Terwijl de verhoudingen tussen Israël en Europa tot het nulpunt zijn gedaald, kijkt het kleine land in het Midden-Oosten steeds meer naar allianties met andere landen. En dat lukt heel aardig.  

Europa prijst zichzelf bij Israël meer en meer uit de markt. De dreiging met sancties, zoals die drie weken geleden zelfs in onze Tweede Kamer mogelijk werden, het labellen van producten uit de Westbank en Europa’s eenzijdige visie ten opzichte van het Israëlisch-Palestijnse conflict, zorgde ervoor dat het Franse vredesinitiatief eind mei door Jeruzalem linea recta naar de prullenbak werd verwezen. Een actie die een behoorlijke deuk in het ego van François Hollande opleverde. Maar de banden met andere landen lijken de afgelopen tijd alleen maar versterkt. Gisteren werd Israël voor het eerst in negen jaar bezocht door een hoge Egyptische official: de minister van Buitenlandse Zaken, Sameh Shoukry. Het bezoek leek uit de lucht te vallen en werd pas op het laatste moment aangekondigd.

Dineren in Jeruzalem

Het was waarschijnlijk een voorbereiding op een ontmoeting tussen de Egyptische president Al-Sisi en de Israëlische regeringsleider Netanyahu. Uit de verklaring die beide bewindslieden na afloop uitgaven, blijkt dat de verhoudingen tussen beide landen in jaren niet zo goed zijn geweest. Na het officiële gedeelte van het bezoek dat plaatsvond in Tel Aviv, reisde Shoukry zelfs met Netanyahu mee naar Jeruzalem om daar gezamenlijk te dineren.

De samenwerking tussen Israël en Egypte ter bestrijding van terrorisme in de Sinaï is uitstekend

Egypte heeft ook aangeboden om als mediator te fungeren in onderhandelingen tussen Israël en de Palestijnen. En, het kan verkeren, Israël ziet Egypte in dat opzicht als een belangrijker speler dan Europa; het zijn immers de Arabische landen die onderdeel moeten uitmaken van een toekomstig vredesvoorstel. Na de dramatische periode waarin Morsi in Egypte aan de macht was en het Israëlische ambassadepersoneel tijdens een Egyptische aanval van massahysterie in Caïro bijna werd gelyncht, wordt nu uit een heel ander vaatje getapt. De samenwerking tussen Israël en Egypte ter bestrijding van terrorisme in de Sinaï is uitstekend. Diverse Israëli’s wagen zelfs weer een weekendje weg in de badplaatsen langs de oostkust van het prachtige schiereiland. Iets wat twee jaar geleden alleen een optie was voor personen die zich aangetrokken voelden tot het hiernamaals.

Slecht nieuws

Het duidelijk warme en succesvolle Egyptische bezoek is slecht nieuws voor Hamas, dat mag verwachten verder te worden geïsoleerd. De organisatie bevindt zich sowieso in een steeds grotere crisis omdat de Iraniërs, een van de grote geldschieters van de terreurbeweging, helemaal niet gelukkig blijken met de vrijage met Turkije. Als onderdeel van de reconciliatie tussen Turkije en Israël zijn de eerste schepen met hulpgoederen aan Gaza inmiddels in de Israëlische havenplaats Ashdod gearriveerd en doorgevoerd naar de strook.

U heeft het in uw krant waarschijnlijk gemist, maar opnieuw worden er vanuit Gaza de laatste week raketten afgevuurd op Israël

Iran ziet zo zijn invloed op Gaza verminderd en heeft daarover zijn ongenoegen geuit, wat resulteerde in een unieke verklaring van Hamas. De organisatie veroordeelde de kritiek die Iran op de Turkse hulp had. Gevolg is wel dat de spanningen tussen Hamas en Israël opnieuw oplopen, dat is een standaard tactiek van de organisatie wanneer het in crisis is. U heeft het in uw dagelijkse krant waarschijnlijk gemist, maar opnieuw worden er vanuit Gaza de laatste week raketten afgevuurd op Israël. Stank voor dank, zou je zeggen. Overigens, ook de Palestijnse Autoriteit op de Westbank, lees Mahmoud Abbas, is niet gelukkig met de Turkije-deal. Goederen die worden doorgevoerd naar Gaza moeten volgens de PA via Ramallah worden gecoördineerd. Nu gaat het van Turkije, via Ashdod, rechtstreeks naar Gaza. Ramallah is not amused. Zie hier een goed voorbeeld van de eeuwige verdeeldheid tussen Palestijnen onderling.

Technologie

Het bezoek van de Egyptische minister van BuZa volgde op een zeer succesvolle tour van Netanyahu langs diverse Afrikaanse landen, waaronder Kenia. Israël heeft aangekondigd Kenia te gaan helpen met de bouw van een veiligheidshek aan de noordgrens om Somalische terroristen buiten de poorten te houden. Kenia op zijn beurt, heeft verklaard zich hard te gaan maken voor inniger banden tussen Israël en de Unie van Afrikaanse Landen. Tanzania kwam met het nieuws een ambassade in Israël te openen. Israël kan in technologisch opzicht ook veel voor dit continent betekenen, denk daarbij vooral aan de landbouw en woestijnbestrijding. Opvallend is ook dat daarbij, in tegenstelling tot het verleden, door die Afrikaanse landen geen enkele eis is gesteld over vooruitgang in het vredesproces met de Palestijnen.

Superioriteitsgevoel

Steeds meer landen komen erachter dat het Israëlisch-Palestijnse conflict echt niet de grootste ramp is die de regio overkomt, hoe graag de Palestijnen dat ook willen doen geloven. Er zijn belangrijke gemeenschappelijke belangen, denk aan terreurbestrijding. Ook contacten met Saoedi-Arabië en de Golfstaten worden, zij het discreet, steeds duidelijker.

De conclusie moet worden getrokken dat Israëls internationale positie er niet op achteruit gaat. Alleen heeft Europa dat nog niet helemaal door

Tel daarbij de steeds hartelijker contacten met India, Rusland en China op, en de conclusie moet worden getrokken dat Israëls internationale positie er niet op achteruit gaat. Alleen Europa heeft dat nog niet helemaal door. Dit werelddeel wordt ondanks de enorme crisis waarin het zich bevindt, geteisterd door een superioriteitsgevoel en denkt meer en meer dat het Israël haar (politieke) wil kan opleggen door veroordeling op veroordeling te stapelen. Het wordt hoog tijd dat Brussel en veel West-Europese landen afzonderlijk, inzien dat zelfbeschikking een recht is. Zelfs voor een land als Israël. En dat het land veel meer te bieden heeft wanneer het met wat meer begrip voor de situatie waarin het zich bevindt, wordt benaderd.