Hoewel de hetze rondom #metoo al een goede twee maanden geleden begon, heeft de heksenjacht nog steeds een staartje. Vandaag werd bekend dat Geoffrey Rush, gerenommeerd acteur die bekend is van onder andere The King’s Speech, de Daily Telegraph aanklaagt. De krant zou Rush onterecht beschuldigen van seksueel misbruik in het kader van #metoo. Het openbare strafwerktuig is nog steeds in volle gang.

Het is natuurlijk altijd lastig, en als buitenstaander vrijwel onmogelijk, om te bewijzen dat iemand schuldig is aan een strafbaar feit. Wanneer iemand aangeklaagd wordt is er een objectieve rechter die met al zijn kennis en ervaring achter de feiten probeert te komen. Daar is de beste man (of vrouw) immers jarenlang voor opgeleid. Zelfs dan gebeurt het weleens dat iemand onterecht vastzit. De waarheid in casu kennen we niet en zal dus nog naar boven moeten komen. Desalniettemin is de bekende filmacteur in de ban gedaan. Onherstelbare schade valt hem ten deel, een imago dat hij nooit meer van zich afkrijgt, ook als de Daily Telegraph onzin verkocht.

Dit is mijn kritiek op #metoo. Op de sociale media is het niets meer dan een heksenjacht, een publieke schandpaal waar iedereen met rot fruit naar de beschuldigde mag gooien. Is het een heks of niet? Vraag het aan het vermeende slachtoffer, want die moet altijd geloofd worden. En als ze liegt maakt dat niet uit, want daarmee wordt het patriarchaat gesloopt. Het doel heiligt de middelen, wat maakt het leven van één  man nou uit?

In een rechtsstaat zou het niet zo moeten werken. Daar heeft iedereen de mogelijkheid op hoor en wederhoor, op een objectieve rechtszaak om tot de feiten te komen. De publieke schandpaal van #metoo zorgt zelfs twee maanden na het ontstaan ervan voor onherstelbare schade aan mogelijk onschuldige mannen.

 

Afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons