Ophef in Parijs! Een zwart feministisch festival is verboden toegang voor witte feministen. Reserve apartheid. 

 

Chris Klomp van het Algemeen Dagblad schrijft over de deining die in Parijs is ontstaan nadat de organisatoren van het Nyansapo Festival, een feestje voor zwarte feministen en activisten, naar buiten hebben gebracht dat blanke vrouwen (lees: witte feministen) niet welkom zijn. Dit is omgekeerde apartheid, omgekeerd racisme in zijn meest pure vorm.

Van 28 tot 30 juli wordt in Parijs het eerste Nyansapo Festival georganiseerd. Het is een UvA-feestje waar Arzu Aslan, Anna Steijn en Gloria Wekker hun vingers bij kunnen aflikken. Voor iedere bevolkingsgroep is namelijk een aparte zone gereserveerd, een eigen thuisland, pardon safe space. Klomp schrijft:

Het grootste deel van het terrein is volgens de eigen website alleen toegankelijk voor zwarte feministes, volgens de organisatie gaat het om een ‘non-mixed zone’. Een kleiner deel is ook open voor zwarte mannen. Slechts een vijfde deel van het terrein is open voor iedereen.

In de Verenigde Staten en in de Grachtengordel zijn deze racistische ideeën inmiddels volkomen normaal. In Frankrijk – het land van vrijheid, gelijkheid en broederschap – vindt men dit daarentegen niet kunnen. Mensenrechtenorganisaties stellen dat de strijd tegen racisme een strijd van en voor iedereen is. De burgemeester van Parijs denkt er zelfs over het festival te verbieden.

Uiteraard zijn de organisatoren van het Nyansapo Festival zich van geen kwaad bewust. Het is volgens hen allemaal de schuld van desinformatie van extreemrechts. Maar natuurlijk.

In plaats van dat progressieven, als Helper Whiteys, extremistische zwarte activisten telkens naar de mond proberen te praten zouden deze witte dhimmi’s er goed aan doen alle vormen van racisme te bestrijden, dus ook reverse racism en reverse apartheid. Het is immers te achterlijk voor woorden dat een racistische ideologie, die van de apartheid, opeens een nieuw leven wordt ingeblazen door agressieve ‘anti’-racisten en regressieve progressieven. Dat is de omgekeerde wereld. Nelson Mandela en Martin Luther King draaien zich om in hun graf.

 

© Website Nyansapo festival