Women of Colour uit Amerika zijn een retraite gestart. Met een kleine groep zijn ze naar Puerto Viejo in Costa Rica gegaan om daar ‘zichzelf te kunnen zijn’ en ‘hun blackness te kunnen bespreken’. Ze willen weg van racisme, van het zich voelen als een minderheid en van segregatie. Is deze retraite een goede oplossing?

Laten we voorop stellen dat racisme wel degelijk bestaat. Zeker in Amerika, het land dat er niet onbekend om staat om onschuldige, vaak donkere, mensen te doden door de politie. De daders worden niet altijd vervolgd, wat zorgt voor veel woede en frustratie bij Afro-Amerikanen. Bovendien ligt het slavernijverleden en de tamelijk recente geschiedenis van raciale segregatie nog erg gevoelig in Amerika: tot aan de jaren zestig was het in het zuiden niet ongebruikelijk dat donkere mensen achterin in de bus moesten zitten en niet naar blanke scholen mochten. Hoewel er aan de raciale segregatie een einde is gemaakt is er nog veel ongelijkheid tussen blank en zwart. Er valt wel iets voor te zeggen dus dat sommige Afro-Amerikanen er over nadenken hun racistische land te ontvluchten.

Maar maakt een safe space-vakantie voor Afro-Amerikaanse vrouwen Amerika minder racistisch? Lost dit iets op? In de video van VICE zeggen de donkere vrouwen dat ze segregatie hekelen. Het ironische is dat, hoe affreus segregatiepolitiek is, zijzelf degenen zijn die zich nu afscheiden: ‘Als hier nu witte mensen zouden zijn, zouden we veel minder open zijn.’ Maar misschien ligt daar een deel van het probleem. Het bewust opzoeken van louter mensen uit je eigen ‘groep’ lost niets op. Het gaat om openheid en eerlijkheid naar elkaar toe. Dat geldt natuurlijk niet alleen voor deze vrouwen, maar voor heel Amerika.

Ten slotte geeft een dame toe dat ze Trump-supporters a-priori niet vertrouwt. Hoewel Trump een slechte president is en de harde kern van zijn aanhang racistisch ligt ook hier een probleem. Segregatie en vooroordelen zijn aan beide kanten aanwezig. Dat is in elk geval iets wat dit videoverslag duidelijk maakt.

Deze retraite is misschien gezellig voor de vrouwen zelf, maar lost op de lange termijn niets op. Integendeel, het versterkt het al aanwezig wij-zij denken. Ontkennen dat dit aan één kant aanwezig is heeft geen enkele zin. Het is juist tijd voor verbinding en dialoog, voorwaarden voor een goed werkende democratie.

 

Afbeelding: Screenshot Youtube