Er is ophef over The Passion, het bekende paasevenement. In de musical wordt de rol van Jezus gespeeld door een witte acteur, en Judas wordt gespeeld door een donkere acteur. Dat is genoeg reden voor regressief links om bombarie te veroorzaken.

‘Dit doen ze expres!’ zegt Jerry Afriye. Het zogenaamde stereotype van een slechte donkere man zou hiermee bevestigd worden. Met een beschuldiging als die van Afriye ligt de bewijslast uiteraard bij hemzelf. Het is erg makkelijk en bovendien uiterst ongefundeerd om dit te roepen. Er is namelijk geen enkel bewijs voor de keuze.

De gevoeligheid zit ‘m er ook in dat het stuk in de Bijlmer van Amsterdam wordt voorgedragen. In deze wijk wonen namelijk veel donkere mensen. ‘Je moet maar durven, en dat in de Bijlmer!’ zegt theoloog Sengers in zijn artikel over de musical.

De obsessie met huidskleur is zeer aanwezig bij de Social Justice Warriors, en dit bevestigt het wederom. Het ironische is dat juist zij constant bezig zijn met het stereotype van minderheden, terwijl veel mensen dit allang vergeten waren. Door overal spoken te zien hou je de stereotypes in beeld en dragen Afriye en Sengers bij aan polarisatie in Nederland.

Afbeelding: Wikimedia, Wikipedia Commons