Theoloog des twitterlands Alain Verheij vindt de poster van de gemeente Rotterdam goedkope verkiezingspropaganda.

Vrijomtekiezen

De dames en heren van de Rotterdamse gemeenteraad zijn op werkbezoek of genieten van een rosé op het terras. Ewout Klei belde daarom, toen hij iemand moest vinden met een mening over de zoenende moslima op de Rotterdamse gemeenteposters, met Alain Verheij. Behalve theoloog des twitterlands is Verheij ook Rotterdammer, ik kom hem af en toe wel eens tegen op een feestje in de Maasstad, en hij was ook meteen ter wille om zijn opinie over de ophef van de dag te geven.

***

 

Geachte heer Verheij, wat vindt u eigenlijk van deze ophef? 

Toen je mij hierover vijf minuten geleden benaderde had ik er nog geen mening over, maar ik heb net je stukje gelezen. Nou. Het is duidelijk dat de doelgreep van deze poster de rechtse, witte Rotterdammer is. Het is helemaal niet bedoeld voor de moslims in Rotterdam, of andere allochtonen. Het gaat de bedenkers van deze poster om een rechtse boodschap voor de bühne: dit is Nederland, dit zijn onze normen en waarden, hier moet je je aan houden.

Wat vindt u van die boodschap?

Het komt over als een sneer naar allochtonen. Alsof zij niet goed integreren, niet goed aangepast zijn. Deze poster helpt moslims ook helemaal niet om zelf voor een eigen partner te kiezen. Veel moslimvrouwen zullen nu wellicht zeggen: ‘Wie zegt dat ik mijn eigen partner niet zelf uitkies? Daar heb ik die betutteling van de overheid toch helemaal niet voor nodig?’

Maar is dat wel zo? Zijn ze wel zo vrij?

Dat weet ik niet. Begrijp mij niet verkeerd, ik ben voor vrije partnerkeuze. Maar veel mensen kiezen voor een partner die sociologisch gezien op ze lijkt. Christenen trouwen met christenen, hoogopgeleiden met hoogopgeleiden, moslims met moslims. Daar is ook helemaal niks mis mee. Als overheid moet je niet van bovenaf stereotypen legitimeren, wat deze poster doet, maar vrijheid van onderaf stimuleren. Dat werkt veel beter.

Wat stoorde u het meest? 

De poster zelf niet, er is niets mis met een moslima die een jood zoent. Het is vooral de begeleidende tekst die wringt: ‘In Nederland kies je je partner zelf’.  Dit is een betuttelende, nationalistische boodschap. Ik vind het zelfs een beetje 1984-achtig, die staatspropaganda.

Maar is de poster niet ook emanciperend?

De poster is een middel waarop de gemeente Rotterdam zichzelf wil profileren. Het is een signaal naar witte stemmers: ‘Wij zijn echt wel bezig met onze Nederlandse normen en waarden. U kunt op ons rekenen.’ Het is dus een preek voor eigen parochie, een propagandaverhaal. De gemeente heeft er niet over nagedacht of deze methode ook echt werkt.