Soms denk ik weleens dat er twee Nederlandse volken zijn: één op straat en één op internet. Of zijn Nederlanders volslagen schizofreen? Laf zijn ze in elk geval. Zelfrespect en zelfvertrouwen zijn ze vreemd. Wie op internet de reacties bekijkt op de zoveelste verstoring van dodenherdenking door allochtone jongeren, ziet eensgezinde afkeuring en woede. Het contrast met de realiteit op straat kan nauwelijks groter zijn.

Het filmpje van de verstoring van de herdenking in Hoofddorp is Nederland ten voeten uit. Een groepje van drie, vier bloedirritante allochtone jongetjes blèrt en schreeuwt door de twee minuten stilte heen. De aanwezige ordehandhavers reageren zoals we in Nederland van ze gewend zijn: niet. Beetje omkijken, armen over elkaar, handen in de zakken, en wanneer het volkslied begint te spelen tegen elkaar zeggen hoe respectloos dat wel niet was.

Respect
In Bergen op Zoom ging het niet anders. Ook daar liet de Hollandse meute het tuig zijn gang gaan. Ja, PVV’er Maikel Boon ging nog achter ze aan, u weet wel: verhaal halen. ‘Ik zei dat dit geen respect is en dat het echt niet kan. Waar is het gesprek?’

Ook dat is typisch Nederlands: een gesprek aan willen gaan met deze types. Over ‘respect’ beginnen. Dat ze ‘normaal’ moeten doen. Zulke woorden doen misschien een belletje rinkelen bij autochtone tieners – voor te veel allochtone jongeren van Noord-Afrikaanse komaf is dit gedrag normaal. Hun reactie op het Nederlandse opgeheven vingertje laat zich dan ook raden: agressief, met woorden als ‘kanker’ en ‘dood’.

En daar eindigt het meestal mee. De Nederlander druipt af, zichzelf troostend met de gedachte dat hij er tenminste iets van heeft gezegd.

Natte washand
‘De Nederlandse man is een slappe, natte washand die stoer PVV stemt, maar niet de dertienjarige Marokkaantjes voor zijn huis durft weg te schoppen,’ zei tv-presentator Jan Roos onlangs tegen Jalta.

Waar is de boosheid, de woede die we achteraf op internet zien op het moment dat het sarren en uitdagen begint? Pim Fortuyn zei: ‘U laat over zich lópen!’ Nederlanders laten met zich sollen, zelfs op dit soort momenten van nationale eenheid – momenten die door veel andere landen worden aangegrepen om, vol zelfvertrouwen en militair vertoon, te laten zien waar ze als land voor stáán. En belediging of verstoring ervan niet tolereren.

Angsthazen
Dat allochtone jongeren dit in Nederland überhaupt durven, zegt natuurlijk al genoeg. Zij weten na al die jaren ook wel dat als het erop aankomt Nederlanders de grootste angsthazen zijn. Ordeverstoorders wanen zich onaantastbaar en zijn dat ook – zolang wij dit toestaan.

Vergeet ‘respect’, vergeet ‘doe normaal’; er is een taal die deze jongeren wel verstaan: die van een tik voor hun triomfantelijke kop.

Misschien dat we daarna eens kunnen praten.