Natuurlijk, je mag het niet zeggen want bij velen werkt alleen de naam Israël al als een rode lap op een stier, maar Europa zal zijn politiek correcte onschuld moeten afschudden, de kop uit het zand moeten trekken en een voorbeeld moeten nemen aan dat land. Gooi de naïviteit over boord, zet de theekopjes in de gootsteen en bescherm onze democratische samenleving met alle mogelijke middelen.

Na de aanslagen in Toulouse, Kopenhagen en de eerste in Parijs en Brussel, konden we als vrije Westen nog zeggen: ‘Ach, het gaat hier alleen om Joden of lieden die de profeet beledigen.’ Maar na de bloedbaden in Parijs in november en in Brussel vorige week, lukt dat niet meer. Onze hele Westerse manier van leven ligt onder vuur en dat zal nog wel even zo blijven. Wat daartegen te doen? Of we het nu leuk vinden of niet, we zullen een voorbeeld moeten nemen aan Israël. Dat land wordt al sinds haar ontstaan bedreigd en heeft al even zo lang van doen met terrorisme. Daarbij moet worden aangemerkt dat het terrorisme uit eigen gelederen, zoals we dat nu in het Westen ervaren, in Israël minder gangbaar is. Over het algemeen wordt het terrorisme daar geïmporteerd vanuit de flanken, vooral de Westbank, omdat vanuit Gaza gelukkig niet gemakkelijk kan worden geïnfiltreerd, hoe graag het naïeve Westen daar ook verandering in zou willen zien. Vandaar ook de bouw van die gehate muur. Die muur, voor het grootste deel overigens een hek, wordt inderdaad vervloekt. Het is een afgrijselijk monster in het pittoreske heuvellandschap. Maar de simpele realiteit toont aan dat sinds de bouw het aantal terroristische aanvallen dramatisch is verminderd.

Ze vielen allemaal ten prooi aan een cultuur die historisch gezien meer waarde hecht aan de dood dan aan het leven

Die muur is het meest zichtbare obstakel dat Israël heeft opgeworpen tegen gefrustreerde Arabieren die in het land dood en verderf wilden zaaien. Zonder aanziens des persoons. Hele joods-Israëlische families, vrouwen, kinderen, maar ook Arabische Israëli’s vielen ten prooi aan de ongebreidelde haat die werd aangewakkerd door een cultuur die historisch gezien meer waarde hecht aan de dood dan aan het leven. Op de Westbank en in Gaza worden straten vernoemd naar deze terroristen. Zij zijn grootse martelaren. Gaat er bij u al een belletje rinkelen? Want ook in Europa zien we inmiddels dit soort wandaden, aanslagen met tientallen, honderden slachtoffers, zonder aanziens des persoons. Niemand wordt gespaard. Zoals ook niemand wordt gespaard in landen als Irak, Turkije, Syrië en nu weer in het Pakistaanse Lahore.

Als helden vereerd

Deze doodscultus is vaak religieus ingegeven. Maar even zo vaak is de religie slechts een middel voor gefrustreerde jongmensen die hun leven iets van betekenis willen geven door zoveel mogelijk personen in de eigen moord op hun toch al waardeloze leven, mee te nemen. “Ik naar de Filistijnen? Dan liefst zo veel mogelijk met mij.” Het geloof in al die maagden daarboven en eeuwige roem helpt mee. Dáár en ook hier. We weten allemaal dat de Abdeslams en de Mohammed Mehra’s in bepaalde kringen als helden worden vereerd. Zie hoe zelfs in ons eigen land gejuich opging in schoollokalen toen het nieuws over Brussel bekend werd. Een leraar die daarvan bericht deed op sociale media, kreeg een politieteam op zijn dak. Ik heb op sociale media weinig ‘politiek correcte’ personen gezien die zich druk maakten over deze ‘onderdrukkende overheid’ en de ‘inperking van de vrijheid van meningsuiting’.

De realiteit is politiek incorrect want de tegenpartij speelt niet volgens onze beschaafde Westerse spelregels

Want zo rolt het grootste deel van het journaille: wat ons niet uitkomt, melden we niet. Wat ons wel uitkomt, vergroten wij uit tot ongekende proporties. Daarmee wordt ons als volger van het nieuws een rad voor ogen gedraaid, want het gaat uiteindelijk om de realiteit. En die is politiek incorrect want de tegenstander speelt niet volgens onze beschaafde, Westerse spelregels. Dus laten we nog eens een voorspelling doen over wat Europa te doen staat, wil het dit terrorisme bedwingen en onze vrije samenleving weerbaar maken tegenover deze jihadistische valsspelers.

Mandaat

Wij allemaal, als burgers, zullen onze ogen en oren moeten openen. We zullen een ‘active civil society’ moeten worden. Vind je een rugzak ergens verlaten in een hoek? Niet denken: dat is mijn zaak niet, maar melden bij autoriteiten. Mensen die zich verdacht gedragen? Niet denken: ach, ik ben  tolerant, het zal zo’n vaart niet lopen, maar melden bij autoriteiten. Signalen van jongeren in een middelbare schoolklas die zich extremistisch uiten? Niet denken: het zal mijn tijd wel duren, maar melden. Er zit niets anders op want er staat te veel op het spel.

Ik spreek uit eigen ervaring: het went verdomd snel

We zullen moeten wennen aan het feit dat je binnen niet al te lange tijd, zoals in Israël, bij grote warenhuizen je tas moet openen om te tonen wat er in zit. “Inbreuk op de privacy!” hoor ik al roepen. Wat voor inbreuk? Dat de bewaker je doosje pillen ziet? Of een pakje condooms? Of een paar tampons? Die man zoekt echt naar iets anders hoor. Ik spreek uit eigen ervaring: het went verdomd snel. De eerste tekenen zijn er al: zie de extra bewaking bij het mediacentrum in Hilversum. Vroeger kon je daar vrij in en uit lopen. Niet meer. Zie hoezeer de bewaking is aangescherpt op Schiphol. Irritant? Ik denk: gelukkig maar.

We noemen dit ‘verisraëlisering’ van de samenleving, een woord geïntroduceerd door Adjiedj Bakas. Is het leuk? Nee. Kunnen we soms gaan denken dat we paranoïde zijn? Ja. Wordt de wereld er gezelliger op? Nee. Maar het is wel noodzakelijk. Wij kunnen de bescherming van onze vrije samenleving niet meer gratuit afwentelen op politie en justitie. Wij zullen zelf sociale controle moeten invoeren. Brengt dat risico’s met zich mee? Welzeker. Want je kunt het wel eens mis hebben en dan ga je je schuldig voelen. Maar liever dat dan één keer een persoon weg laten komen die vervolgens wel tientallen slachtoffers maakt.

Essentiële keuzes

Maar het gaat verder. Want ook politie, justitie en de AIVD staan voor essentiële keuzes, zoals ze daar in Israël al jaren geleden voor stonden. Hoe zit het met infiltratie en afluistering van personen bij wie je radicalisering vermoedt? Waar ligt de balans tussen veiligheid en privacy? Wat doe je met personen van wie je aanwijzingen hebt dat ze een potentiële terrorist zijn maar je het nog niet 100 procent kunt bewijzen? Wat te doen met personen van wie je het vrijwel zeker weet, maar dat áls je ze aanhoudt en achter de tralies slingert, je je waardevolle bron moet prijsgeven? Ga je dan voor administratieve detentie van de verdachte om je bron te beschermen en de verdachte uit te schakelen? Of laat je laatstgenoemde toch lopen? Het zijn dilemma’s waar we in het verleden Israël pedant op hebben afgerekend, maar waarvoor we nu zelf komen te staan. De inlichtingendiensten zullen meer ‘speelruimte’ moeten krijgen. En daar mogen wij als burgers voor terug eisen dat zij als diensten onderling meer data gaan uitwisselen. Want als één ding bij de laatste aanslagen duidelijk is geworden, is dat die diensten achter de grenzeloosheid van de terroristen aanhollen terwijl zij ze een stap voor zouden moeten zijn.

Dát is het uitgangspunt: “Wij laten ons niet gek maken”

Daar riep iemand: “Nederland, politiestaat!” Weet je wat een politiestaat is? Turkije, waar je als journalist achter de tralies verdwijnt als je kritiek levert op het regeringsbeleid. Daar is in Israël, net als in Nederland, geen sprake van. Wij zullen ons allemaal moeten aanpassen aan een nieuwe realiteit. Met nog een laatste zaak waaraan we aan Israël een voorbeeld kunnen nemen. Dat gaat over de ‘lockdowns’ van het openbare leven na een aanslag. Het feit dat Zaventem een week lang is gesloten. Wat in Israël na ‘zo’n incident’ gebeurt, is dat het openbare leven zo snel mogelijk weer op gang komt. Dát is het uitgangspunt: “Wij laten ons niet gek maken.” Toen in Tel Aviv kortgeleden een reli-idioot op Dizengoff begon te schieten en mensen op terrasjes werden vermoord, zaten drie uur later weer mensen op terrasjes. De boodschap? Zing, vecht, huil, bid, lach, werk en bewonder. Iedere dag. En bescherm en verdedig onze Westerse vrijheid, want die is dat waard. Vooral dát kunnen we leren van de Israëli’s.