Afgelopen weekend was politiek commentator Dirk-Jan van Baar slachtoffer van de trollen op Twitter, omdat hij een anti-Merkelgrap van Volkskrant– en HP-columnist Arthur van Amerongen ‘fascistische stemmingmakerij’ noemde. 

Volgens Van Amerongen was het de schuld van Angela Merkel dat er bij het Vrijthof in Maastricht betonblokken werden geplaatst, om het zomerconcert van André Rieu te beschermen tegen een mogelijke terrorist. Merkel is immers verantwoordelijk voor het vluchtelingenbeleid en onder vluchtelingen bevinden zich ook terroristen. Hij twitterde: Danke schön, Frau Merkel’.

De opmerking van Van Amerongen schoot Van Baar in het verkeerde keelgat. Van Amerongen was bezig met ‘fascistische stemmingmakerij’, omdat hij hiermee een hetze zou voeren tegen vluchtelingen. Ook zou Van Amerongen zijn twittervolgers ophitsen met zulke tweets.

Van Baars tweet riep een stortvloed aan boze reacties op. Van Baar werd uitgescholden door anonieme tweeps, rechtse opiniemakers bemoeiden zich met de ruzie en stookten hun volgers tegen hem op en Jan Dijkgraaf schreef een niet heel vriendelijke column, eufemistisch gezegd.

Van Baar reageerde hierop door zijn rechtse criticasters ook van fascisme te beschuldigen. Hij sprak bovendien hardop zijn verbazing uit over het feit dat zich onder deze criticasters ook joden bevonden, zoals Esther Voet en Leon de Winter. Hoewel hij dit niet slecht bedoelde had Van Baar dit beter niet kunnen zeggen, omdat deze opmerking natuurlijk meteen verkeerd werd uitgelegd door zijn tegenstanders. Journalist Roelof Bouwman en opiniewebsite De Dagelijkse Standaard beschuldigden Van Baar van antisemitisme en Bas van Putten van NRC Handelsblad besloot zelfs om aangifte tegen Van Baar te doen.

Die rechtszaak gaat Van Putten verliezen. De fascisme-beschuldigingen van Van Baar werden gemaakt in een politiek debat, waar je meer kan zeggen dan elders. Zijn opmerking over ‘onze Joodse vrienden’ was niet antisemitisch bedoeld en belangrijker nog, je kunt niet bewijzen dat hij dit wel antisemitisch heeft bedoeld. Niettemin is het feit dat Van Putten aangifte heeft gedaan een kwalijke zaak. Hij probeert immers Van Baar monddood te maken. Zoals de twittertrollen dat proberen met hun scheldpartijen.

Zijn Van Baars criticaster allemaal fascisten? Nee. Niet allemaal. Een deel is fellow traveller. Men laat zich de steun van anonieme twitterhorden welgevallen, omdat die de eigen proteststem versterken. In het publieke debat moet het echter om argumenten en feiten draaien, niet om de vraag wie het hardste schreeuwt of wie het gemeenst is. Het feit dat haast iedereen op Dirk-Jan Baar duikt is niet bepaald moreel verheffend. Van Baar verdient onze steun.

 

Afbeelding: Twitter