Als een gokker die aan de roulettetafel haar hele kapitaal op rood inzet, zo riskant is Mays ultieme poging om een Brexitdeal te forceren.

Gisteren was de zoveelste dag van dramatische ontwikkelingen in het Brexitdossier. Mays kabinet concludeerde na een marathonsessie dat er noch via het gewone parlementaire proces, noch via het buitengewone proces zoals dat door Sir Oliver Letwin was gecreeerd een meerderheid voor een Brexitdeal in enige vorm te vinden was. Omdat een No Deal Brexit wat May betreft echt geen optie is (het zou het equivalent zijn van een nationaal bankroet) moest nu dus het allerlaatste redmiddel worden overwogen: samenwerking met de oppositie in de vorm van Labourleider Jeremy Corbyn.

Het is een strategie met enorme bezwaren voor de Conservatieven. Als er een deal uitrolt die voor de meerderheid van het electoraat aanvaardbaar blijkt, zal Corbyn de glorie claimen. Als er geen deal komt, is het Mays schuld. Tegelijkertijd wordt Corbyns status door deze smeekbede fors opgewaardeerd: “Save us Obi Wan Corbyn, you’re our only hope!” Zoals woedende Hard Brexiteers terecht opmerkten, kan na deze samenwerking nooit meer succesvol worden geclaimd dat Corbyn niet kan worden vertrouwd met de macht. Sommigen van verzuchtten daarom dat May net zo goed meteen de sleutels van 10 Downing Street aan Corbyn had kunnen overhandigen.

De European Reserach Group (de pro-No Dealers zogezegd) hebben al aangekondigd dat ze een manier gaan zoeken om May nog vandaag uit de macht te zetten. Dat zal dan via een parlementaire motie van wantrouwen moeten, want een interne motie van wantrouwen binnen de parlementaire partij is nog ruim zeven maanden lang geen optie – die kaart hebben de ERGers eind vorig jaar veel te vroeg gespeeld, een blunder waarvoor May ze ongetwijfeld dankbaar is. Niemand weet wat deze berekenbaar extremistische factie binnen de Conservatieve Partij precies bereid is te doen om een breder gedragen parlementaire deal te blokkeren, maar het afzetten van de eigen premier en zelfs het opblazen van de eigen partij behoren zonder meer tot de mogelijkheden. May gaat dus een interessante rest van de week tegemoet, in de Chinese zin van het woord.

Toch is deze samenwerking ook voor Corbyn niet zonder risico’s. Als hij akkoord gaat met een deal zonder referendumclausule, zal zijn eigen parlementaire partij en zijn achterban hem keihard aanvallen. In dat geval scheurt niet alleen de Conservatieve Partij maar ook Labour aan stukken. Maar als hij wel die eis stelt, kan May hem dogmatisme verwijten en zo het mislukken van de onderhandelingen – en dus de No Deal – in de schoenen schuiven.

Het chaotische, knotsgekke proces dat Brexit heet, nadert hiermee zijn hoogtepunt. Het is niet ondenkbaar dat de twee leiders erin slagen een deal te bereiken die op een brede meerderheid in het parlement kan bogen. Het is ook niet ondenkbaar dat ze er niet uitkomen, of dat de deal die ze bereiken beide partijen tot op het bot zal splijten. We gaan het de komende dagen meemaken. Rien ne va plus…