In de tweewekelijkse rubriek De Correspondent chat Jalta met Nederlanders in den vreemde. Waarom hebben ze Nederland achter zich gelaten? Welke lessen hebben ze geleerd in hun nieuwe thuisland? En heeft de emigratie ze gelukkiger gemaakt? Vandaag deel 10: Hein Mevissen, geboren in Swalmen, pendelde al jaren tussen de Verenigde Staten en Nederland en woont sinds ruim een jaar permanent in Los Angeles. “In Nederland ben je al snel heel goed, maar mag je niet boven het maaiveld uit steken.”

Amsterdam: 22:30

Los Angeles: 13:30

PHOTOWaarom ben je geëmigreerd naar de VS?

Dit is eigenlijk heel van zelfsprekend verlopen. Met mijn bedrijf John Doe werkten we veel voor internationale merken zoals MTV. De campagnes zijn diverse malen bekroond met belangrijke Amerikaanse awards. Omdat ik de filmpjes regisseerde probeerde ik de regieklussen die ik uit Nederland kreeg ook in de VS te doen. Commercials voor Centraal Beheer, de Amersfoortse, en  Ben zijn allemaal gedraaid in Los Angeles of Florida. Het is hier heerlijk werken. Aangezien film hier een volwaardige industrie is, heb je hier veel keuzes, van locaties tot cameramannen etcetera, en kom je ook veel filmmakers tegen die graag dingen maken.

Het is echt een cultuur van aanpakken hier en elkaar omhoog duwen, want dat is ook in jouw voordeel. Een groot land denkt groot, daar hou ik van.

In Nederland regisseer ik ook nog, alhoewel iets minder omdat ik meer gefocust ben op de VS.

En hoe ging de definitieve overstap?

Eerst was ik steeds drie maanden in de VS en dan weer drie maanden weg, dat had met visa te maken. Daarna had ik een businessvisum, en op een gegeven moment wilden we de stap maken. We hadden hier veel werk, en haalden al het werk uit Nederland ook naar Amerika. Dus eigenlijk was ons kantoor hier al. (In 2001 richtte Mevissen samen met Diederiekje Bok John Doe op, inmiddels hebben ze ook een productiemaatschappij en entertainmentmerk Ollimania, red.)

We hebben nu een Green card. Als je zelfstandig bent moet je aantonen dat je echt wat kan, als je een aanvraag voor een Green Card doet. En alles moet up to date zijn, de laatste 3 maanden zijn heel belangrijk. Het is een hele procedure, je mag een half jaar het land niet uit, je moet een dure advocaat hebben.

Maar in Nederland is jouw figuurtje Olli nu heel populair.

Ja en in Duitsland ook. Maar weet je wat het is. Ik wil niet blijven hangen in een comfort zone. In Nederland ben je al snel heel goed, of de beste. Niet dat ik zeg dat ik de beste ben, maar het is er makkelijker om te excelleren. Hier kom je dan terecht tussen veel meer mensen, veel meer talent, de lat ligt hier extreem veel hoger op elk gebied. Er zijn hier mensen waarvan je weet: dat niveau, daar ga ik nooit bij in de buurt komen maar ik wil het zo dicht mogelijk benaderen. Dat vind ik inspirerend. Op de rand van de afgrond bloeien de mooiste bloemen. Als je weet dat er grootse dingen te bereiken zijn, dan ga je er ook voor. En dat kan van alles zijn, een winkel, iets creatiefs.

Voldoet het aan je verwachtingen?

Het is snoeihard. Amerika is niet voor iedereen. Ik ben er wel achter gekomen dat het net zo ver van de Europese cultuur af staat als de Chinese. Er heerst een totaal andere mentaliteit, andere gewoontes. Dat zit in kleine dingen: hoe ze omgaan met afspraken, met werk, hoe ze vrijheid beleven, dat is niet te vertalen naar de Europese cultuur.  Ik zeg altijd ‘ hoe asocialer een regering hoe socialer het volk en hoe socialer de regering hoe asocialer het volk.’ De regering in Amerika is hard of maar daartegenover staat een grote community gedachte. Met de achtergrond van Nederland denk je dan: moet de overheid dat niet doen?

Zo iets als uitkeringen of vangnetten, dat bestaat bijna niet, en dat geeft mensen een heel andere mentaliteit. 4 dagen per week werken, waarom zou je dat doen? je kan toch gewoon 5 dagen werken en een beter leven hebben? Met Ollimania hebben we net een groot Olli-standbeeld geschonken aan het Sophia Kinderziekenhuis. Dit soort acties zijn in Amerika heel gewoon. Veel rijke mensen die ziekenhuizen steunen of hele afdelingen miljoenen schenken, etcetera. Tuurlijk er zit ook een voordeel voor hen aan, omdat ze dan minder belasting hoeven te betalen. Dit vind ik zo mooi, want door dit systeem belast je niet de burger, sterker nog, het komt hen ten goede, want er zijn betere ziekenhuizen. We zijn nu bezig ook een Olli-standbeeld-actie in Amerika te doen voor een kinderziekenhuis.

OlliwoodWas je Nederland zat?

Nee, het is een beetje zo gegroeid. Ik heb geen hekel aan Nederland, in tegendeel. Ik zou er wel dingen anders regelen, maar dat is omdat ik van het land hou. Anders kon het me niet schelen. Ik lees steeds minder Nederlands nieuws. Vroeger las ik online nog wel kranten of GeenStijl, nu zie ik alleen nog weleens wat via de Facebookpagina’s van Nederlandse kennissen. Ik heb hier al jaren geen TV, maar volg wel steeds meer Amerikaans nieuws online.

Wat kan Nederland leren van de VS?

Die vergelijking is bijna niet te maken. De ontstaansgeschiedenis van de continenten zijn zo anders. Toen Europa nog werd geregeerd door adel en monarchen, waren de echte warriors in Amerika al bezig met the Declaration of Independence, wat hier wordt gezien als het symbool van vrijheid. Het verschil is zo groot. Alles in Nederland, ook de liberale politiek, is socialism based. De staat speelt zo’n grote rol. Hier kan ik bij een arts afdingen, als ik een operatie nodig heb. Ik kan korting vragen, anders ga ik naar een ander ziekenhuis. Dat is in Nederland ondenkbaar. Ik weet dat dat voor veel Nederlanders afschuwelijk klinkt, maar ik vind dat iets moois hebben. Het is allemaal aan jou. In de westerse wereld is het geluk niet een kwestie van kansen maar van keuzes, en die heb je altijd in je eigen hand als je in het westen bent geboren.

Je mist Nederland niet?

Niet als thuisland, maar ik heb er wel mijn vrienden en familie wonen. Ik vind het fijn om die af en toe op te zoeken.

Zou je er ooit weer gaan wonen?

Resoluut: Nee. Nooit.

Dus de emigratie heeft je gelukkiger gemaakt?

Ja, ik wou dat ik het twintig jaar eerder had gedaan. Niet dat ik de afgelopen twintig jaar niets nuttigs heb bereikt hoor. Maar hier begin je opnieuw, je stapt echt in als beginner, je moet connecties vinden, van voren af aan beginnen met alles. Het oer-Hollandse “doe maar gewoon, dan doe je al gek genoeg”, vertaal dat eens in het Engels, dan hoor je hoe achterlijk dat klinkt. In Nederland kun je niet boven het maaiveld uit steken, en juist als je creatief bent en houdt van vrijheid en fantasie, dan kun je die beperking niet gebruiken. We zetten nu Ollimania op in de VS. Zoals Walt Disney zei: that it all started with a mouse… hoop ik ooit in  Amerika te zeggen: it all started with a 100% fake elephant made out of fake elephant stuff…