Munroe Bergdorf zei afgelopen jaar dat alle blanke mensen racisten zijn. Dit vertelde ze in haar nieuwe functie als model bij L’Oreal, wat ervoor zorgde dat ze haar modellenbaan verloor. Sindsdien was ze out of the picture, maar intussen is ze terug. Dit keer als ‘equality advisor’ bij de Labour Party in Groot-Brittannië.

Heel veel ‘equality’ zal er niet komen. Zeker niet met de racistische uitspraken die ze tot op de dag van vandaag nog niet heeft teruggenomen. ‘Once white people begin to admit that their race is the most violent and oppressive force of nature on Earth… then we can talk,’ stelt het ex-model. Het groeps- en wij-zij-denken is zeer aanwezig bij Bergdorf en heeft nu officieel zijn intrede gedaan in de Engelse politiek.

Mark Lilla’s boek ‘The Once and Future Liberal’ gaat precies over dit fenomeen. Linkse partijen zijn weggedreven van hun kern, namelijk sociaal-economische ongelijkheid oplossen. In plaats daarvan hebben ze een slag naar regressief links gemaakt en staren een aantal politieke partijen zich blind op diversiteit, racisme en kolonialisme. Dit zijn geen onbelangrijke onderwerpen, maar de grote focus hierop sneeuwt belangrijkere problemen onder.

Dit gebeurt nu dus ook in Engeland. Voor ‘de gewone burger’ is dit allesbehalve vooruitgang. Het zorgt ervoor dat links verliest en rechts wint. De diversiteitselite kijkt neer op de witte arbeider, die zich op zijn of haar beurt niet meer herkent in de linkerkant van het politieke spectrum. Het siert de partij van Jeremy Corbyn als ze Bergdorf even snel ontslaan als L’Oreal dat deed.

Afbeelding: Wikipedia, Wikimedia Commons