Niet voor de Palestijnen. Als er nu een kind wordt geboren in Ramallah of in Gaza (dus in Palestijns gebied) van wie één opa of oma in ’48 of ’67 gevlucht is uit bijvoorbeeld het Israëlische Haifa, dan wordt dat kind nog altijd aangemerkt als Palestijnse vluchteling. En blijft zo hangen aan het UNWRA-infuus. Zo kan het zijn dat de 750.000 vluchtelingen die in 1948 vertrokken uit Israël, en de 120.000 die vertrokken na de Zesdaagse Oorlog in 1967, vandaag de dag zijn uitgegroeid tot een aantal van ruim vijf miljoen (Gaza: 1.240.082, Westbank: 754.411, Syrië 517.255, Libanon 447.328 en Jordanië 2.070.973), die allemaal recht hebben op bijstand van de UNWRA (bron: UNWRA, juni 2014). Even voor de goede orde: er is nogal wat geschreeuwd over ‘genocide’ in Gaza. De kille cijfers, van het Palestijnse Bureau voor de Statistiek: Gazaanse bevolking in 1997: 995.522. In 2005: 1.304.388 (daarna trokken de Israëlische bewoners van Gaza zich uit het gebied terug.) In 2010: 1.535.120. En in 2015 (schatting van het PCBS) waren dat er 1.819.982.

Een duit in het zakje…

U begrijpt nu het geldverslindende karakter van de UNWRA. Van het totale budget dat de UNWRA jaarlijks kan uitgeven (rond de 1 miljard), komt 50% van de Amerikaanse regering, 35% van de EU, dan zijn er nog extra douceurtjes van nationale regeringen (waaronder de Nederlandse) en oh ja, de Arabische landen, puissant rijk, doen ook een duit in het zakje, een paar miljoen…

Als het Westen niet in het reine komt met wat er nu gaande is in de VN, als het niet de juiste verhoudingen terugbrengt in deze corrupte kolos, zal de naam ‘Verenigde Naties’ alleen maar verder uithollen. Liever hebben we het dan over ‘De hobby voor Arabische landen’. Een andere mogelijkheid: zullen we het maar ‘De Verenigde Naties tegen Israël’ gaan noemen? En zullen we dan ook maar eerlijk zijn over de oude ziekte die daaraan ten grondslag ligt?