CDJA’er Anne Adema ergert zich aan angstige actievoerders van links

Geen flauw idee of u er al iets van gemerkt heeft, maar Rood, de jongerenorganisatie van de Socalistische Partij, voert actie tegen Westerse militaire inmenging in het Midden-Oosten. Voor deze actie is de website stopdebommen.nl gelanceerd. Het verzet richt zich vooral tegen het bombarderen door Nederland en België in Syrië. Maar de rode jongeren ageren ook tegen de wapenindustrie, kernwapens en Nederland als belastingparadijs voor wapenhandelaren.

Tegelijk met de website is de actiegroep ‘Niet in mijn naam’ gelanceerd door de jonge rooien, naar eigen zeggen een brede anti-oorlogsbeweging. Bombardementen zouden alleen maar voor meer oorlog, vluchtelingen, honger en ellende zorgen. De terreurorganisatie IS moet niet door bommen maar door brood worden bestreden. De rode jeugd pakt deze aksie trouwens ook commercieel aan. Via de webshop zijn T-shirts (vooralsnog niet genderneutraal, ROOD is geen DWARS), polsbandjes en stickers verkrijgbaar met daarop de tekst: ‘Niet in mijn naam’.

Dogmatisch pacifisme

Dagblad Trouw plaatste een opiniestuk van Rood-voorzitter Merel Stoop en Charlie le Paige van de Belgische studentenbeweging van de PVDA. Hierin betogen de auteurs dat er gekeken moet worden naar ‘echte’ oplossingen. Wat deze oplossingen zijn wordt echter niet helemaal duidelijk in het stuk. IS moet volgens Stoop en Le Paige worden bestreden door het bieden van humanitaire hulp, brood en medicijnen. Verder moeten een volledige wapenboycot en het in kaart brengen van de geldstromen richting IS de wereldvrede doen uitbreken.

De keuze voor de actie-slogan: ‘Niet in mijn naam’ is op z’n minst onhandig te noemen. Dezelfde leus werd door moslims gebruikt om de terroristische aanslagen van IS in Parijs te veroordelen. Wereldwijd maakten moslims selfies met een bordje met daarop de tekst: #NotInMyName. Door deze slogan te recyclen stelt de socialistische jongerenorganisatie (ongeschikt ✓) onze tactische luchtmacht op één lijn met terroristen en massamoordenaars.

In achttien maanden vielen er volgens Stoop en Le Paige meer dan 1300 burgerdoden door Westerse bommen. Ze stellen dat deze burgerdoden door terroristische groeperingen worden gebruikt voor rekrutering. Volgens de auteurs is dit een argument om geen bommen te gooien op Syrië.

Stoop en Le Paige schieten hun doel voorbij. Helaas gaat iedere oorlog gepaard met burgerdoden. Dat hoort er bij. Naar maar waar. Ook onze bevrijders hebben zich in de Tweede Wereldoorlog soms vergist. Gelukkig hebben deze vergissingen de geallieerden er niet van weerhouden om ons te bevrijden van Adolf Hitler en het Derde Rijk. Het dogmatische pacifisme van de auteurs keert zich tegen ieder militair ingrijpen.

Dezelfde redenering als de terroristen

Vorig jaar november maakten terroristen in een reeks van zes aanslagen 130 doden en 350 gewonden in Parijs, de stad van de liefde en het hart van Frankrijk. De islamitische terroristen motiveerden hun gruweldaad tegen de gijzelaars: ‘Het is allemaal de schuld van jullie president, François Hollande. Hij had niet moeten ingrijpen in Syrië.’

Stoop en Le Paige volgen precies dezelfde redenering als de terroristen:

‘Westerse bommen zorgen ervoor dat het extremisme zich verplaatst, dat het verder wordt aangewakkerd en dat de kans op aanslagen in Europa fors is vergroot. Dat laatste hebben we helaas al gezien, onder andere in Parijs en Brussel.’

IS, de meest succesvolle en meest gewelddadige militaire jihadistische organisatie op dit moment, moet volgens de pacifistische jongeren dus niet worden bestreden, omdat we daarmee de kans op aanslagen in Europa fors zouden vergroten.

Het pacifisme is contraproductief, omdat dit het extreme geweld van IS ongemoeid laat. De islamitische terreurstaat is verantwoordelijk voor massaslachtingen, slavernij, verkrachtingen en onthoofdingen. Ook is IS bezig met een genocide op christenen, yezidi’s en sjiitische moslims. IS stuurt bovendien talloze zelfmoordenaars aan en heeft nu ook het oog op Europa laten vallen als een nieuw werkterrein (hallo Judith Sargentini en Leo Lucassen).

De oorlogsmisdaden en misdaden tegen de menselijkheid van IS zijn volgens de SP- en PVDA-jongeren echter niet het grootste probleem, dat is het Westerse militaire ingrijpen. Behalve door dogmatisch pacifisme lijken de auteurs zich te laten leiden door angst, ze lijken bang dat IS ook boos wordt op Nederland en België. De principes van Rood en studentenbeweging-PVDA  blijken vloeibaar nu de temperatuur vanwege de zomer aan het oplopen is. Na de aanslagen in Brussel en de hoogste alarmfase in Nederland zwaait de pacifistische jeugd met de witte vlag.

Gemakzuchtig leunstoelactivisme

Het staat buiten kijf dat landen die strijden tegen IS een groter risico lopen op terroristische aanslagen. Maar het is een grote misvatting dat de terroristen van IS Nederland en België met rust zullen laten als wij geen bommen op Syrië gooien. Terroristen bedenken altijd wel een excuus om te moorden.

De aanslag op de Joodse supermarkt Hyper Cacher in Parijs laat zien dat islamitische terroristen geen aanleiding nodig hebben om Joden te vermoorden. Ze doen het gewoon. Omdat ze Joden haten. De aanslagen op de redactie van Charlie Hebdo en bezoekers van theater-Bataclan hebben laten zien dat IS erop uit is om onze manier van leven te bevechten. Deze waarheid ondervinden christenen, yezidi’s en sjiitische moslims iedere dag in Syrië en Irak.

Het is een schande dat linkse jongerenorganisaties uit een misplaatst pacifisme én uit angst voor de terreurdreiging hun hoofd in het zand steken. Ze laten christenen, yezidi’s en sjiitische moslims in de steek. Rood en studentenbeweging-PVDA bedienen zich van gemakzuchtig leunstoelactivisme. Angstig actievoeren en stickers plakken met T-shirts en polsbandjes is een verschrikkelijk laf en onbarmhartig antwoord op de gruweldaden van IS.