Na de oorlog dachten veel West-Europeanen dat het communisme goed was. Want de communisten hadden zich verzet tegen Hitler en de Sovjet-Unie had het leeuwendeel in de militaire overwinning op het ultieme kwaad gehad.

Nu zijn er veel mensen die denken dat omdat Wilders tegen de Islam is, dat de Islam zo slecht niet kan zijn. Wilders heeft namelijk xenofobe trekjes. De “minder minder”-kreten galmen door en had hij het ook niet over “etnisch registreren” en “kopvoddentax”?

Hij is dus een opjutter, en dan moet datgene waartegen hij opjut wel goed zijn of op zijn minst meevallen.

Wegkijken

Zo werkt het niet in het leven. Als je je er ‘denklui’ vanaf wil maken, dan wel. Maar dat willen we niet, lijkt me.

Het is Ajax–Feyenoord denken in het debat. Je bent tegen ‘de neuzen’ of ‘de kakkerlakken’. Als je kritisch bent op de EU-avonturen en niet blind bent voor de extreemrechtse tendensen aan Oekraïense kant, dan ga je maar voor Poetin.

Dat hij een dictator is en er ook aan die kant extreemrechtse en nationalistische sentimenten meespelen? Daarvan wordt maar al te graag weggekeken.

Om dan maar massamoordenaar Assad alle krediet te geven, is idioot

ISIS is het grootste kwaad sinds Pol Pot. Dat zal 90% van de aardbewoners ongezien onderschrijven. Maar om dan maar massamoordenaar Assad alle krediet te geven, is idioot.

Assad is verantwoordelijk voor meer dan 200.000 doden en is geen haar beter dan zijn vader. Daarnaast werkt hij samen met onfrisse clubs als het theocratische regime in Teheran en met Hezbollah, dat ook geen padvindersvereniging is.

Sektarisch strateeg

En dan Egypte. Ja, de moslimbroeders zijn een schimmige ultrareactionaire club die de moderniteit op termijn de nek wil omdraaien. En Morsi is weliswaar gekozen maar ook een sektarisch strateeg die de intolerante Golf-variant van de Islam wil verspreiden. Maar Sisi is ook een dictator. Hij sluit journalisten op, liet op grote schaal op demonstranten schieten en veroordeelt politieke tegenstanders ter dood.

Dat Sisi’s bondgenoot, de grootmoefti van Cairo, zinnige dingen zei over hervorming van de Islam richting een persoonlijker en meer vredelievende godsdienst doet daar niets aan af. Bij de keuze tussen religieus of nationalistisch fascisme kun je toch, los van tactische inschattingen, zeggen “geen van beide graag”.

Bij de keuze tussen religieus of nationalistisch fascisme kun je toch zeggen “geen van beide graag”

Is het zo moeilijk om ook voor het bestaansrecht van Israël te blijven met de zelfverdedigingcapaciteiten die daarbij horen zonder het nederzettingbeleid klakkeloos te onderschrijven? Je kunt voor veilige grenzen voor Israël zijn maar toch faliekant tegen het bombarderen van stedelijke gebieden, zelfs al lijkt de tegenpartij het ‘menselijke schild’ als tactiek te hanteren. Dat is toch niet raar.

Bloed

Moeten we de ene oorlogsmisdaad vergoelijken door op andere oorlogsmisdaden te wijzen? Wat mij betreft niet.

Dan kun je zeggen: “Het Midden Oosten is een plek waar alleen macht telt. Mijmeren over mensenrechten is naïef.”

Dat kan. En uiteraard ben ik ook blij dat ik in die regio zelf niet aan de touwtjes trek. Aan elk touwtje kleeft bloed. Zelfs, en misschien niet eens minder, aan het pacifistische.

Maar de loftuitingen richting Assad, Sisi en Putin? Tja… Verdiep je eens in wie die mensen zijn, zeg ik dan. Dan zul je toch wat zuiniger worden met die steunbetuigingen.