Jeroen Adema ergert zich aan de appeasementpolitiek van Europa tegenover Erdogan.

 

Han ten Broeke

Han ten Broeke is een politicus die weet waar over hij het heeft, maar over Turkije heeft hij het mis. Bang als hij is voor Erdogan, pleit hij dat de EU moet doorgaan met het praten over een EU-lidmaatschap. Een lidmaatschap dat er, zo zegt Ten Broeke zelf, nooit zal komen. Waarom dan toch doorgaan? De vluchtelingendeal.

Om de vluchtelingen buiten de deur te houden moeten we slijmen bij een megalomane gek die droomt dat hij de Sultan van het herrezen Ottomaanse Rijk is. Een dwaas die als een Kayser-i Rûm en de Khan van de Twee Continenten en de Twee Zeeën behandeld wil worden. Erdogan chanteert gewoon de Europese Unie om de vluchtelingenstroom in te dammen, die hij in Syrië mede veroorzaakt door daar Koerden aan te vallen die tegen IS strijden.

Alles om de Sultan te plezieren

De Nederlandse politiek defeceert een regenboog aan kleuren als Erdogan ter sprake komt. Op het voorjaarscongres van D66 werd een anti-Israëlmotie van de jonge democraat Bart Vosmer nog net niet met gejuich ontvangen. Opmerkingen dat er in Turkije een leider zit die veel ergere dingen doet dan Israël werden genegeerd of angstvallig uitgejoeld. Men weet dat het waar is, maar er zaten Turken in de zaal en je weet maar nooit.

Ook na de staatsgreep in Turkije werd duidelijk dat Erdogan veel invloed in Europa heeft. In veel Duitse en Oostenrijkse steden gingen Turken de straat op om voor Erdogan te demonstreren. Ook in Rotterdam hadden veel Turken de vlaggetjes buitengezet om het succes van Erdogan te vieren. Natuurlijk stond DENK vooraan om het vuurtje tegen Erdogan-tegenstanders aan te wakkeren. Maar ook Turkse president zelf liet zich in Duitsland niet onbetuigd. In 2006 riep hij bij een bijeenkomst van de AK-Partij in Keulen op om vooral NIET in de Duitse maatschappij te integreren. Die oproep had succes: hoorde vroeger je nauwelijks Turks op straat in Duitsland, nu zijn er veel buurten aan het veranderen in een ‘Klein Istanboel’.  Ook de komiek Jan Böhmermann, die een gedicht schreef over Erdogan, moest het met een aanklacht tegen hem ontgelden. Alles om de Sultan te plezieren.

De lange arm van Erdogan

In Duitsland heeft de AK-Partij herhaaldelijk bewezen dat ze alle ruimte krijgt om haar Erdogan-propaganda aan de Duitse kijker mee te delen. In de talkshow ‘Maybritt Illner’ eiste Mustafa Yeneroglu dat hij ongehinderd zijn zegje mocht doen over Erdogan. Als dat niet mocht dan zou hij opstappen. Waar een presentator met lef zou zeggen: ‘Een prettige avond nog, tot ziens’, liet Illner hem begaan. Saillant detail: het Duitse blad Focus toonde aan dat Yeneroglu door de staatsveiligheid in de gaten wordt gehouden vanwege zijn rol bij Milli Görüş.

De lange arm van Erdogan is duidelijk zichtbaar. Maar niet iedereen is zo laf als Han ten Broeke of de Duitse publieke omroep. In Oostenrijk is Sebastian Kurz minister van Buitenlandse Zaken. Deze Kurz is niet zo gek op de Turkse regering. Na de staatsgreep adviseerde Kurz dat Turkse Oostenrijkers die zich met de Turkse politiek wilden bemoeien dat vooral moeten gaan doen. In Turkije welteverstaan en niet in de binnensteden van Wenen en Salzburg. Toen Kurz Erdogan aanviel op zijn plan om de doodstraf in te voeren in Turkije werd de Oostenrijkse minister door boze Turkse Oostenrijkers met de dood bedreigd. Erdogan vindt dat uiteraard niet erg. Hij weet dat men in Europa doodsbang voor hem is.

Of is men doodsbang voor de vluchtelingen die naar Europa zullen komen? Waarschijnlijk het laatste. Want iedereen met een beetje gezond verstand is allang klaar met Erdogan. Laat hem zijn dreigementen maar waarmaken. Maar Erdogan heeft waarschijnlijk hiervoor het lef niet, omdat wij als NAVO-partners dan ook eens kunnen besluiten om hem als een baksteen te laten vallen als hij weer eens ruzie heeft met Rusland. Want voor Poetin – de nieuwe tsaar – is Erdogan doodsbang. Die kennis moeten we in Europa goed gebruiken.