De Labour partij in Groot-Brittannië heeft een nieuwe maatregel getroffen om “inclusiever” te zijn. De partij van Jeremy Corbyn trekt vrouwen voor door all-women shortlists en Women’s Officer Roles. Op zichzelf is dat niets nieuws, maar de arbeiderspartij heeft besloten om ook mensen tot deze privileges toe te laten die zich identificeren als vrouw. Dus niet alleen vrouwen, ook transgenders.

Dat is ook niet vreemd, natuurlijk. Wanneer iemand in het verkeerde lichaam geboren is, is het niet vreemd om je geslacht te veranderen. Het probleem met deze nieuwe maatregel is dat ook mannen die geen enkele medische hulp of psychologisch onderzoek hebben gehad zich ook tot deze voorrechten kunnen wenden.

David Lewis maakte daar gebruik van. Hij claimde dat hij zichzelf ‘op woensdagen als vrouw identificeert’. Iets preciezer: ‘on Wednesdays, between 6.50am when my alarm goes off and around midnight when I go to bed.’ Vanzelfsprekend werd het lid geschorst van de partij.

Desalniettemin maakt Lewis een punt: in hoeverre moet je als partij soepel zijn met inclusiviteitsbeleid? Als iedereen zich zonder meer als alles kan identificeren, is het einde dan niet zoek? En waar liggen de grenzen van inclusiviteit? Geldt diversiteit ook voor mensen met ‘gemengde’ ouders, voor kleine en lange mensen, voor mensen met verschillende haarkleuren?

Afbeelding: Flickr