Bericht uit de Parallelle Samenleving. Nu het stof rond het vertrek uit de PvdA van de kamerleden Kuzu en Ozturk is neergedwarreld, is er een interessant transfernieuwtje te melden binnen Diyanet, afdeling Arnhem.

Diyanet is het Turkse presidium voor Geloofszaken, een overheidsdienst die is opgericht in 1924 teneinde het (Soennitisch-) islamitische geloof te promoten en te beschermen, alsmede gebedshuizen te bouwen en onderhouden en de islamitische ethiek en moraal in ere te houden. In Turkije, ja, maar ook voor Turkse onderdanen in den vreemde. In Nederland heten zij Islamitische Stichting Nederland en beheren zij circa 150 moskeeën alwaar door Diyanet opgeleide en betaalde imams prediken.

Dit zijn geen salafistische griezels die homowerpen en ISIS-jongerenreizen propageren. Wel is Turks nationalisme en een onwrikbare trouw aan de alsmaar dictatorialer en fundamentalistischer Erdogan hun handelsmerk, en dat strookt niet altijd lekker met Nederlandse normen en waarden. Zo is het protest tegen het Armeense genocidemonument ingestoken door Diyanet en stuurde Diyanet-baas Nederland Mustafa Ünver een felicitatietweet naar de twee dissidente PvdA-Turken. Inderdaad, waar bemoeit de man zich mee? Maar goed dat Lodewijk Asscher een onderzoek instelde naar Turkse organisaties (TRSO’s) waaronder Diyanet, en naar het bestaan van parallelle samenlevingen. Op verzoek van Keklik Yucel (PvdA), trouwens, die de Lange Arm van Ankara ook liever wat korter ziet.

Diyanet is één van de onderzochte TRSO’s en hoewel de conclusies van het rapport tamelijk onbevredigend waren, verbond Asscher er ferme maatregelen aan die uiteindelijk mede bijdroegen aan de breuk tussen de PvdA enerzijds en Kuzu en Ozturk anderzijds. Asscher in zijn kamerbrief van 26 september jl. over de TRSO’s:

Al deze onderzoeken bevestigen het beeld van een gebrek aan transparantie bij de TRSO’s. Op de vragen met betrekking tot het afstand nemen van de Nederlandse/westerse gewoonten, normen en waarden en de invloed hierop vanuit Turkije is geen duidelijk antwoord verkregen. Onderzoekers lopen vast op het moment dat zij doorvragen naar de praktijk achter de formele doelstellingen. Daarmee wordt eens te meer bevestigd dat het gebrek aan transparantie van de TRSO’s een serieus probleem is.

Yep, en die schijn van parallel en stiekem gedoe wordt er niet minder op als de onderzoekers, Thijl Sunier en Nico Landsman, pas ná het opstappen van Kuzu en Ozturk op 13 november jl. opeens hun keutel  intrekken. Anderhalve maand zeggen zij niets, en nadat de bom barst huilen zij uit in de media over het uit de context rukken van hun conclusies. Hun meer dan  vriendschappelijke banden met hun onderzoeksonderwerpen zouden weleens bekoeld kunnen zijn, en hun plotselinge gedraai ten aanzien van hun eigen werk en Asschers reactie daar op zal daar allicht toe hebben geleid. Ze halen bakzeil omdat ze op hun kop kregen van hun vrienden binnen de TRSO’s, althans, die duiding durf ik wel aan.

Enfin, het laatste Diyanet-nieuwtje, in de luwte gebleven want zo gaat dat met parallelle samenlevingen, komt uit Arnhem. Al 17 jaar is Veysel Eroglu de baas van Diyanet-geleide  Türkiyem moskee. In 2011 kreeg hij uit handen van toenmalig burgemeester Pauline Krikke een  lintje voor bruggenbouwen in de samenleving en haar opvolger burgemeester Herman Kaiser kwam er gezellig bloemen brengen.

Waanzin, want Eroglu staat niet alleen in dienst van Diyanet en dus van Ankara, maar ook is bruggenbouwen niet echt zijn hobby. De Arnhemse jongerenwerker Mehmet Sahin die op TV het antisemitisme van Turkse jeugd onder de aandacht bracht, moest wegens bedreigingen en pesterijen uiteindelijk zijn wijk verlaten. Eroglu’s opruiende  uitlatingen zullen hier zeker aan hebben bijgedragen, hij noemde Sahin psychisch gestoord en stelde:

Dat Mehmet Şahin beveiligd en bedreigd zou zijn is naar mijn idee een onderdeel van een vies spelletje.

Verder rommelde Eroglu zijn rechterhand uit het moskeebestuur, Ibrahim Güven, op de lijst voor de gemeenteraadsverkiezingen bij D66. Güven verzweeg daar zijn connectie met Eroglu, maar komt wel voor in het KvK-uittreksel van de moskee als ‘derde voorzitter’. Politiek wedde Eroglu op twee paarden, hij zat ook achter de  Arnhemse Turkenpartij. Klap op de vuurpijl zijn de twee hoge Grijze Wolven-functionarissen die Eroglu uitnodigde voor een verkiezingsfeestje. En waar Diyanet nog als Turksnationalistisch en gematigd conservatief-islamitisch te bestempelen valt, geldt voor de Grijze Wolven de heel wat minder gunstige kwalificatie ‘fascistische terreurorganisatie’. 

Saillant detail is, dat er al geruime tijd geruchten circuleren over wrijving tussen Eroglu en Diyanet. Eroglu zou ‘te machtig’ zijn en men zou van hem af willen. Ook de banden met de Grijze Wolven maakten het afzetten van Eroglu zowel wenselijker als moeilijker. Er lijkt nu een oplossing gevonden voor deze patstelling. Eroglu is gepromoveerd tot voorzitter van het invloedrijke Turks Platform Arnhem, met leden in alle geledingen van politiek en samenleving. Dit is ook de club achter de Turkenpartij. Hiermee valt Eroglu buiten het vergrootglas dat Asscher op Diyanet en de andere TRSO’s wil houden, terwijl hij zijn invloed en uitstekende netwerk behoudt. De samenlevingen worden weer een stukje paralleller met deze promotie.