Deze week verscheen een artikel in het AD waarin historicus Gerard Aalders de goede reputatie  van Koningin Wilhelmina tijdens de Tweede Wereldoorlog in twijfel trok. ‘Ze had het verzet gecentraliseerd, terwijl ze geen enkel benul had van hoe het in elkaar zat. Een godsgeschenk voor de Gestapo.’

Yernaz Ramautarsing, ooit kandidaat voor de Amsterdamse Forum voor Democratie, probeerde zijn kans te grijpen. Voor is het falen van Wilhelmina, zo’n tachtig jaar geleden, een argument om de constitutionele monarchie om zeep te helpen. ‘Nederland is gesticht als Republiek en zou dat weer moeten worden,’ zegt de ex-FvD’er. Hij zegt in zijn tweet dat hij een referendum wil over de monarchie.

Naast dat het falen van een tweetal generaties voor de huidige Koning geen argument moet kunnen zijn om de constitutionele monarchie af te schaffen, is het staatsrechtelijk gezien op twee manieren een erg domme uitspraak.

Allereerst heeft de Koning amper tot geen politieke macht. Het kleine beetje invloed wat Willem-Alexander heeft is de symbolische mogelijkheid om geen handtekening onder een koninklijk besluit te zetten. In de praktijk gebeurt dat niet, en als dat wel zou gebeuren zou het erg snel klaar zijn met Willem-Alexander als Koning van Nederland.

Ten tweede is het zo dat je wel een referendum over grondwettelijke wijzigingen kan maken, maar het is en blijft zo dat deze weinig kracht heeft. Een grondwetswijziging moet  namelijk goedgekeurd worden door tweederde van beide Kamers. Een referendum is dus eigenlijk niet mogelijk.

Afbeelding: Twitter