In de nieuwe tweewekelijkse rubriek De Correspondent chat Jalta met Nederlanders in den vreemde. Waarom hebben ze Nederland achter zich gelaten? Welke lessen hebben ze geleerd in hun nieuwe thuisland? En heeft de emigratie ze gelukkiger gemaakt? Vandaag deel 1:  Joop Soesan (69) werd in 1946 geboren tegenover de Portugese Synagoge in hartje Amsterdam en woont nu in Israël. Je kunt Joop volgen op Twitter.

Amsterdam, 10.36 uur
Poleg, Israël, 11.36 uur

flagISR

In Nederland is het weer eens grauw en bewolkt. Hoe is het daar?
“Te warm op het moment. We hebben een chamsiem, een droge woestijnwind met gisteravond opeens 39 graden en op dit moment rond de 35 graden.”

Was het klimaat een van de redenen om naar Israël te vertrekken?
“Nee, alhoewel dat mooi meegenomen is. Het ging mij om de vrijheid, de mensen en de natuur. Ik kwam al sinds 1971 in Israël, toen twee van mijn broers hier naartoe vertrokken. Na mijn scheiding dacht ik: ach, waarom ook niet? en ben ik meteen geëmigreerd en woon hier nu, met onderbreking, sinds 2000.”

Wat was de reden om te emigreren? Beviel Nederland niet meer?
“Het had niets met ‘niet bevallen’ te maken. Nederland is nog steeds mijn land, waar ik regelmatig naar toe moet om bij te tanken. Ik kom vooral graag in Amsterdam. De directe aanleiding van mijn emigratie was een nogal problematische vechtscheiding en dat ik het helemaal zat was. Ik wilde een nieuwe start maken en besloot het hier te proberen. Ik woon in Poleg, gemeente Netanya. Het ligt daar zuidelijk ervan, aan het strand.”

Je kwam al regelmatig in Israël, maar emigreren is toch wat anders. Was het wennen?
“Nee. Het rare met Israël was en is nog steeds een gevoel van ‘thuiskomen’. Dat is moeilijk uit te leggen. Het zijn vooral de mensen. Je wordt niet als buitenstaander beschouwd. Iedereen is open en mensen bemoeien zich graag met elkaar. Typisch Joods misschien.”

JoopISR

Is je blik op Nederland veranderd, nu je vijftien jaar in Israël woont?
“Ik kijk anders tegen Nederland aan. Al die pietluttige, onbelangrijke zaken waar men zich druk over maakt, terwijl er veel belangrijkere dingen aan de hand zijn in de wereld. Ook het gevoel van vrijheid is in Nederland minder groot dan in Israël. Hier doe je waar je zin in hebt. Een barbecue op het strand of in een park? Gewoon doen en niemand die er wat van zegt. Integendeel: je wordt vaak uitgenodigd mee te eten. Aan de andere kant mis ik de regeltjes in Nederland soms ook wel weer. Vaak is het hier te ongeorganiseerd.”

Lijkt de Israëlische politiek op de Nederlandse?
Dat doet het wel zeker. Dit is ook een land van coalities, ook hier heel veel partijen en ook gekonkel achter de schermen. Verschil is er wel degelijk ook. Corruptie komt hier in Israël vroeg of laat altijd naar buiten, in Nederland blijft het binnenskamers. In Nederland worden politici überhaupt niet aangepakt. We kennen allemaal het verhaal van Lubbers, bij de Unesco. Dat deed hij ook in Haagse tijden, maar dat hield iedereen onder de pet. In Israël maakte president Katsav ook misbruik van zijn positie. Hij zit nog steeds achter de tralies. Ook vriendjespolitiek, omkoping, het komt hier allemaal aan het licht. Wat je positie ook is hier in Israël, als je oneerbaar handelt, ben je vroeg of laat aan de beurt.

Al die pietluttige, onbelangrijke zaken waar men zich druk over maakt, terwijl er veel belangrijkere dingen aan de hand zijn in de wereld.

Wat doe je in Israël?
“In Nederland was ik consultant voor commercieel onroerend goed. Zo was ik in 1978 betrokken bij de realisatie van de eerste meubelboulevard in Beverwijk en het opzetten van de Beverwijkse Bazaar, die toen nog de Zwarte Markt heette. Ook heb ik ontelbare Nederlandse winkelketens aan vestigingen geholpen. In Israël ben ik nog steeds bezig. Af en toe geef ik adviezen aan bedrijven die in Nederland willen opereren. Ook houd ik me bezig met vervoer van ambassadedelegaties en zakenlui. En as we speak ben ik bezig een kleinschalige, simpele Bed and Breakfast op te zetten. Daarnaast ben ik zeer actief op Twitter. Ik kan niet stilzitten.”

Volg je het Nederlandse nieuws nog?
“Absoluut, dat houd ik dagelijks bij. Met betrekking tot het Midden-Oosten weten ze in Nederland vaak niet wat er echt aan de hand is of wat er speelt. Dat komt ook door, laat ik zeggen, eenzijdige berichtgeving.”

Dat doen we bij Jalta anders, kan ik je verzekeren.
“Dat was mij ook opgevallen. Vooral nu Esther Voet erbij is, zal het beter zijn, haha.”

Nederlanders snappen Israël niet?
“Kritiek heb ik zelf ook genoeg op het land. Kijk maar op mijn Twitter-account. Maar dat hoort erbij als je hier leeft en woont. In Nederland snappen ze niet dat er hier vrijheid is voor Joden, Arabieren, christenen. Racisme bestaat hier ook, maar minder dan in veel Europese landen, Nederland incluis.”

Dat is een duidelijk antwoord.
“Arabieren en Joden leven met elkaar en door elkaar. Zo wordt de apotheek in het winkelcentrum hier bijvoorbeeld gerund door een Arabische familie. Israëli’s eten vaak bij Arabische restaurants in Arabische dorpen, zoals Abu Gosh en in Jaffa. Hele volksstammen zitten daar op zaterdag. En Arabische Israëli’s en Arabieren van de Westbank komen naar Tel Aviv en Netanya voor de winkels en het strand. Honderdduizend Palestijnen zijn werkzaam in Israël en duizenden Arabische jongeren, ook van de Westbank, studeren hier. Een Arabische vrouw in Israël in niqab of met hoofddoek wordt hier niet raar aangekeken. Daarover wordt in Nederland nooit bericht.”

Je noemde net het racisme in Europese landen. Het antisemitisme neemt hier toe, mede dankzij een groeiende moslimbevolking. Waar maak jij je meer zorgen over: de toekomst van Europa of de toekomst van Israël?
“Ik maak me zorgen over het feit dat er in Europa steeds minder verdraagzaamheid is en daardoor meer haat richting moslims en Joden. Over Israël maak ik mij weinig zorgen. Israël zal blijven voortbestaan. Arabieren, maar ook meeste Westerse landen, weten dat ze dit land nodig hebben. Al is het maar als buffer tegen extremisten.”

Iets anders. Wat kunnen Nederlanders leren van Israëli’s?
“Optimisme en verdraagzaamheid.”

En wat kunnen Israëli’s leren van Nederlanders?
“Georganiseerd zijn, efficiency, het verkeer, wegenbouw.”

Wat mis je het meest aan Nederland?
“Drop en veel producten zijn hier gewoon te koop, net als Zaanse mayo en groenten van Hak. Haring, kroketten en een broodje halfom, die zaken mis ik het meest.”

Veel Nederlanders denken aan emigreren. Wat voor tips zou jij ze willen meegeven?
“Vergeet het georganiseerde Nederland. Pas je aan en sta open voor wat je nieuwe thuisland te bieden heeft. En kijk niet alleen naar het mooie weer. Je verlangt al snel naar een regenbui, haha.”

Ben je gelukkiger nu je in Israël woont?
“Gelukkiger dan in Nederland? Wat is geluk? Geluk is niet uit te drukken, maar wel hoe je je voelt en in het leven staat. Ik ben vrij, doe wat ik leuk vind, het klimaat is prima en ik voel mij goed.”