Het opperste paradox van alle gedachten is de poging om iets te ontdekken dat gedachten niet kunnen denken.

Sören Kierkegaard

 

Paradoxaal denken

Een paradox is een ogenschijnlijk tegenstrijdige situatie, die lijkt in te gaan tegen ons gevoel voor logica, onze verwachting of onze intuïtie. Ogenschijnlijk, omdat de vermeende tegenstrijdigheid veelal berust op een denkfout of een verkeerde redenering. Bij de nieuwe Amerikaanse president Trump krijgt dit begrip een aantal forse stimulansen, omdat wat de meeste leiders en gewone mensen tot voor kort logisch vonden een totaal nieuwe dimensie krijgt.

 

Trump’s paradoxen

Laten we de meest tot de verbeelding sprekende tien paradoxen noemen:

  • Trump keert zich tegen extremisme en terrorisme bij de Islam, maar beschouwt het land dat dit het meeste voortbrengt – Saoedi-Arabië – als vriend. Koning Salman noemde hij een wijze man!
  • Trump betiteld Iran als een land van de duivel, terwijl dat land akkoord is gegaan met het stopzetten van het eigen atoomprogramma, maar hij is vriend van het land Saoedi-Arabië, dat ISIS heeft gesteund. Volgens hem het grootste kwaad.
  • Trump voelt zich ten diepste met Israël verbonden, maar hij bewapent een van de grootste vijanden van dat land, Saoedi-Arabië, met de modernste wapens in een megadeal.
  • Trump moedigt de Palestijnen aan om met Israël een vredesovereenkomst te sluiten, maar hij steunt een Israëlische leider die dat eigenlijk niet wil.
  • Trump kiest de Paus uit als de enige leider in Europa waar hij op eigen verzoek komt, terwijl die leider een van zijn grootste criticasters is als het gaat om klimaatbeleid en zijn opstelling ten opzichte van vluchtelingen.
  • Trump verwijt de EU een onsamenhangend zooitje te zijn met teveel presidenten, terwijl hijzelf in zijn binnenland weinig tot niets voor elkaar krijgt.
  • Trump gaat met Macron als enige EU leider lunchen terwijl die nog niets heeft laten zien, maar Merkel die veel gepresteerd heeft laat hij links liggen.
  • Trump verwijt de Duitsers hun gigantische exportoverschot, terwijl dat land ook majeure investeerder is in zijn eigen land. Hij wil bij de Duitsers tol heffen, maar stuit daarbij op de hele EU.
  • Trump eist meer geld voor defensie van 23 NAVO partners, terwijl hijzelf kort op armen en rijken nog rijker maakt. Daarmee holt hij de democratie uit, terwijl de NAVO met een veel te duur hoofdkwartier die staatsvorm juist moet beschermen.
  • Trump ontmoet de G7 leiders in Sicilië, de bakermat van de maffia, terwijl hij zelf niet aangesproken wenst te worden op eigen maffiose praktijken met de Russen en de media.

 

Trumps gelijk

Bij al deze paradoxen zijn er toch enkele aspecten van Trumps beleid waarbij hij het gelijk aan zijn zijde heeft. Het extremisme en terrorisme bij de Islam moeten beter en samenhangender bestreden worden, ook door de NAVO partners. De vraag is echter of dat effectief mogelijk is als hij Saoedi-Arabië tot in iedere uithoek bewapent en Iran tegelijkertijd verkettert. Daarmee maakt hij de positie van de Russen, bondgenoot van Iran, alleen maar sterker.

De meeste NAVO partners moeten veel meer in eigen defensie investeren, al is de vraag of dit altijd 2% van het BNP moet zijn. Wat kosten betreft leunen op de Amerikanen is niet fair!  De EU is inderdaad soms een onsamenhangend zooitje, maar  hij zou er juist belang bij moeten hebben deze statenbond te helpen verbeteren. Intussen maakt hij van het bestuur in eigen land een puinhoop.

Het exportoverschot van Duitsland is inderdaad veel te groot. Revaluatie van de Mark kan niet meer. Duitsland zou dus grootschalig in eigen land moeten investeren, gekoppeld aan loonsverhoging voor de werknemers, om groei in de hele EU en daarbuiten te stimuleren. Maar het machtigste EU-Land onder bondskanselier Merkel weigert dit hardnekkig, waardoor veel economieën van andere EU landen worden uitgehold. Wat niet betekent dat ook andere landen niet meer zouden kunnen doen aan hervormingen.

 

Toch, Trump is een ramp

Wat echter overheerst is dat iedereen onzeker wordt van Trumps onvoorspelbare en inconsistente gedrag. Aan zijn handelen is soms geen touw meer vast te knopen. Hij is daarmee een gevaar voor de stabiliteit in de hele wereld.

Moreel is zijn gedrag met maffiose praktijken verwerpelijk, waarbij hij liegt en bedriegt en zijn familie op schandalige wijze bevoordeelt. De senaat en een speciale aanklager onderzoeken de handelwijze van zijn staf, die met de Russen lijkt te hebben geconspireerd om Hillary Clinton van het presidentschap af te houden. Trump lijkt alles te doen om deze rechtsgang tegen te houden.

Zijn denkbeelden om gewone mensen hun zorg af te pakken en rijken nog rijker te maken zijn abject. Criticasters worden afgedaan als leugenaars en beschuldigd van fake nieuws. Trump is een bedreiging voor democratie niet alleen in eigen land. Het is te hopen dat de Amerikanen snel een einde maken aan het presidentschap van deze narcist.