In Zweden heeft een activiste de uitzetting van een Afghaanse man wilde gestopt. Dat deed de 22-jarige Elin Ersson door niet te gaan zitten in het vliegtuig waarmee de Afghaan zou worden uitgezet. Dit is een schoolvoorbeeld van eigenrichting, waartegen de juridische literatuur zich sterk tegen verzet. Wat valt er te vinden van deze actie?

Niet noodzakelijk
Op zichzelf is de actie niet onsympathiek. Afghanistan is een gevaarlijk land, terwijl Zweden het walhalla van veiligheid is. Iedereen verdient vrede en veiligheid. Maar, gold dit gevaar ook voor deze man? Dat is onduidelijk. De vluchtelingenregels in Zweden zijn aangescherpt afgelopen tijd, maar het is moeilijk voorstelbaar dat een man in levensgevaar zou worden uitgezet.

Geschiktheid
Is de actie geschikt? Dat is ook zeer te betwijfelen. De man om wie het ging is spoorloos. Sommigen zeggen dat hij vastzit, anderen zeggen dat hij kwijt is. Het is hoe dan ook een kwestie van tijd voordat hij wederom wordt uitgezet. Er gaan meer vluchten dan deze naar Istanboel, waarheen het vliegtuig naar zou vertrekken.

Eigenrichting
Dura lex, sed lex. Het kan nooit de bedoeling zijn dat mensen het recht in eigen handen nemen, ofwel eigenrichting plegen. Er zijn advocaten in het vreemdelingenrecht, gelukkig, die met het recht het lot van vluchtelingen beter kunnen maken. Dat is zeer nobel werk. Maar als men zelf het recht in eigen handen neemt, wordt het een chaos in een land.

Al met al valt te concluderen dat de actie de aandacht heeft getrokken, maar weinig effectief was. Het is een kwestie van tijd voor de Afghaanse man weer zal worden uitgezet. Ook is het belangrijk dat men zich aan de wet houdt. Kortom, Ersson had haar tijd beter kunnen besteden.

 

Afbeelding: Wikipedia, Wikimedia Commons. Vliegtuig Turkish Airlines – niet het daadwerkelijke vliegtuig