Volgens een SCP-rapport worden moslims in Nederland orthodoxer en keren ze zich ook meer van onze samenleving af. Dat laatste is sowieso een slechte ontwikkeling, maar het laatste wat je dan moet doen is voor een domme harde lijn kiezen. 

 

In De Telegraaf betoogt Wierd Duk dat om de vermeende islamisering van Nederland tegen te gaan onorthodoxe maatregelen nodig zijn. Hij denkt aan moskeeën waar haat wordt gepredikt. In zijn column maakt Duk echter niet duidelijk wat hij precies met haat bedoeld. Mogen moslims wel homoseksualiteit afwijzen? Of is dat haat? Mogen ze wel zeggen dat de islam de ware religie is en het hindoeïsme, het christendom en het jodendom het bij het verkeerde eind hebben? Of is dat ook haat? En wat vindt Wierd Duk eigenlijk van kerken waar tegen homoseksualiteit, D666 (met een extra 6) en de islam gepreekt wordt? Mag dat wel? Of moeten we die kerken ook sluiten?

Dat veel moslims zich van de Nederlandse samenleving afkeren komt ook (maar niet alleen) door de anti-islamitische stemming in delen van onze samenleving. Niet weinig moslims hebben het gevoel dat ze zich steeds moeten verdedigen, dat ze steeds ter verantwoording worden geroepen. Partijen als PVV, SGP en het Forum voor Democratie (en in mindere mate CDA en ChristenUnie) en media GeenStijl, TPO, De Dagelijkse Standaard en De Telegraaf dragen aan dit negatieve gevoel bij. Zij versterken de polarisatie tussen bevolkingsgroepen.

Een vergelijking met het christendom is in dit geval relevant. In de jaren zeventig en tachtig was het maatschappelijke klimaat in Nederland nogal antichristelijk. Robert Long zong zijn liedje Jezus Redt en kwam met de toneelvoorstelling Tot hiertoe (heeft de Here ons geholpen), Joop den Uyl zei dat christenen alleen maar uit waren op zelfbevestiging, het Humanistisch Verbond waarschuwde premier Dries van Agt in felle bewoordingen voor de ‘theocratische’ Staphorster Variant (een CDA-VVD-coalitie die gedoogsteun kreeg van de kleine orthodox-christelijke partijen) en de VARA ging zelfs naar Staphorst op zondag, om kerkgangers te filmen en ze te pesten. Deze pesterijtjes hadden niet gevolg dat orthodoxe christenen toleranter werden naar homo’s, vrouwenemancipatie gingen verdedigen of afstapten van het idee dat de apartheid in Zuid-Afrika een racistisch systeem was. Het resultaat was eerder het omgekeerde. De apartheid werd verdedigd, omdat links tegen was. De EO zond TV-programma’s uit over homogenezing en tegen de evolutietheorie. De SGP besloot formeel vrouwen te verbieden om lid van de partij te worden. Het agressieve, antichristelijke secularisme van links had christenfundamentalisme tot gevolg.

Als Wierd Duk, de PVV en andere bestrijders van islamisering de kloof in de Nederlandse samenleving echt zouden willen verkleinen dan kozen ze voor een heel andere strategie. Dan zouden ze niet over moslims praten maar met moslims. Dan zouden ze niet pleiten voor het sluiten van moskeeën maar de dialoog aangaan. Dan zouden ze kritiek op Israël niet pavloviaans veroordelen als antisemitisme, maar zich eens hardop afvragen of het keiharde optreden van het IDF tegen de Palestijnse demonstranten wel zo verstandig was, om maar te zwijgen over de vraag of het wel menselijk was.  Maar dat doet geharnast rechts uiteraard niet. Liever bestrijdt men windmolens, met als doel het eigen ‘geloof’ sterker te maken. Poetinversteher en Orbanapologeet beroept zich op de rechtsstaat, maar wil met zijn pleidooi voor onorthodoxe maatregelen de rechtsstaat juist in de fundamenten aantasten.

Uitgelichte afbeelding: Screenshot Youtube