Erdogan en Poetin zijn de enige leiders die alle macht naar zich toe trekken. De Chinese president Xi Jinping heeft de grondwet van zijn land gewijzigd, zodat hij ook onbeperkt aan de macht kan blijven.

 

China was natuurlijk nooit een democratie. Ook niet tijdens Sun Yat-sen. Maar na de dood van Mao in 1976 ging het rijk van het midden een periode van liberalisering in. De Chinese economie groeide en groeide, de betrekking met Taiwan (de Republiek China) werden beter en dankzij het massatoerisme kwamen er miljoenen Westerlingen het land binnen, om de Chinese Muur te beklimmen en de Verboden Stad in Beijing te betreden.

In 1989 werd de hoop de bodem ingeslagen dat het geliberaliseerde China echt een democratie zou worden. De democratische protesten op het Plein van de Hemelse Vrede werden in bloed gesmoord door het leger. Ofschoon China in de daarop volgende vijf jaar het isolement inging lijkt alles nu te zijn vergeten: de Chinese economie is zo belangrijk geworden voor ons, dat we niet gaan zeuren over het gebrek aan democratie en de grove schendingen van de mensenrechten. Een feitje dat veel mensen niet weten: in China vinden jaarlijks de meeste executies plaats. Ook Iran, Pakistan en Saoedi-Arabië, waar veel mensen ter dood worden gebracht, komen niet in de buurt van de Chinese aantallen.

En nu dus is er een president die net zo veel macht heeft in eigen land als Erdogan en Poetin. China is natuurlijk geen democratie maar een centraal geleide eenpartijstaat, maar niettemin is dit een slechte ontwikkeling. Een persoon die e macht heeft wil die macht graag behouden en is bang dat zijn macht in gevaar komt. Verwacht daarom dat de beperkte vrijheden die de Chinezen nu hebben deels zullen worden teruggeschroefd.

In 1976, toen Mao was overleden, besloot Deng Xiaoping dat de president en vice-president maximaal twee termijnen van vijf jaar aan de macht mochten blijven. Hij stelde deze regel in omdat hij de risico’s inzag van een dictatuur. Door  Xi Jinping net zo veel macht te geven als Mao toentertijd had is China, in politiek opzicht dan, terug bij af.

 

Afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons