Rudi van der Wel filosofeert over de mogelijkheid dat ons land een polder gaat aanleggen in de Noordzee, om vluchtelingen op te vangen en de Nederlandse economie een nieuwe stimulans te geven. 

 

Nederland 100 miljoen inwoners in de 22ste eeuw?  Zijn er grenzen aan maakbaarheid? Opties zijn er om besproken te worden. In de jaren ‘70 zouden er plannen zijn gemaakt om een polder aan te leggen in de Noordzee door waterstaatkundig ingenieur Dr. Ir. Geurt Van Hamel Roos. Het ging toen niet door omdat Groot-Brittannië lid werd van de Europese Economische Gemeenschap (EEG). Het zou om allerlei redenen weer uit de kast kunnen worden gehaald – nu het weer mag – om meer vluchtelingen op te vangen of de economie van Nederland een nieuwe dimensie te geven. Een verbinding over land met Engeland naar Nederland is mogelijk middels een tunnel vanaf Norwich.

Hoe enthousiast wordt de gemiddelde burger hiervan, wetende dat zo’n plan 45 miljard euro aan belastinggeld zal gaan kosten? Een beetje boer met gezond verstand weet dat dat neerkomt op 1,5 miljoen de hectare. Ofwel een heel duur grapje. Voormalig VVD-statenlid Ronald Waterman heeft ooit berekend dat het 150 gulden per m2 is. Op zich is dat niet duur voor een stukje bouwgrond, als je er geen aardappels op gaat verbouwen. Een groot eiland zoals op het plattegrond zal voordeliger uitpakken als je er aantrekkelijke woonlocaties van laat maken. Iedereen wil graag in West-Nederland wonen, daar hebben we meer van nodig.

Wie dit ook als kans ziet is minister Melanie Schultz van Haegen van Infrastructuur en Milieu. Zij heeft deze, inmiddels al heel lange, wens in 2016 actueel gemaakt door op een persconferentie aan te kondigen dat het Noordzee-masterplan ten uitvoer moet worden gebracht: “Met dit plan kunnen we de overbevolking van vooral de Randstad een halt toeroepen.” En waarom zouden we het niet doen? De grootste luchthaven van Europa, extra mogelijkheden voor de agro-industrie en de visserij, toerisme en de infrastructuur, mogen absoluut niet achterwege blijven in een op alle vlakken concurrerend, maar overvol land. Minister Kamp van Economische Zaken ziet als groot voordeel dat er nog geen mensen in de streek wonen die ergens protest tegen kunnen aantekenen. Het herscheppen van een Nederland 2.0 maakt ook veel enthousiaste reacties los bij bèta’s en nerds op Facebookgroepen. Eindelijk kan visie gecombineerd worden met ons vakmanschap. Kunnen we daar niet een werkgroep voor oprichten. Van mooie dingen dromen is vooral ingenieurs niet vreemd. En het kan realiteit worden laat de geschiedenis zien.

Het vroegst bekende plan om de Zuiderzee af te sluiten en daarmee nieuwe territoria te verkrijgen dateert van 1667 en komt uit handen van Hendrik Stevin. Dat plan was toen niet uitvoerbaar, maar inspireerde andere plannen, die leidden tot het werk van Lely en daarmee indirect tot de Afsluitdijk in 1932. Hendrik was zoon van zijn beroemde vader Simon Stevin, de grootste militaire ingenieur in de 17 e eeuw, die als familiemotto had “Wonder en is geen wonder”. Tot de Bataafse Revolutie was deze verreikend inhoudelijke boodschap voor iedereen te zien in de Alphense Kerk.

Maar hoe zit het juridisch? Kennen we niet allen het begrip twee mijlszone vanaf de kust? De Noordzee is natuurlijk een andere juridische entiteit dan de Zuiderzee of het IJsselmeer, die we al sinds de Hanze tijd als een binnenmeer gebruiken voor eigen gewin. En dezelfde redenatie toepassen als China dat als je aan je eigen kant begint met bouwen die zone dan gewoon mee verschuift, wordt van een klein land als Nederland natuurlijk nooit geaccepteerd. Ook als we ambities hebben om op het eiland achthonderdduizend vluchtelingen kwijt te raken, dan zal de wereld onze grootse ideeën wellicht verkeerd opvatten en er alles aan doen om het tegen te houden. Juridisch is Nederland echter vergevorderd om een deel van de Noordzee te gebruiken voor haar eigen doeleinden en wensen zoals exploratie en exploitatie voor de opwekking van energie maar ook voor de bouw en het gebruik van kunstmatige eilanden. Dit is geregeld in het Zeerechtverdrag met België, Engeland en Duitsland. Nederland heeft op 28 april 2000 een economische zone, de EEZ, ingesteld die zich uitstrekt voorbij de Nederlands territoriale zee waarmee zij verder claims wil doen. De internationale gemeenschap heeft geen bezwaren kenbaar gemaakt tegen deze vorm van expansie.

In deze eeuw zal de zeespiegel stijgen met 1 meter, en in de eeuw daarna met 2-3 meter. In plaats van dat de Randstad blank komt te staan, kunnen we ook zorgen voor een nieuwe Randstad, een die nog veel mooier is. Net zoals eeuwen terug heeft Nederland, de ideeën, de mensen en de rechtsmacht om zichzelf opnieuw te kopiëren in zee. Stimulerend is dit in vele opzichten. Demografisch kunnen de nieuwe uitgangspunten zowel kwalitatief als kwantitatief worden bekeken.

 

Afbeelding: Wikipedia / Wikimedia Commons