Even, was het spannend, maar helaas: het zit er niet in voor regisseur Mijke de Jong. Haar film, Layla M., is niet genomineerd voor een Oscar in de categorie niet-Engelstalige films. De film heeft twee gouden kalven (beste actrice en beste mannelijke bijrol), de publieksprijs van het Europees filmfestival Les Arcs, de Fritz-Gerlichprijs en ook nog eens de ‘Outstanding performance’ prijs voor wederom beste actrice. De Jong maakte een zeer prestigieuze film, dat is duidelijk. Waarom is deze film zo belangrijk?

Layla, een 18-jarig meisje met Marokkaanse roots, voelt zich niet thuis in Amsterdam-West. Ze wordt buitengesloten en voelt zich achterdochtig omdat veel leeftijdsgenoten kritiek hebben op haar hoofddoek. Langzaam radicaliseert ze, totdat ze met Abdel, waar ze verliefd op is, haar ouderlijk huis verlaat.

Het vertelt het verhaal van een meisje dat radicaliseert. Dat is een zeer relevant en actueel thema, zeker in deze tijd. Het doet ons begrijpen waarom sommige jongeren gevoelig zijn voor moslimextremisme. Door in te zien waarom jongeren radicaliseren, kan je dat tackelen. Het laat de andere kant van het verhaal zien, een kant die je als normale burger niet hebt. Een uniek inkijkje in de wereld van moslimextremisme in Nederland.

Door het te begrijpen, kan je het voorkomen. En voorkomen is beter dan genezen. Layla M. IMDB gaf een 6,9.
Afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons