De kosten per vluchteling bedragen ongeveer 25.000 euro per jaar. Deze kosten worden gemaakt door de overheid en uiteindelijk gefinancierd door de burgers. Maar waarom eigenlijk? Waarom financieren vluchtelingen niet hun eigen kosten? Hoe kunnen we naast humaan te zijn, ook aan ons eigenbelang denken? Op naar een winstgevende asielopvang, de verbinding tussen hart en hoofd.

Aan de slag

West-Europa heeft de laatste weken een groot aantal vluchtelingen opgenomen. De verhalen over de moeite die het kost om deze mensen onderdak te geven of te assimileren naar de westerse cultuur stromen ook langzaam binnen. Realistisch gezien lijkt de politiek nog niet zover dat we de grenzen gaat sluiten, dus het wordt tijd dat we gaan nadenken over hoe we de vluchtelingen aan het werk kunnen zetten om zo hun gemaakte kosten terug te gaan verdienen voor Nederland. Het is een oplossing in het moeilijkste kwadrant: humaan zijn met een eigenbelang. En dan hebben we het niet over het geven van beroepsonderwijs om uiteindelijk een baan te kunnen krijgen, maar echte fysieke arbeid vanaf de dag na aankomst. En om dit ultra-concreet te maken: het delta programma van de minister van Infrastructuur Melanie Schultz van Hagen, gepresenteerd tijdens Prinsjesdag 2014 zou versneld kunnen worden uitgevoerd door vluchtelingen als arbeidskrachten in te zetten. Dit deltaprogramma houdt in dat de meeste rivierdijken, maar ook zeedijken in Friesland en Groningen (Ter Apel) moeten worden opgehoogd.

Het delta programma van de minister van Infrastructuur Melanie Schultz van Hagen, gepresenteerd tijdens Prinsjesdag 2014 zou versneld kunnen worden uitgevoerd door vluchtelingen als arbeidskrachten in te zetten.

Het Amsterdam Rijnkanaal

Voor de niet-historici onder ons: tijd voor een excursie naar ons eigen verleden om te zien hoe ons land is opgebouwd met behulp van vergelijkbare arbeidsinzet. We komen daarbij uit bij de aanleg van het Amsterdam-Rijnkanaal tussen Utrecht en Amsterdam. We gaan terug naar de jaren dertig van de vorige eeuw, toen als onderdeel van de werkverschaffing werd besloten om de graafmachines voor dit project stil te laten staan om tienduizenden mensen aan het werk te helpen. Een politieke beslissing, zoveel mogelijk handen binden, goed voor het moreel. Er zijn verhalen bekend van mensen die duikers legden ter afsplitsing van het kanaal, soms zelfs met de hand gegraven. Tijdens de Tweede Wereldoorlog lag het werk even stil, maar na de oorlog tot aan de opening in 1952 werd er wederom handmatig gewerkt. Een waterweg om trots op te zijn!

Voordelen van deze oplossing

Het is uit vele onderzoeken bekend dat het hebben van een baan goed is voor een mens. Het geeft trots en doel aan het leven, je leert met anderen omgaan en het voorkomt iets heel belangrijks: verveling. Daarnaast zijn de vluchtelingen die nu in ons land aankomen jong van leeftijd en van het mannelijke geslacht, perfect geschikt dus voor fysieke arbeid. Een derde voordeel van deze oplossing is dat waterwegen overal in Nederland liggen waardoor je een automatisch spreiding krijgt van vluchtelingen over het hele land. Ten vierde is het werken aan waterwegen in Nederland een hele goede manier om een introductie te krijgen in de Nederlandse geografie en geschiedenis: een land onder de zeespiegel met een intrinsieke motivatie om te vechten tegen water. Iedere vluchteling die uiteindelijk Nederlander wil worden zou dit moeten willen weten en ervaren. Tot slot heeft deze aanpak ook een afschrikkende werking op vluchtelingen die uitsluitend naar Nederland komen om zich te kunnen laven aan de staat, en daar geen daadwerkelijke toegevoegde waarde of burgerschap tegenover zetten.

De eerste werkdag

Het is van belang om een gestroomlijnd proces te hebben vanaf het moment dat een vluchteling voet zet op Nederlandse bodem aangezien de kosten op dat moment gaan oplopen. Een vluchteling wordt opgevangen in een opvanglocatie, waarbij hij werkkleding naast een set normale kleding verstrekt krijgt. Na de eerste nacht zal de volgende ochtend er een introductie volgen op de werkzaamheden. Elke vluchteling krijgt een gebied toegewezen waar deze persoon de daarop volgende twaalf maanden zal werken. Het minimumloon per dag is 70 euro, dus per werkweek van 6 dagen is dit 420 euro. Per jaar levert dit dus rond de 22.000 euro op, in lijn met de kosten die gemaakt worden. Het mag duidelijk zijn uit het betoog dat de vluchteling geen minimumloon betaald krijgt, maar dit geld zal worden overgemaakt vanaf het ministerie van Infrastructuur (funding Deltaprogramma) naar het ministerie van Binnenlandse zaken (COA). Op zaterdagmiddag bij terugkomst zal er een kleine envelop wachten om op zondag te kunnen ontspannen. Voor de volledigheid moet worden vermeld dat partijen als Arcadis en BAM nu deze opdrachten voor het deltaprogramma dus niet zullen binnenhalen, waardoor er op dit punt een financieel gat ontstaat voor deze industrie. Helemaal kosteloos is het programma dus niet.

Na een jaar

Naast dat er overdag wordt gewerkt bij de dijken, zal er ’s avonds onderwijs worden gegeven in de Nederlandse taal en cultuur. Ook zal er na verloop van tijd worden bekeken wat de vluchteling in kwestie na het eerste jaar kan bijdragen aan het Nederlandse proces. Wanneer hier niets uitkomt, zal er voor een nieuw kalenderjaar worden bijgetekend of zal de persoon worden teruggestuurd naar het land van herkomst. Parallel aan dit werkproces in het eerste jaar zal namelijk de toetsing plaatsvinden. Binnen een jaar zal worden besloten of de asielzoeker recht heeft om in Nederland te mogen blijven. Mocht er tot terugkeer worden overgegaan, dan heeft deze asielzoeker toch een waardevolle internationale werkervaring te vermelden op zijn of haar CV. Het volgen van een studie vanaf jaar twee in de avonduren kan alleen wanneer er overdag wordt gewerkt, het is namelijk financieel niet haalbaar om iemand fulltime te laten studeren – “there is no such thing as a free lunch”. In verband met onze wetgeving zal het niet mogelijk zijn om te discrimineren op basis van geslacht, vrouwen vanaf 18 jaar zullen dus hetzelfde arbeidspatroon moeten volgen. Kinderen volgen tijdens deze dagen onderwijs of worden in een kinderdagverblijf opgevangen.

De bottomline van het verhaal: asielzoekers moet zo snel mogelijk aan het werk, goedschiks dan wel kwaadschiks. Dat hoeft uiteraard niet noodzakelijk via het met de hand graven van kanalen, maar elk idee is beter dan geen.

Ten slotte

De meeste lezers van dit artikel zullen moeite hebben om gevoelens van slavernij te onderdrukken. Daarnaast zal er een batterij aan mensen met name uit de linkse beweging opstaan om te wijzen op de rechten en emoties van asielzoekers. Vanuit de rechterflank zal er veel kritiek zijn op het feit dat er überhaupt vluchtelingen worden opgenomen. En dat ze ook nog banen gaan inpikken van Nederlanders Kortom: aan beide zijden van het politieke spectrum heeft men zich ingegraven. De opstelling van het kabinet helpt ook niet veel op dit punt. We zitten in een besluitvormingvacuüm, juist op een moment dat leiderschap dringend nodig is. Het wordt tijd dat er innovatieve ideeën worden ontwikkeld die uit te voeren zijn. Ideeën die niet alleen maar geld kosten, maar juist ideeën die ook geld opleveren of tot budgettaire besparingen zullen leiden. De bottomline van het verhaal: asielzoekers moet zo snel mogelijk aan het werk, goedschiks dan wel kwaadschiks. Dat hoeft uiteraard niet noodzakelijk via het met de hand graven van kanalen, maar elk idee is beter dan geen. Uitgangspunt daarbij mag wat mij betreft gerust zijn: Nederland is geen speeltuin. We zijn humaan in de opvang, maar we mogen er best aan verdienen.