Alt-rechts Nederland stond vorige week weer eens op zijn achterste poten. Dit keer ging het om de beslissing van een aantal vooraanstaande media, waaronder de NOS, om vaker de term ‘wit’ te gebruiken in plaats van de term ‘blank’ voor mensen met een Kaukasisch uiterlijk. Driemaal schande! Hoe durven zij?

Dit gehuil was daarom ook luid en wijdverspreid. Menig zelfbenoemde blanke, oeps, witte oer-Hollander besloot om zich aan te sluiten bij het nieuwe verzet. En uiteraard kwam er ook een speciale Twitter-hashtag voor deze strijd: #ikbenblank

De racistische journalist Joost Niemöller was er – uiteraard – als de kippen bij om zijn duit in het zakje te doen: “Ik heb er nooit enige schaamte over gevoeld. Ik ben ook niet van plan dit ooit te gaan voelen. Ik maak deel uit van een zeer succesvolle etnische groep en dat geeft me kracht. #ikbenblank En ik haat andere etnische groepen niet, kijk ook niet op ze neer.”

Ik denk dat de boodschap van Haagse NIDA-lijstrekker Cemil Yilmaz tijdens het Alt-rightfestival De Nederlandse Leeuw duidelijk genoeg was. Hij is een echte Nederlander. Niet alleen witte Nederlanders zijn dat.

De Nederlandse media hebben de discussie – uiteraard – weer opgeblazen. In het NRC stond een twistgesprek tussen de controversiële trendwatcher Adjiedj Bakas en NOS-hoofdredacteur Marcel Gelauff. Want het is sensationeel als een persoon van kleur de term ‘wit’ stom vindt, terwijl een wit persoon het multiculturele standpunt inneemt.En dat gebeurde dus ook. Adjiedj Bakas noemde de beslissing om de term ‘wit’ te gebruiken zelfs een vorm van oikofobie (wat zijn voorkeur voor Thierry Baudet verraadt) en een uiting van symboolpolitiek. De term ‘wit’ zou niet helpen om discriminatie tegen te gaan. Dat klopt trouwens.

Marcel Gelauff zegt hierover:

…maar die toch wel een beetje een gemakzuchtige miskenning zijn van onze opdracht, ons denken en de permanente intensieve journalistieke discussie op onze redactie. ‘Blank’ roept associaties op met rein en schoon; en zwart is dat dan blijkbaar niet. Die gedachte ligt achter onze overweging. Van een verbod op het gebruiken van ‘blank’ is geen sprake.

Met andere woorden, Marcel Gelauff vraagt zich terecht hardop af waar die heisa nu eigenlijk om draait bij de #ikbenblank-zeloten. Uncle Tom werd ook niet ineens wit, dus waarom zou Bakas dat wel ineens worden? Met dit antwoord was Bakas het duidelijk niet eens. Hij reageerde hier verongelijkt op en vroeg zich af hoe hij zijn eigen etnische groep, de hindoestanen, moest noemen. Hij duidde hindoestanen normaal aan met ”donkerblank” of “brunettes”, benamingen die  het superioriteitsgevoel blootleggen dat bij een deel van de hindoestaanse gemeenschap leeft. Buitenstaanders zullen deze subtiele racistische boodschap wellicht hebben gemist, daarom wijs ik daar nu op.

Marcel Gelauff bleef gelukkig overeind staan:

Er kunnen argumenten in zitten die nieuwe inzichten geven en die helpen in de journalistieke discussie en je uiteindelijke, vaak veel bredere, afweging. Je moet er open voor staan, maar de NOS behartigt geen deelbelangen.

Media bekleden een maatschappelijke functie. Ze moeten verantwoordelijk omgaan met taal en rekening houden met minderheden in hun berichtgeving. Het is te hopen dat het voorbeeld van de NOS navolging krijgt en media meer letten op wat er speelt in de maatschappij.