Tijdens het illegale referendum voor de onafhankelijkheid van Catalonië zijn volgens plaatselijke autoriteiten tot dusver 337 gewonden gevallen door het harde optreden van de Spaanse Guardia Civil in de stembureau’s. Via Twitter kunt u deze gebeurtenissen live volgen.

Jalta sprak met de filosofe Núria Sara Miras Boronat in Barcelona. Zij benadrukt dat de Catalanen de situatie met een zekere humor kunnen zien, in tegenstelling tot wat Madrid beweert. De belangrijkste strijd vindt plaats op het Internet en in social media. Anekdotes en grappen gaan viral; Assange en Snowden tonen zich politieke medestanders van de zogenaamde “smiling revolution” (revolució dels somriures). Op Facebook worden events gecreëerd die de verboden woorden “vote” en “referendum” op creatieve wijze omzeilen, door bijvoorbeeld te schrijven “Ga daarheen en doe het”. De Catalanen hebben een uitstekend organisatievermogen laten zien.

De onderliggende kwestie is natuurlijk wat een natie is, en wat democratie is. Voldoet Catalonië aan de criteria op basis van haar geschiedenis en taal? En in hoeverre is een referendum dat officieel illegaal is, democratisch? Anders uitgedrukt: vormen de zeven miljoen Catalanen een politiek subject? Het is lastig om op afstand te oordelen, omdat de kwestie in de nevelen der propaganda is gehuld. Separatisten worden beschuldigd van blind nationalisme, wat Spanje in de vorige eeuw zoveel schade heeft berokkend, terwijl de separatisten Madrid ervan beschuldigen, nooit het Franco-regime achter zich te hebben gelaten. In Madrid klonken vandaag inderdaad de leuzen van Franco.

De Catalaanse beweging is door de economische crisis, politieke corruptie en de hoge werkloosheid aangewakkerd, en kan het politiegeweld van vandaag een beslissende vonk zijn.

Afbeelding SBA73