De tijd is weer gekomen om een nieuwe minister van Buitenlandse Zaken uit te kiezen.

 

Premier Ruttes nieuwe poging tot minister van Buitenlandse Zaken, Stef Blok, kent geen vreedzame multi-etnische of multiculturele samenlevingen, zo vernamen we deze week. Brazilië, India, en Paraguay? Te ver weg. De Verenigde Staten, Australië? Daar woont de oorspronkelijke bevolking niet meer dus dat telt niet, om de een of andere reden. Singapore? Te klein. En Nederland? Dat is niet vreedzaam, impliceerde Blok. Een opmerkelijke stelling, gezien de historisch lage criminaliteitscijfers (de laagste in 40 jaar, ondanks of misschien wel dankzij de migratiecijfers in diezelfde periode). Maar misschien heeft Blok een hoger inzicht, een soort geopenbaarde toekomstvisie die hem aan zich toonde in de vorm van een brandend Nederland. Op zich al verre van gunstig, maar het wordt nog erger. Volgens de minister zijn in een multi-etnische samenleving de dagen van de “oorspronkelijke bevolking” geteld. (Wat is dat overigens in ons verband, die oorspronkelijke bevolking? Neanderthalers? Het klokbekervolk? Bataven?) Geweld door etnische botsingen plus uitsterven van de “oorspronkelijke bevolking”: zie daar de uit de donkerste extreemrechtse krochten van het internet bekende ‘omvolking’ complottheorie – maar dan op z’n diplomaats.

De multi-etnische theorie is volgens de minister al erg, de praktijk is blijkbaar nog erger. Het lijkt heel aardig, waarschuwde Blok, zo’n Turkse bakker of katholieke carnavalsviering. Maar zodra je verderop in de straat mensen met een andere huidskleur of moedertaal of godsdient of favoriete voetbalclub ziet binnentrekken slaat de sfeer om. Dan wordt Bloks vecht-of-vluchtreactie geactiveerd, en staat er hoogstwaarschijnlijk een ‘witte genocide’ op het programma. Want we zijn, zo stelt hij, door ‘genetisch bepaalde’ voorkeuren voor eigen stam of straat niet goed in staat “om een binding aan te gaan met ons onbekende mensen.” En niemand kent uiteraard mensen buiten zijn etnische of culturele groep, zeker Blok niet. Dat zit diep in z’n genen. Dat die angst voor de ander een loopbaan als topdiplomaat niet in de weg heeft gestaan, is bewonderenswaardig.

Rassentheoretische ondergangsverhalen van een leidend politicus zijn natuurlijk verwerpelijk. De rol van de minister van Buitenlandse Zaken maakt deze zaak extra kwalijk. Blok kan Nederland na deze uitspraken namelijk niet meer fatsoenlijk vertegenwoordigen. Iemand die Nederlanders die in zijn ogen niet blank of protestants genoeg zijn als een potentiële genocidale dreiging beschouwt, kan onmogelijk hun belangen behartigen. Hij verdient met zulke abjecte opvattingen de hoge eer ook niet om wereldwijd als onze vertegenwoordiger op te treden. Een rassentheoreticus als topdiplomaat komt bovendien de Nederlandse reputatie niet ten goede. Overal waar hij komt zullen vanaf nu deze uitspraken hem vergezellen: een soort negatieve Holland Promotion waarin ons land als een racistisch bolwerk wordt neergezet. Bloks opvattingen zijn ook onmogelijk te verenigen met de waarden die centraal (horen te) staan in ons buitenlands beleid: religieuze tolerantie, respect voor het internationaal recht, en diepgrondige afschuw jegens etnische haatzaaierij.

Het komt de minister-president waarschijnlijk niet goed uit, zo kort na het aftreden van Halbe Zijlstra. Maar de tijd is weer gekomen om een nieuwe minister van Buitenlandse Zaken uit te kiezen.

Verder zal ook de VVD zich achter de oren moeten krabben. Dit gedoe met de nieuwe minister van Buitenlandse Zaken is immers niet de eerste keer dat racisme en islamofobie een VVD’er beangstigende dingen doen zeggen. Meestal worden die ideeën op de toonhoogte van een hondenfluitje geuit – een instrument dat bijvoorbeeld premier Rutte op grootmeesterlijke wijze bespeelt (“Pleur op!” etc). Maar Bloks botte bijl is niet uniek. Geert Wilders komt in feite uit diezelfde troebele onderstroom van het liberale denken. Het lijkt tijd dat de VVD besluit wat voor partij het wil zijn: een soort Lega Light, compleet met rassentheorieën en schokkende uitspraken? Of een echte brede volkspartij voor iedereen die in vrijheid en verantwoordelijkheid gelooft – ongeacht huidskleur, geloof of voetbalclub?

Uitgelichte afbeelding: Wikimedia / Wikipedia Commons