Eisso Post schrijft over Amerikaanse discussies over feminisme, racisme, seksisme, Weinstein enzovoort. Wat woelt er op het web?

 

De aanhangers van identiteitspolitiek, intersectioneel feminisme, the regressive left of hoe je het ook noemen wilt, halen hun theorieën vooral uit het Engelse taalgebied. In diezelfde taal verschijnt tegelijk een groot aantal kritische artikelen en vlogs over deze ideologie, die echter maar mondjesmaat de Nederlandse media bereiken. Daarom is het een goed idee regelmatig over deze discussies te berichten. Dit geeft critici van deze beweging een steuntje in de rug en maakt het bovendien mogelijk de discussie te verlevendigen.

 

Weinstein en de ‘seksuele contrarevolutie’

Misschien niet direct een vast thema voor deze rubriek, maar in het kielzog van de Harvey Weinstein-schandalen en de #MeToo-campagne blijven er artikelen over mannen, vrouwen, seksueel geweld en seksualiteit verschijnen:

Is ‘Weinsteining’ Getting Out of Hand? Cathy Young, LA Times – Cathy Young is een uitstekende schrijfster die vaker negatieve beeldvorming van mannen en hun seksualiteit bekritiseert.

The Consequence of this New Sexual Counter-Revolution? No Sex At All Douglas Murray, The Spectator. Een wat breder historisch overzicht over seksuele revolutie en contrarevolutie.

The Myth of the Sexual-Violence Spectrum Luke Gittos, Spiked Online – Spiked is een wat links-populistische site, maar heeft regelmatig goede artikelen over dit onderwerp.

Datzelfde Spiked wordt écht kwaad wanneer er een zelfmoord plaatsvindt, die vrijwel zeker met de reeks beschuldigingen te maken heeft: A man is dead. Are the witch-hunters happy now? Brendan O’Neill, Spiked Online. Het is een erg heftig stuk, maar dat is te begrijpen.

Hier daarentegen een wat gematigder artikel – niet zo verwonderlijk, maar juist wel interessant omdat het afkomstig is van het doorgaans linksige Canadian Broadcast System: Why do we expect total self-flagellation from men in the wake of sexual assault scandals? Jessica Goddard, CBC News.

En om toch nog met iets moois te besluiten, dit verzoenende betoog: Time to Call a Truce in the Gender Wars: It’s Awful People That Are the Problem Not Men or Women AR Devine, blogspot.

 

Campusnieuws

De Social Justice Wars worden vooral op universiteiten uitgevochten. De theorieën waarmee het allemaal begon komen ook daarvandaan. Het verslag van een bijna fysieke oorlog deed op verschillende plekken op het web de ronde: The Surprising Revolt at the Most Liberal College in the Country Chris Bodenner, The Atlantic. Acties tegen ‘white supremacist’ colleges roepen tegenacties op van studenten die gewoon les willen hebben.

En de briljante jonge reporter Toni Airaksinen vertelt op vermakelijke wijze hoe ze met één simpel artikeltje een pseudowetenschappelijk magazine vloerde: ‘Whiteness’ journal mysteriously goes dark after exposure Toni Airaksinen, Campus Reform.

Minder goed nieuws over de Unsafe Space Tour langs Amerikaanse campussen; georganiseerd door het al eerder genoemde Spiked, maar dit artikel verscheen in Quillette. Ironisch en triest genoeg heeft deze tour, die tot doel heeft free speech op de campussen terug te krijgen, voortdurend met dit soort dingen te maken: Get On the Bus or Get Under It: Shouting Down Free Speech at Rutgers J. Oliver Conroy, Quillette.

De volgende bijdrage is interessant omdat een zwarte homoseksuele student vertelt hoe hij steeds verder van zijn Social Justice Warrior-geloof afraakte: On Campus, A Minority, and Reflecting on Free Speech Mahad Olad, Areomagazine.

En ten slotte dit meer theoretische stuk, dat weinig heel laat van het begrip lived experience, een van de fundamenten van identiteitspolitiek: Anti-Intellectualism and Appeals to ‘Lived Experience’ Terri Murray, Conatus News.

 

Meer van Mark Lilla

Alweer een tijdje terug schreef de aanstormende denker Mark Lilla opnieuw een kritisch stuk. Hij blijft in mijn ogen een beetje een opportunist, omdat hij identiteitspolitiek vooral als schadelijk ziet voor een volgende overwinning van de Democraten en minder omdat Identity Politics inhoudelijk bollocks is. Maar juist daarom kan Lilla misschien een breder publiek bereiken dan de felste critici van deze ideologie: How the modern addiction to identity politics has fractured the left Mark Lilla, New Statesman.

De aanbevolen stukken in deze nieuwe rubriek zullen vaak afhangen van de actualiteit, omdat die leidend is voor waar veel artikelen over verschijnen. Anderzijds zal ik briljante, op zichzelf staande betogen niet schuwen. Zij kunnen immers ook actualiteit maken. En het allermooiste zou zijn als dat ook in Nederland gebeurde.