De Amerikaanse TV predikant Jesse Duplantis gaat weer eens met de collectebus rond. Voor de armen en de zieken? Nee. Voor de renovatie van zijn megakerk? Nee. Volgens Duplantis heeft de Heere hem opgedragen een nieuw duur vliegtuig te kopen. Want Duplantis wil best de wereld rond om de zondige mens te helpen. Maar liefst wel in zijn eigen comfortabele vliegtuig en liefst zonder tussenstop.

 

Had Jezus nu geleefd dan was hij volgens Duplantis ook niet op een ezeltje rond gaan rijden. Maar dat ezeltje stond symbool voor de nederigheid die Jezus wilde uitstralen. Hij wilde er voor de armen en zwakken zijn. Vanuit het vliegtuig zie je die niet. Ook in de VS, waar men best wel wat gekkigheid gewend is van die TV-dominees, schiet deze collecte in het verkeerde keelgat. 54 miljoen voor een vliegtuig is te gek voor woorden. In het TV-programma “Believer’s voice of victory” van TV-predikant en -miljardair Kenneth Copeland deed Duplantis, die zelf het geld ook uit de plinten ziet klotsen, zijn beklag. Als geestelijke kun je niet anders dan met een privé-vliegtuig door de wereld vliegen.

Waarschijnlijk zullen veel mensen toch wel gul bijdragen aan het project van Duplantis, want de meeste TV-dominees preken niet het Woord Gods maar het welvaartsevangelie. Als je maar rijkelijk geeft zal God je belonen. Op TV hoort men iedere zondag Joel Oelsteen en Joseph Prince hierover preken. Deze gladde predikanten zijn ook in Nederland op TV te zien. Het welvaartsevangelie is vooral gebaseerd op Deuteronomium 7:13-15. Daar staat dat wie de geboden van de Heere wil horen en in acht zal nemen en houden heel veel welvaart krijgt. Bijvoorbeeld de vrucht van uw schoot, vrucht van uw land, uw koren, nieuwe wijn wordt gezegend, geen man of vrouw zal onvruchtbaar zijn en de Heere zal alle ziekten van u weren. En zo worden miljoenen goedgelovige zielen welvaart en gezondheid beloofd. Valt die welvaart tegen of wordt men toch ziek, dan heeft men de Heere kennelijk beledigd of niet genoeg gegeven. Blaming the victim dus… Maar het christendom leert niets over het welvaartsevangelie.

De Amerikaanse bisschop Robert Barron verwijst in zijn vlog “Word on fire” naar het Bijbelboek Job. Job was een man die alles had. Een gelukkig gezinsleven, veel welvaart en hij genoot een goede gezondheid. Op een mooie dag verscheen de duivel bij God. Hij durfde het aan om met God een weddenschap aan te gaan. In het Oude Testament was dat kennelijk nog normaal. De duivel stelde dat Job alleen maar van God hield omdat hij geld had. God wilde de duivel een lesje leren en besloot dat de duivel Job alles mocht aandoen wat hij maar wilde, maar hij mocht hem niet doden. Zo geschiedde… Job verloor door tragische ongelukken zijn gezin, de oogst mislukte, rover stalen zijn bezittingen en de belastingdienst had nog een naheffing voor Job. Tot overmaat van ramp werd hij ook nog eens ziek.

De weinige vrienden die Job nog had kwamen hem troosten door met hem mee te treuren. Een van Jobs vrienden, Deuteronomium indachtig, gaf Job zelf de schuld. Hij zou de Heere hebben beledigd met zijn zuinige gaven. Daarom was hem al dat menselijke leed en het bezoek van de belastingdienst overkomen. Maar dat blijkt niet het geval te zijn. In de monoloog die God in het boek Job afsteekt verklaart Hij dat Job geen schuld draagt aan zijn lijden. Jobs lijden was zonder oorzaak (Job 2:3). Maar Jobs ellende komt God wel van pas. Job staat nu open voor de wonderen van Zijn schepping. Zijn ziel staat open om de schatkamers van de sneeuw en om de verborgen schepping van de Heere te zien. De armoede die de duivel hem aandeed wordt zijn geestelijke welvaart. Job ziet in wat God kan verrichten. Na deze les krijgt Job trouwens zijn rijkdommen weer terug. Hij hertrouwt en hij sticht een nieuw gezin. De kwalen van Job verdwijnen weer en hij geniet van een rustige oude dag. Daarmee bewijst God trouwens ook nog eens wat hij in 1 Samuel 2:7 zegt. “De HERE maakt arm en maakt rijk; Hij vernedert, ook verhoogt Hij.”

Het welvaartsevangelie en het neoliberalisme gaan hand in hand. Wie succesvol is en rijk, die telt mee… Ben je arm? Dan ben je een loser. De aanhangers van het welvaartsevangelie zijn niet geïnteresseerd in naastenliefde en barmhartigheid. Nee, zij hebben liever materiële dingen. De Heere zou gelovigen van de C3 Kerk in Amsterdam een Rolls Royce beloofd hebben. Daar tekenen we wel voor. Maar dat zijn aardse schatten, terwijl men hemelse schatten moet nastreven. We kunnen best met minder. Daar gaan we niet dood van, want wat Job overkwam kan ook ons overkomen. Je geld voor die gladde TV-dominees kun je desnoods in eigen zak steken. Zet het op de bank voor later voor slechte dagen. Want Oelsteen cum suis komen je niet helpen. Wel beschuldigen, ook was je pech zonder oorzaak. Het welvaatsevangelie is onzin. Geloof is geen geluksmachine. Het geeft wel zin aan je leven en dat is een rijkdom waar je echt wat aan hebt. En als je toch wat weggeven wil: er zijn genoeg goede doelen of doe vrijwilligerswerk. Daar doe je veel meer mensen een plezier mee dan met een duur vliegtuig voor een gladde TV-dominee.

De band Genesis maakte in 1992 het roemruchte nummer Jesus He Knows Me, waarin het corrupte welvaartsevangelie op de hak wordt genomen.